Τι αποκαλύπτει ο ρόλος του Πρέσβη Μπαράκ για τη στάση των ΗΠΑ στην επιχείρηση της Δαμασκού

Του Ενές Μπερνά Κιλίτς

Οι ραγδαίες εδαφικές προελάσεις του συριακού στρατού τις τελευταίες δύο ημέρες αναδιαμόρφωσαν τις πραγματικότητες στο έδαφος, συμπιέζοντας χρονοδιαγράμματα που ευνοούσαν εδώ και καιρό το παρατεταμένο αδιέξοδο. Καθώς οι κυβερνητικές δυνάμεις κινούνταν γρήγορα, ο κίνδυνος μιας πιο ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης αυξήθηκε.

Σε απάντηση, ανακοινώθηκε κατάπαυση του πυρός με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ σε μια στιγμή που η στρατιωτική ορμή έγειρε σαφώς προς τη Δαμασκό. Αντί να παγώσει μια παγιωμένη σύγκρουση, η συμφωνία παρενέβη σε μια αποφασιστική συγκυρία, δίνοντας προτεραιότητα στον περιορισμό έναντι της παράτασης.

Στο επίκεντρο αυτής της διαδικασίας βρίσκεται ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία και ειδικός απεσταλμένος στη Συρία. Κερδίζοντας σταθερά την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό πολλών πλευρών με αντικρουόμενα συμφέροντα, ο Μπαράκ αναδείχθηκε ως μια φιγούρα στην οποία η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να βασιστεί για ηγεσία, αντί να επιτρέψει στην πρωτεύουσα να υποκύψει σε αντιδραστικές προφυλάξεις.

Η προσέγγισή του συνδύαζε τον πολιτικό ρεαλισμό με τη διαρκή δέσμευση, επιτρέποντας στην Ουάσιγκτον να ενεργεί ως μεσολαβητής και όχι ως μακρινός επιβολέας, ενώ απείχε από το να ευνοεί πλευρές μεταξύ των Αμερικανών συμμάχων στο έδαφος.

Ο ρόλος του Μπαράκ αντανακλά μια ευρύτερη αναβαθμονόμηση στη στρατηγική των ΗΠΑ και τη θεσμική βούληση μιας περίπλοκης γραφειοκρατίας της Ουάσιγκτον. Η κατάπαυση του πυρός δείχνει μια προσπάθεια υπεύθυνης διαχείρισης των συνθηκών εξόδου, σηματοδοτώντας μια μετατόπιση από την απεριόριστη συμμετοχή προς μια ρεαλιστική σταθεροποίηση που έχει τις ρίζες της σε γεωπολιτικές πραγματικότητες και όχι σε ιδεολογικές εντολές.

Διαμεσολάβηση για την κατάπαυση του πυρός: Μια κλίση προς την ενωμένη Συρία

Μια βασική στιγμή σε αυτή τη στροφή ήταν η συνάντηση υψηλού επιπέδου του Μπαράκ στη Δαμασκό με τον Πρόεδρο Αχμάντ αλ-Σαράα. Η δέσμευση υπογράμμισε την παρουσία ενός άμεσου διπλωματικού διαύλου που δεν θα υπήρχε με έναν κανονικό διπλωμάτη.

Η ουσία της κατάπαυσης του πυρός αντανακλούσε επίσης με επιτυχία την ισορροπία δυνάμεων στο πεδίο της μάχης. Οι όροι του φαινόταν να αποσκοπούν στην εδραίωση της κρατικής εξουσίας και όχι στη διατήρηση παράλληλων ρυθμίσεων ασφαλείας.

Τις ημέρες που προηγήθηκαν της κατάπαυσης του πυρός, ο πρέσβης είχε επίσης διαβουλεύσεις με εκπροσώπους των SDF μαζί με την κουρδική ηγεσία στο Ιράκ, δημιουργώντας χώρο για να ακουστούν οι απόψεις τους πριν επιταχυνθούν οι επιχειρήσεις.

Φιλοσοφία του ρεαλιστικού άξονα

Η προσέγγιση του Barrack έχει τις ρίζες της σε μια ωμή επανεκτίμηση των ρόλων των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι η Ουάσιγκτον δεν μπορεί να παραμείνει μόνιμη μπέιμπι σίτερ ή μεσολαβητής.

Αυτή η φιλοσοφία απορρίπτει το μεταψυχροπολεμικό μοντέλο οικοδόμησης έθνους μέσω στρατιωτικής παρουσίας και θεσμικού επανασχεδιασμού. Το κόστος τέτοιων προσπαθειών έχει υπερβεί κατά πολύ τις στρατηγικές αποδόσεις τους.

Αντίθετα, η έμφαση έχει μετατοπιστεί στη διαχείριση των αποτελεσμάτων και όχι στην αναμόρφωση των κοινωνιών. Οι υπάρχουσες δομές εξουσίας αντιμετωπίζονται ως πραγματικότητες με τις οποίες πρέπει να εργαστούμε, όχι ως εμπόδια που πρέπει να αφαιρεθούν.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ουάσιγκτον μεταβίβασε την κύρια ευθύνη για τον φάκελο της Συρίας στον Μπαράκ κατά την εμφάνιση της προσωρινής συριακής κυβέρνησης. Η εντολή του αντανακλούσε την κατανόηση ότι η μεταβατική φάση απαιτούσε ρεαλισμό, συνέχεια και άμεση δέσμευση και όχι ιδεολογική προετοιμασία.

Αυτή η αντιπροσωπεία ευθυγραμμίζεται επίσης με το ευρύτερο δόγμα του Τραμπ, το οποίο δίνει προτεραιότητα στη μείωση του βάρους, τη συναλλακτική διπλωματία και τη στρατηγική εστίαση έναντι της επεκτατικής πολιτικής μηχανικής. Η Συρία, σε αυτή την ανάγνωση, έγινε μια περίπτωση πειθαρχημένης απεμπλοκής και όχι απεριόριστης μεταμόρφωσης.

Πίσω από αυτή την αλλαγή βρίσκεται η αναγνώριση ότι η πολιτική της Μέσης Ανατολής δεν ακολουθεί τις δυτικές τροχιές, δημιουργώντας ένα τοπίο όπου οι ιδεολογικές προτιμήσεις υποτάσσονται στην πρακτική επιδίωξη της σταθερότητας.

Στρατηγικοί στόχοι πέραν της κατάπαυσης του πυρός

Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία αυτής της στρατηγικής αφορά το μέλλον των SDF. Ο απεσταλμένος για τη Συρία έχει υποστηρίξει προηγουμένως ότι δεν μπορεί να υπάρξει ξεχωριστή ένοπλη δύναμη που να ορίζεται από την εθνική ταυτότητα.

Ο δηλωμένος στόχος είναι ένα ενοποιημένο συριακό κράτος με έναν στρατό και μια σημαία. Αυτό αφήνει ελάχιστα περιθώρια για αυτόνομους στρατιωτικούς σχηματισμούς εκτός κεντρικού ελέγχου, ειδικά εάν συνεχίσουν να βασίζονται στη συνεχή υποστήριξη των ΗΠΑ.

Η μείωση των δαπανηρών δεσμεύσεων στη Συρία, διατηρώντας παράλληλα σταθερά τα αμερικανικά συμφέροντα, απαιτεί μεγαλύτερη εστίαση σε διπλωματικά και οικονομικά εργαλεία. Η ελάφρυνση των κυρώσεων πλαισιώνεται όλο και περισσότερο ως απαραίτητη για την ανάκαμψη και αυτή η αρχή ήταν ο λόγος για τις προσπάθειες του πρέσβη.

Η ανασυγκρότηση αναμένεται να προχωρήσει μέσω περιφερειακών εταιρικών σχέσεων και όχι μέσω έργων οικοδόμησης κράτους υπό την ηγεσία της Δύσης σε αυτό το πλαίσιο. Η Τουρκία, τα κράτη του Κόλπου και οι ευρωπαϊκοί παράγοντες τοποθετούνται ως κεντρικοί παίκτες, κάτι που ευθυγραμμίζεται επίσης με τους ευρύτερους στρατηγικούς στόχους των ΗΠΑ.

Η ανακάλυψη της Δαμασκού στο φακό του δόγματος Τραμπ

Με τη θεσμοθέτηση του δόγματος Τραμπ και τον διορισμό βασικών προσωπικοτήτων που ευθυγραμμίζονται με τις αρχές του, οι ΗΠΑ τοποθετούνται όλο και περισσότερο ως ανεξάρτητος παράγοντας και όχι ως διάδοχος της αποικιακής διοίκησης.

Ενώ οι προηγούμενες παρεμβάσεις δεν διαγράφονται, η τρέχουσα πολιτική πλαισιώνεται ως διορθωτική και όχι ως συντηρητική. Η έμφαση δίνεται στον πραγματισμό έναντι των κληρονομικών δομών.

Η κατάπαυση του πυρός που επιτεύχθηκε υπό τη διαχείριση του Μπαράκ σηματοδοτεί ένα παράδειγμα στην πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή ότι η Ουάσιγκτον έχει μετακινηθεί από την άμεση στρατιωτική εμπλοκή στη διπλωματική μεσιτεία.

Αυτή η μετάβαση αντανακλά την αποδοχή των υφιστάμενων ισορροπιών ισχύος. Η σταθερότητα υπερτερεί πλέον των φιλοδοξιών της συνταγματικής ή κοινωνικής μηχανικής.

Για τη Συρία, η κατάπαυση του πυρός σηματοδοτεί την έναρξη μιας φάσης ανάκαμψης και ανοικοδόμησης. Η προσοχή μετατοπίζεται από τα στρατιωτικά αποτελέσματα στην οικονομική εξομάλυνση.

Το τοπίο μετά την κατάπαυση του πυρός πιθανότατα θα δει τις περιφερειακές δυνάμεις να αναλαμβάνουν αυξημένες ευθύνες, καθώς η ανάκληση των υποχρεώσεων των ΗΠΑ επισπεύδει μια στροφή προς την τοπική αυτοδυναμία.

Υπερβαίνοντας μια απλή παύση των μαχών, η κατάπαυση του πυρός αντιπροσωπεύει μια διαρθρωτική προσπάθεια που αντανακλά μια νέα δέσμευση για αυτοσυγκράτηση και μια ρεαλιστική δέσμευση με τις γεωπολιτικές πραγματικότητες στο έδαφος, με τη χρονική στιγμή της να χρησιμεύει ως απόδειξη αυτής της αναδυόμενης ρεαλιστικής συναίνεσης.

Από turkiyetoday.com