Οι μαζικές εκκαθαρίσεις του στρατού εξελίσσονται σε εσωτερική κρίση στην Κίνα

 

Στις 24 Ιανουαρίου, οι κινεζικές αρχές ανακοίνωσαν την έναρξη έρευνας κατά του αντιπροέδρου της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής (CMC, του ανώτατου στρατιωτικού οργάνου στη ΛΔΚ), συνταγματάρχη Zhang Youxia, και του Αρχηγού του Μικτού Επιτελείου (Γενικό Επιτελείο) Liu Zhenli. Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Xinhua, ο Ζανγκ, 75 ετών, ο οποίος είναι επίσης μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (ΚΚΚ), και ο Λιου, 61 ετών, είναι «ύποπτοι για σοβαρές παραβιάσεις της πειθαρχίας και του νόμου» (διατύπωση χαρακτηριστική των υποψιών διαφθοράς στην Κίνα). Η άδεια να ανοίξει υπόθεση εναντίον τους ελήφθη από την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΚ. Παράλληλα, η απομάκρυνσή τους από τα καθήκοντά τους δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επίσημα.

Αργότερα, η κύρια εφημερίδα του στρατού, Jiefangjun Bao, δημοσίευσε ένα άρθρο με τον τίτλο «Αποφασιστικά κερδίζοντας την παρατεταμένη και δύσκολη ολοκληρωμένη μάχη κατά της στρατιωτικής διαφθοράς». Λέει ότι η καταπολέμηση της διαφθοράς δεν εξαρτάται από το ποιος κατέχει ποια υψηλή θέση και ο Zhang και ο Liu «παραβίασαν σοβαρά την εμπιστοσύνη» της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΚ και της CMC, «υπονόμευσαν το σύστημα ευθύνης του προέδρου της CMC» [Κινέζος πρόεδρος Xi Jinping]. Προκάλεσαν επίσης τεράστια ζημιά στην «πολιτική οικοδόμηση του στρατού, στο πολιτικό οικοσύστημα και στην κατασκευή μαχητικής ικανότητας» και «είχαν εξαιρετικά επιζήμια επίδραση στο κόμμα, το κράτος και τον στρατό». Και είναι απαραίτητο να τηρούνται υψηλότερα πρότυπα στην Κίνα, μεταξύ άλλων, γιατί το 2027 ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (PLA) γίνεται 100 ετών και οι ένοπλες δυνάμεις καλούνται να συσπειρωθούν ακόμη πιο έντονα γύρω από την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΚ με τον πυρήνα στο πρόσωπο του Σι. Επιπλέον, το 2027 θα διεξαχθεί το επόμενο, XXI Συνέδριο του ΚΚΚ.

Το CMC της ΛΔΚ είναι το κύριο στρατιωτικό όργανο στη χώρα των επτά ατόμων, το οποίο ελέγχει τη διοίκηση του PLA και συμπίπτει σε σύνθεση με το ομώνυμο κομματικό όργανο (και τα δύο διευθύνονται από τον Γενικό Γραμματέα του ΚΚΚ και τον Πρόεδρο της ΛΔΚ Σι). Και μόνο τον Οκτώβριο του 2025, ο δεύτερος αναπληρωτής του Σι, ο στρατηγός He Weidong, που διορίστηκε το 2023, απολύθηκε λόγω παραβίασης της «πειθαρχίας». Στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον Στρατηγό Zhang Shengmin, ο οποίος ταυτόχρονα ηγείται της Επιτροπής CMC για την Επιθεώρηση Πειθαρχίας (είναι αυτή που ασχολείται με υποθέσεις κατά της διαφθοράς. - Vedomosti). Ως αποτέλεσμα, εάν ο Zhang Youxia και ο Liu απομακρυνθούν σύντομα από το CMC, τότε μόνο δύο θα παραμείνουν εκεί - ο ίδιος ο Xi και ο Zhang Shengmin. Ο τελευταίος έχτισε μια καριέρα στις πυραυλικές δυνάμεις και βρίσκεται στο CMF από το 2017.

Πηγή της South China Morning Post του Χονγκ Κονγκ είπε ότι είναι λάθος να θεωρείται η υψηλού προφίλ πτώση των δύο υψηλόβαθμων ηγετών του στρατού απλώς ως αγώνας για την εξουσία, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία για σοβαρή αντίθεσή τους στον Σι. «Και οι δύο συνδέονται στενά με τον Σι Τζινπίνγκ και η καριέρα τους συνδέεται μαζί του. Αυτό συνέβη επειδή δεν πληρούσαν τα πρότυπά του», είπε.

Ο Zhang Youxia είχε τη φήμη ενός από τους πιο έγκυρους ηγέτες της χώρας, ο οποίος απολάμβανε την προσωπική εύνοια του Κινέζου προέδρου Xi, μεταξύ άλλων, λόγω των βαθιών διασταυρώσεων στις βιογραφίες τους: οι πατέρες τους υπηρέτησαν μαζί κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου της δεκαετίας του 1940. Ο Zhang, όπως συχνά σημειώνεται από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, έχει επίσης πραγματική εμπειρία μάχης, έχοντας διακριθεί στον Σινο-Βιετναμέζικο πόλεμο του 1979. και επίσης ηγήθηκε του προγράμματος επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων της Κίνας.

Μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης για πέντε χρόνια το 2023, ο Zhang ήταν ένας από τους γηραιότερους εκεί, καθώς ξεπέρασε το ανεπίσημο όριο ηλικίας στη δημόσια διοίκηση στη ΛΔΚ των 68 ετών (ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, αυτός ο κανόνας τηρείται όλο και λιγότερο συχνά). Το 2013, το 2017 και το 2023, ο Zhang έγινε επίσης δεκτός από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Η τελευταία αναφορά του πριν από την έρευνα στον κινεζικό κρατικό Τύπο είχε ημερομηνία 22 Δεκεμβρίου 2025 και ο Ζανγκ πραγματοποίησε τις τελευταίες του πλήρεις δημόσιες συνομιλίες στη Μόσχα στις 20 Νοεμβρίου με τον Ρώσο υπουργό Άμυνας Αντρέι Μπελούσοφ.

Ο συνταγματάρχης Liu Zhenli κατέχει τη θέση του ως Αρχηγός του Μικτού Επιτελείου από το 2023, το οποίο διοικεί τα στρατεύματα (ενώ ο Υπουργός Άμυνας εκπροσωπεί τον PLA σε διεθνές επίπεδο και συντονίζει τις σχέσεις με τα πολιτικά τμήματα.

Ο Ντένις Γουάιλντερ, πρώην επικεφαλής αναλυτής της Κίνας στη CIA, είπε στους Financial Times ότι τώρα βλέπει «την πιο εντυπωσιακή εξέλιξη στην κινεζική πολιτική από τότε που ο Σι ήρθε στην εξουσία και άρχισε να καθαρίζει το σώμα των στρατηγών από εκείνους που θα μπορούσαν να του αντιταχθούν». Ο Σι, με μόνο ένα ακόμη ενεργό μέλος της CMC, θα δυσκολευόταν να διαχειριστεί τον PLA, είπε ο Γουάιλντερ. Και ο Tristan Tang, μη μόνιμος συνεργάτης στο think tank Pacific Forum, είπε ότι η έρευνα εναντίον του Zhang πιθανότατα οφείλεται στην αργή πρόοδο στην οικοδόμηση δυνατοτήτων μάχης και στην αναποτελεσματική χρήση των αμυντικών πόρων.

Η πτώση του Zhang είναι ένα «γεγονός γιγαντιαίων διαστάσεων», λέει ο Vasily Kashin, Διευθυντής του CCEISS HSE. Αυτός ο αντιπρόεδρος της CMC όχι μόνο περπάτησε με τον Σι στη ζωή από την παιδική του ηλικία, αλλά και οι πατέρες τους υπηρέτησαν μαζί και, ως αποτέλεσμα, πιστεύεται ότι ο Ζανγκ ήταν το πιο έμπιστο πρόσωπο του ηγέτη της ΛΔΚ στο στρατό, ο οποίος είχε προηγουμένως βιώσει οποιεσδήποτε εκκαθαρίσεις και μάλιστα, μάλλον, συμμετείχε σε αυτές.

Από τις διαθέσιμες δημοσιεύσεις, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι, πιθανότατα, ο Zhang έπεσε θύμα της υπερβολικής κλίμακας του δικτύου σχέσεων προστάτη-πελάτη, το οποίο, ωστόσο, μπορεί να εντοπιστεί σχεδόν σε οποιονδήποτε Κινέζο ηγέτη από την πολιτική της μεταρρύθμισης και της διαφάνειας στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Και έξω από αυτό, υπάρχουν επιχειρηματικά συμφέροντα που συνδέονται με αυτόν ή τους συνεργάτες του. Και συνολικά, ο κύκλος εργασιών τους γύρω από ένα άτομο του επιπέδου του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΚ, ειδικά με «αριστοκρατικές ρίζες», μπορεί να ανέλθει σε δισεκατομμύρια δολάρια, σημειώνει ο ειδικός.

Και μετά από προηγούμενες επαναλήψεις στρατιωτικών εκκαθαρίσεων, ο Zhang προφανώς παρέμεινε μια «δυσανάλογα ισχυρή προσωπικότητα», λέει ο Kashin, και τώρα «σύμφωνα με τη λογική του πολιτικού αγώνα» έχει απομακρυνθεί από το διοικητικό συμβούλιο. Δηλαδή, δεν πρόκειται για αγώνα κατά της διαφθοράς αυτής καθαυτής, αλλά για αγώνα κατά των βαρέων βαρών που μπορούν δυνητικά να επηρεάσουν την ατζέντα, τουλάχιστον στο στρατιωτικό και εξωτερικό τμήμα του πολιτικού συστήματος. «Αυτό είναι απόδειξη πολύ οξέων εσωτερικών πολιτικών συγκρούσεων, μιας οξείας εσωτερικής πολιτικής κρίσης. Αυτό αλλάζει την ισορροπία δυνάμεων. Και εδώ ο Σι είναι έτοιμος να πάει πολύ μακριά, θυσιάζοντας τις προσωπικές του σχέσεις, που τον συνοδεύουν από την παιδική του ηλικία. Δηλαδή, αυτή είναι μια πολύ μεγάλης κλίμακας και τραγική ιστορία», λέει ο Kashin. Ο Liu, από την άλλη πλευρά, μπορεί να είχε απλώς άτυπους δεσμούς με τον Zhang.

Ταυτόχρονα, αυτό που συμβαίνει μπορεί επίσης να σχετίζεται με ορισμένα σημαντικά γεγονότα στην εξωτερική πολιτική που αναμένονται στην Κίνα, μεταξύ άλλων λόγω των απότομων και απροσδόκητων ενεργειών του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Ταυτόχρονα, η προηγούμενη εμπειρία δείχνει ότι μια τέτοια απόσυρση στρατιωτικών ηγετών έχει μικρή επίδραση στις καθημερινές δραστηριότητες των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων, καταλήγει ο Kashin. Αυτό που συμβαίνει στο CMC στοχεύει στην αύξηση της αποτελεσματικότητας της κεντρικής στρατιωτικής διοίκησης σε περίπτωση καταστάσεων κρίσης, δήλωσε η Yana Leksyutina, αναπληρώτρια διευθύντρια του ICSA RAS. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ίδια η Κίνα αναμένεται σύντομα να ξεκινήσει μεγάλες στρατιωτικές επιχειρήσεις, συμφωνεί.

Τα τελευταία χρόνια, η Κίνα πραγματοποιεί κολοσσιαίες κατασκευές στις πυραυλικές δυνάμεις και το ναυτικό και οι αρχές ανακοίνωσαν αύξηση 7,2% στις αμυντικές δαπάνες για τρία συνεχόμενα χρόνια. Οι ασυνήθιστες εκκαθαρίσεις της ανώτατης στρατιωτικής διοίκησης λόγω παραβιάσεων της κομματικής πειθαρχίας στη ΛΔΚ εντάθηκαν το 2023 και πρώτα επηρέασαν τις πυραυλικές δυνάμεις, όταν απολύθηκαν ο διοικητής, στρατηγός Li Yuchao, και ο αναπληρωτής του Liu Guangbin. Στη συνέχεια, το 2023, ο Λι Σανγκφού εγκατέλειψε τη θέση του υπουργού Άμυνας μόλις λίγους μήνες μετά τον διορισμό του (τα δυτικά ΜΜΕ έγραψαν για δωροδοκίες). Τέλος, τον Οκτώβριο του 2025, οκτώ ακόμη υψηλόβαθμοι στρατηγοί ερευνήθηκαν μαζί με τον προαναφερθέντα He, συμπεριλαμβανομένου του πρώην επικεφαλής του τμήματος πολιτικής εργασίας του CPC CMC, Miao Hua, του επόμενου πρώην διοικητή των πυραυλικών δυνάμεων PLA, Wang Huobin, του πρώην επικεφαλής της Λαϊκής Ένοπλης Αστυνομίας της Κίνας (ανάλογη με την Εθνική Φρουρά) Wang Chunning, και άλλοι.

Από vedomosti.ru 

Ο Τραμπ απειλεί τον Καναδά με δασμούς 100% σε περίπτωση συμφωνίας του με την Κίνα.

 Προφανέστατα ενοχλημένος από την ομιλία του Πρωθυπουργού του Καναδά, Κάρνεϊ στο Νταβός αλλά και την επίσκεψή του στην Κίνα και την πιθανολογούμενη συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας Κίνας - Καναδά, ο Πρόεδρος Τραμπ επιτίθεται στον Καναδά απειλώντας τον με δασμούς μέχρι και 100% σε περίπτωση που υπογράψει συμφωνία με την Κίνα.

Αναφερόμενος στον Κάρνεϊ με τον τίτλο "Κυβερνήτης" ο Τραμπ πριν τέσσερις ώρες έκανε την ακόλουθη ανάρτηση στο Truth Social:

"Αν ο κυβερνήτης Carney πιστεύει ότι πρόκειται να κάνει τον Καναδά ένα «λιμάνι παράδοσης» για την Κίνα για να στέλνει αγαθά και προϊόντα στις Ηνωμένες Πολιτείες, κάνει μεγάλο λάθος. Η Κίνα θα φάει τον Καναδά ζωντανό, θα τον καταβροχθίσει εντελώς, συμπεριλαμβανομένης της καταστροφής των επιχειρήσεων, του κοινωνικού ιστού και του γενικού τρόπου ζωής τους. Εάν ο Καναδάς συνάψει συμφωνία με την Κίνα, θα πληγεί αμέσως με δασμούς 100% σε όλα τα καναδικά αγαθά και προϊόντα που εισέρχονται στις ΗΠΑ. Σας ευχαριστούμε για την προσοχή σας σε αυτό το θέμα!
Πρόεδρος DJT"

Λίγο αργότερα ξαναχτύπησε με δεύτερη ανάρτηση.

"Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ο κόσμος είναι να αναλάβει η Κίνα τον Καναδά. ΔΕΝ πρόκειται να συμβεί, ούτε καν να πλησιάσει να συμβεί! Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτό το θέμα. Πρόεδρος DONALD J.TRUMP"

Eftychidis.blogspot.com

88.000 σπίτια στο Κίεβο χωρίς ρεύμα μετά τα χθεσινοβραδυνά ρωσικά χτυπήματα.

Της Αλίσα Ορλόβα

 Το Κίεβο ξύπνησε από σειρήνες αεροπορικής επιδρομής και βροντερές εκρήξεις νωρίς το Σάββατο, καθώς η Ρωσία εξαπέλυσε μια από τις βαρύτερες επιθέσεις της εδώ και μήνες, χτυπώντας την ενεργειακή υποδομή της πόλης ακριβώς τη στιγμή που ξεκίνησαν οι ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ Ουκρανίας, Ρωσίας και ΗΠΑ στο Άμπου Ντάμπι.

«Το Κίεβο δέχεται μαζική εχθρική επίθεση», έγραψε ο δήμαρχος Βιτάλι Κλίτσκο στο Telegram καθώς οι εκρήξεις αντηχούσαν σε όλη την πρωτεύουσα. Οι μονάδες αεράμυνας πυροβολούσαν σχεδόν συνεχώς και οι αρχές προειδοποίησαν για πιθανή απειλή βαλλιστικών πυραύλων, προτρέποντας τους κατοίκους να παραμείνουν σε καταφύγια.

Η ενεργειακή εταιρεία DTEK ανέφερε ότι 88.000 νοικοκυριά στην πρωτεύουσα έμειναν προσωρινά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα μετά τις ολονύκτιες απεργίες. «Άλλη μια δύσκολη νύχτα για τον ενεργειακό τομέα», ανέφερε η εταιρεία. «Τα συνεργεία εργάζονται ασταμάτητα, παρά τις καιρικές συνθήκες, για να αποκαταστήσουν την ηλεκτροδότηση σε κρίσιμες υποδομές και σπίτια το συντομότερο δυνατό».

Οι ρωσικές δυνάμεις εκτόξευσαν πυραύλους πολλαπλών τύπων, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον δύο υπερηχητικών πυραύλων Zircon, και ανέπτυξαν εκατοντάδες drones σε όλο το Κίεβο. Οι κύριοι στόχοι φαίνεται να είναι εγκαταστάσεις ηλεκτρικής ενέργειας και θέρμανσης, με εκρήξεις να αναφέρονται κοντά στα CHP-5, CHP-6 και Darnytsia CHP, τους μεγαλύτερους σταθμούς συνδυασμένης θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας της πόλης.

Στην περιοχή του Κιέβου, ένας υποσταθμός στην περιοχή Makariv δυτικά της πόλης χτυπήθηκε από πυραύλους kh-22 που εκτοξεύτηκαν από βομβαρδιστικά Tu-22 – μεγάλους, βαρείς πυραύλους της σοβιετικής εποχής γνωστούς για τη χαμηλή τους ακρίβεια αλλά την τεράστια καταστροφική τους δύναμη.

Ο Κλίτσκο ανέφερε επιθέσεις σε περιοχές και στις δύο πλευρές του ποταμού Δνείπερου. Ένα κτίριο στην περιοχή Holosiivskyi έπιασε φωτιά, με αποτέλεσμα ο δήμαρχος να στείλει ιατρικές ομάδες. Πρόσθετες ζημιές αναφέρθηκαν στις περιοχές Desnianskyi, Dniprovskyi και Solomianskyi.

Σύμφωνα με τον Tymur Tkachenko, επικεφαλή της Στρατιωτικής Διοίκησης του Κιέβου, τουλάχιστον πέντε συνοικίες επλήγησαν, με πυρκαγιές να ξεσπούν σε δύο τοποθεσίες. «Μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατέκλυζαν την πόλη και υπήρχε κίνδυνος να αναπτυχθούν ρωσικοί πύραυλοι», είπε ο Τκατσένκο, προσθέτοντας αργότερα ότι ένα άτομο έχασε τη ζωή του και άλλοι τέσσερις τραυματίστηκαν στα χτυπήματα.

Οι ανταποκριτές της Kyiv Post στην περιοχή Darnytskyi ανέφεραν ισχυρές, παρατεταμένες εκρήξεις, σχεδόν χωρίς παύση. «Ήταν εξαιρετικά δυνατό. Τα παράθυρα έτρεμαν. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Shahed πετούσαν από πάνω», είπε ένας ανταποκριτής. «Οι απεργίες απόψε ήταν ασταμάτητες».

Η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία επιβεβαίωσε ότι το Κίεβο δέχθηκε «μαζική επίθεση» από ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ότι είχαν ενεργοποιηθεί συστήματα αεράμυνας. Ως αποτέλεσμα, τμήματα της αριστερής όχθης του Κιέβου έμειναν χωρίς θέρμανση και νερό.

«Ως αποτέλεσμα της μαζικής εχθρικής επίθεσης και των ζημιών σε κρίσιμες υποδομές, σχεδόν 6.000 σπίτια στην πρωτεύουσα είναι και πάλι χωρίς θέρμανση», είπε ο Κλιτσκό.

«Τα περισσότερα από αυτά είναι σπίτια που είχαν ήδη επανασυνδεθεί ή βρίσκονταν σε διαδικασία επανασύνδεσης μετά τις επιθέσεις στις 9 και 20 Ιανουαρίου. Υπάρχουν επίσης προβλήματα ύδρευσης στην αριστερή όχθη και εν μέρει στη δεξιά όχθη. Οι εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και ενέργειας εργάζονται για να αποκαταστήσουν τις υπηρεσίες στους κατοίκους του Κιέβου».

Η επίθεση επεκτάθηκε πέρα από την πρωτεύουσα. Στο Χάρκοβο, ο δήμαρχος Ihor Terekhov είπε ότι ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν πολλές περιοχές, τραυματίζοντας 11 άτομα και προκαλώντας ζημιές σε τουλάχιστον τρία κτίρια κατοικιών. 

Τα χτυπήματα έπληξαν εν μέσω της χειρότερης χειμερινής ενεργειακής κρίσης του Κιέβου από τότε που ξεκίνησε η πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας πριν από σχεδόν τέσσερα χρόνια. Οι διακοπές ρεύματος, οι ελλείψεις νερού και θέρμανσης και οι επανειλημμένες επιθέσεις στο ενεργειακό δίκτυο έχουν αφήσει μεγάλα τμήματα της πόλης στο σκοτάδι.

«Η Ρωσία προσπαθεί να παγώσει την Ουκρανία σε υποταγή», δήλωσε Ευρωπαίος διπλωμάτης στην Kyiv Post. «Και να σηματοδοτήσει στο Άμπου Ντάμπι ότι εξακολουθεί να κρατά τα χαρτιά της κλιμάκωσης».

Οι ελλείψεις ρεύματος στο Κίεβο ως αποτέλεσμα των ανελέητων ρωσικών επιθέσεων έχουν γίνει τρομερές.

Αυτή την εβδομάδα αναφέρθηκε ότι τα ρωσικά χτυπήματα άφησαν το μισό Κίεβο χωρίς ρεύμα, θέρμανση ή νερό, ωθώντας την πόλη προς μια «ανθρωπιστική καταστροφή», προειδοποίησε ο Κλίτσκο την Τρίτη.

«Φύγετε αν μπορείτε», προέτρεψε ο Κλίτσκο τους κατοίκους καθώς τα συνεργεία έκτακτης ανάγκης προσπαθούσαν να αποκαταστήσουν τις υπηρεσίες εν μέσω κρύου με θερμοκρασίες έως και -18°C (0°F). Είπε ότι περίπου 600.000 άνθρωποι έχουν ήδη εγκαταλείψει το Κίεβο αυτόν τον μήνα, από έναν πληθυσμό περίπου τριών εκατομμυρίων. Οι Financial Times ανέφεραν την Παρασκευή ότι οι ΗΠΑ και η Ουκρανία φέρεται να πρόκειται να συζητήσουν μια ενεργειακή εκεχειρία – αρχικά περιορισμένη στο ηλεκτρικό δίκτυο και άλλες πηγές ενέργειας – με τη Ρωσία κατά τη διάρκεια των συνομιλιών στο Άμπου Ντάμπι.

Από kyiv Post

Οι τριμερείς συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι ολοκληρώθηκαν με σχέδια για τον επόμενο γύρο.

 Την Παρασκευή και το Σάββατο πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες απευθείας συνομιλίες Ουκρανίας-Ρωσίας στο πλαίσιο του ειρηνευτικού σχεδίου υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, με τις πλευρές να θέτουν αυτό που θεωρούν αποδεκτούς όρους για τον τερματισμό ενός από τους πιο αιματηρούς πολέμους της Ευρώπης από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Διαφορετικές οι εκτιμήσεις των δύο πλευρών ως προς το αποτέλεσμά τους.

Ουκρανία

Ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκυ, χαρακτήρισε τις συνομιλίες "εποικοδομητικές", παρόλο που το Κίεβο κατηγόρησε τη Μόσχα ότι υπονομεύει τη διπλωματία με νέα θανατηφόρα πλήγματα σε ουκρανικές πόλεις.

Ο Ζελένσκι είπε ότι οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν σε «πιθανές παραμέτρους για τον τερματισμό του πολέμου», με όλες τις πλευρές να συμφωνούν στην ανάγκη αμερικανικής εποπτείας για τη διασφάλιση της πραγματικής ασφάλειας.

«Εκτιμώ ιδιαίτερα την κατανόηση ότι η αμερικανική παρακολούθηση και ο έλεγχος είναι απαραίτητοι στη διαδικασία τερματισμού του πολέμου και διασφάλισης πραγματικής ασφάλειας», έγραψε στο Telegram.

Πρόσθεσε ότι οι πλευρές συμφώνησαν να ενημερώσουν τις πρωτεύουσές τους για όλες τις πτυχές των συνομιλιών και να συντονίσουν τα επόμενα βήματα με τους εθνικούς ηγέτες.

Ρωσία

Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών κατηγόρησε το Κίεβο και την Ευρώπη ότι υποκαθιστούν βασικά ζητήματα διευθέτησης

Το Κίεβο και οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προσπαθούν να αντικαταστήσουν τη συζήτηση βασικών ζητημάτων διευθέτησης που σχετίζονται με την εδαφική πραγματικότητα και τις βαθύτερες αιτίες της κρίσης, δήλωσε ο Alexei Polishchuk, διευθυντής του Δεύτερου Τμήματος των χωρών της ΚΑΚ του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών.

Σύμφωνα με τον Polishchuk, το Κίεβο και οι ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν να αντικαταστήσουν τη συζήτηση βασικών ζητημάτων διευθέτησης που σχετίζονται με την εδαφική πραγματικότητα και τις βαθύτερες αιτίες της κρίσης με διάφορες πτυχές της δομής μετά τη σύγκρουση, αναφέρει το RIA Novosti.

Ο διπλωμάτης επεσήμανε ότι αυτά τα θέματα αντικαθίστανται από συζητήσεις για εγγυήσεις ασφαλείας και οικονομική ανάκαμψη.

Ο Polishchuk είπε: «Ταυτόχρονα, θεωρούμε απαράδεκτες τις μεσολαβητικές προτάσεις των δυτικών χωρών που υποστηρίζουν το καθεστώς του Κιέβου και ρίχνουν λάδι στη φωτιά της σύγκρουσης». Τόνισε ότι μια τέτοια προσέγγιση εμποδίζει μια πραγματική διευθέτηση της κατάστασης.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών, οι Ευρωπαίοι και Ουκρανοί εταίροι «βάζουν το κάρο μπροστά από το άλογο» και αυτό εμποδίζει την αναζήτηση λύσης. Η Μόσχα ζητά την επιστροφή στη συζήτηση για τις κύριες αιτίες της κρίσης και τις εδαφικές πραγματικότητες, οι οποίες, σύμφωνα με τις ρωσικές αρχές, θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση της ειρηνευτικής διαδικασίας.

Ο Polishchuk είπε ότι το καθοριστικό στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία θα είναι το περιεχόμενό τους, συμπεριλαμβανομένης της επίλυσης του εδαφικού ζητήματος σύμφωνα με τη φόρμουλα που εγκρίθηκε στη σύνοδο κορυφής του Anchorage.

Στην πρωτεύουσα των ΗΑΕ, οι διαπραγματευτές για την Ουκρανία αναλύουν διάφορα σχέδια εγγράφων που σχετίζονται με τη διευθέτηση της σύγκρουσης και τις εγγυήσεις ασφαλείας για τα μέρη.

Ο βοηθός του Ρώσου ηγέτη Γιούρι Ουσάκοφ είπε ότι μια μακροπρόθεσμη διευθέτηση είναι αδύνατη χωρίς την επίλυση του εδαφικού ζητήματος.

Eftychidis.blogspot.com με πληροφορίες από Kyiv Post, Ria Novosti, vz.ru

Το μάθημα από τη Ροζάβα: Τι πρέπει να μάθουν τώρα οι Κούρδοι

 Του Γιαν Ιλχάν Κιζιλχάν*

Η βορειοανατολική Συρία (Ροζάβα) δεν είναι ένα περιθωριακό επεισόδιο της πρόσφατης ιστορίας, ούτε είναι μια τοπική σύγκρουση που μπορεί να εξηγηθεί μόνο με στρατιωτικούς όρους. Η Ροζάβα είναι ένας μεγεθυντικός φακός. Μέσα σε αυτό, οι ιστορικές αποφάσεις, τα γεωπολιτικά συμφέροντα και οι δομικές αδυναμίες της κουρδικής πολιτικής έρχονται έντονα στο επίκεντρο. Όποιος βλέπει τη Ροζάβα απλώς ως στρατιωτική κλιμάκωση χάνει το βαθύτερο νόημά της. Η Ροζάβα ήταν ένα πολιτικό πείραμα - και ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, έγινε στόχος.

Η ευπάθεια αυτού του έργου δεν ξεκίνησε με τον πόλεμο στη Συρία. Από τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, το Κουρδιστάν δεν υπάρχει ως πολιτικό υποκείμενο αλλά ως διαχειριζόμενο πρόβλημα. Η διαίρεση των κουρδικών εδαφών μεταξύ Τουρκίας, Ιράκ, Συρίας και Ιράν δεν ήταν ιστορικό ατύχημα. Ήταν μια σκόπιμη γεωπολιτική τάξη. Ένας κατακερματισμένος λαός είναι πιο εύκολο να ελεγχθεί από έναν ενωμένο. Αυτή η λογική δεν εξαφανίστηκε ποτέ. Κάθε κουρδικό επίτευγμα παραμένει τοπικό, απομονωμένο και ως εκ τούτου ευάλωτο στον επιτιθέμενο.

Ταυτόχρονα, το Κουρδιστάν απέχει πολύ από μια περιφερειακή περιοχή. Το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, το νερό και οι στρατηγικοί ορυκτοί πόροι το καθιστούν βασικό γεωπολιτικό χώρο. Οι πηγές του Ευφράτη και του Τίγρη βρίσκονται στις κουρδικές περιοχές. Σημαντικές διαδρομές ενέργειας και διαμετακόμισης διέρχονται από το κουρδικό έδαφος. Μια κουρδική πολιτική οντότητα με πραγματικό έλεγχο αυτών των πόρων θα άλλαζε τις περιφερειακές και διεθνείς σχέσεις εξουσίας. Το ότι η κουρδική αυτοδιάθεση υποστηρίζεται επομένως ρητορικά αλλά πρακτικά μπλοκάρεται δεν είναι αντίφαση - είναι η έκφραση πολιτικής με γνώμονα τα συμφέροντα.

Η Ροζάβα πέρασε μια κόκκινη γραμμή. Όχι στρατιωτικά, αλλά πολιτικά. Έδειξε ότι η τάξη είναι δυνατή πέρα από τα αυταρχικά μοντέλα κρατών: πλουραλιστική, πολυεθνική, ισότιμη ως προς το φύλο και συμμετοχική. Αυτή η κοινωνική εναλλακτική, παρά τις πολλές επικρίσεις, είναι που έκανε τη Ροζάβα επικίνδυνη, όχι για τον τοπικό πληθυσμό, αλλά για τα κράτη και τους παράγοντες των οποίων η εξουσία εξαρτάται από την ομοιογένεια, τον έλεγχο και τον φόβο.

Αυτή η λογική γίνεται ιδιαίτερα ορατή στη συμπεριφορά των δυτικών κρατών. Ενώ η Ροζάβα, ως δημοκρατικό σχέδιο, ήταν όλο και πιο απομονωμένη, οι δυτικές κυβερνήσεις επένδυσαν σημαντική προσπάθεια για να καταστήσουν μια συριακή μεταβατική κυβέρνηση και τον πρόεδρό της διεθνώς αποδεκτούς, παρά το καλά τεκμηριωμένο παρελθόν που περιλαμβάνει συμμετοχή σε βία, σφαγές και τρομοκρατικές δομές. Οι ηθικοί κανόνες εφαρμόζονταν επιλεκτικά. Για άλλη μια φορά, οι δυτικές αξίες αποδείχθηκαν υπό όρους: η δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η αυτοδιάθεση υπερασπίζονται μόνο όταν εξυπηρετούν στρατηγικά συμφέροντα και δεν δημιουργούν πολιτικό κόστος.

Οι αξίες είναι διαπραγματεύσιμες. Τα συμφέροντα δεν είναι.

Σε αυτή τη διαδικασία, οι Κούρδοι εγκαταλείφθηκαν. Όχι επειδή απέτυχαν, αλλά επειδή έγιναν πολιτικά άβολοι. Η Ροζάβα δεν ταίριαζε πλέον στην επιθυμητή περιφερειακή τάξη. Περιέπλεξε τις διαπραγματεύσεις, τις ρυθμίσεις εξουσίας και τους γεωπολιτικούς συμβιβασμούς. Αυτή η εμπειρία δεν είναι καινούργια. Σε κανένα από τα τέσσερα μέρη του Κουρδιστάν οι Κούρδοι δεν αντιμετωπίστηκαν ποτέ ως στρατηγικοί εταίροι από τη Δύση. Ήταν προσωρινοί σύμμαχοι, στρατιωτικοί παράγοντες, ουδέτερες ζώνες - αλλά ποτέ ισότιμοι εταίροι με ανεξάρτητη πολιτική ατζέντα.

Η Ροζάβα καθιστά αυτή την πραγματικότητα αναμφισβήτητα σαφή. Η στρατιωτική συνάφεια δημιουργεί προσοχή, αλλά όχι πίστη. Η δημοκρατική ποιότητα δημιουργεί συμπάθεια, αλλά όχι προστασία. Οι συμμαχίες προκύπτουν από τη χρησιμότητα και τελειώνουν με αυτήν. Συγχέοντας την αλληλεγγύη με τους ενδιαφέροντεςΗ πολιτική που βασίζεται στην Τ οδηγεί σε στρατηγική αυταπάτη.

Ταυτόχρονα, η Ροζάβα αποκαλύπτει μια εσωτερική κουρδική αδυναμία. Οι αντιδράσεις στην κλιμάκωση ήταν αλληλέγγυες, αφοσιωμένες και συναισθηματικές - αλλά κατακερματισμένες. Δεν υπήρχαν γενικές δομές ικανές να συγκεντρώσουν πληροφορίες, να συντονίσουν πολιτικές θέσεις ή να επηρεάσουν αποτελεσματικά τις διεθνείς απαντήσεις. Η ορατότητα υπήρχε. Ο αντίκτυπος δεν το έκανε. Η οργή κινητοποιεί, αλλά δεν προστατεύει.

Δεν χρειάζεται ένα Εθνικό Κογκρέσο, αλλά ένα Κουρδικό Συμβούλιο Κρίσης και Στρατηγικής 

Ένα παραδοσιακό Εθνικό Κογκρέσο δεν θα προστάτευε τη Ροζάβα.
Τέτοια συνέδρια είναι αργά, βαριά και βαθιά διαμορφωμένα από κομματικούς ανταγωνισμούς. Αντιδρούν όταν τα γεγονότα έχουν ήδη δημιουργηθεί. Δημιουργούν συμβολισμούς και όχι επιχειρησιακή ικανότητα. Σε οξείες κρίσεις, είναι συχνά εκφράσεις πολιτικής αδυναμίας παρά εργαλεία αποτελεσματικής παρέμβασης.

Αυτό που χρειάζεται δεν είναι μεγάλες εθνικές επιδόσεις, αλλά ευέλικτες, διακρατικές και μόνιμα λειτουργικές δομές. Ένα κουρδικό Συμβούλιο Κρίσης και Στρατηγικής θα μπορούσε να εξυπηρετήσει έναν τέτοιο ρόλο. Όχι ως εξόριστη κυβέρνηση, όχι ως κράτος σε αναμονή, ούτε ως ανταγωνιστής των υπαρχόντων κομμάτων, αλλά ως λειτουργικός πολιτικός κόμβος.

Ένα τέτοιο συμβούλιο θα συγκέντρωνε την πολιτική, την κοινωνία των πολιτών, τη θρησκεία, την οικονομία, τον πολιτισμό, τον ακαδημαϊκό κόσμο και τη διασπορά. Το καθήκον της δεν θα είναι η εκπροσώπηση, αλλά ο συντονισμός: ταχεία ανταλλαγή πληροφοριών, κοινή πολιτική τοποθέτηση, διεθνής δικτύωση, διπλωματική δέσμευση και στρατηγική αντιμετώπιση κρίσεων - πριν η στρατιωτική κλιμάκωση δημιουργήσει μη αναστρέψιμα γεγονότα.

Δεν αντιδρά όταν όλα έχουν ήδη τελειώσει. Ενεργώντας όσο υπάρχει ακόμα πολιτικός χώρος.

Ένα άλλο κεντρικό μάθημα από τη Ροζάβα αφορά την προσήλωση στην επικράτεια. Τα έργα εδαφικής αυτονομίας παραμένουν ευάλωτα όσο δεν διασφαλίζονται από ευρύτερα πολιτικά και διπλωματικά δίκτυα. Η επικράτεια δημιουργεί ευθύνη, αλλά και προβλεψιμότητα - και επομένως ευπάθεια. Ένα πολιτικό μέλλον που βασίζεται αποκλειστικά στον χωροταξικό έλεγχο γίνεται στρατιωτικά υπολογίσιμο.

Η επιθετική απάντηση των αυταρχικών κρατών, ιδιαίτερα της Τουρκίας, είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική. Η πολιτική προς τη Ροζάβα καθοδηγείται λιγότερο από συγκεκριμένες ανησυχίες για την ασφάλεια και περισσότερο από έναν βαθιά ριζωμένο φόβο ότι μια λειτουργική κουρδική πολιτική οντότητα θα μπορούσε να υπονομεύσει τις αφηγήσεις της εθνικής ταυτότητας. Αυτός ο φόβος δεν είναι λογικός, αλλά είναι πολιτικά ισχυρός. Παράγει μια μόνιμη ψυχοπολιτική κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην οποία η επιθετικότητα πλαισιώνεται ως αυτοάμυνα.

Η Ροζάβα δεν δέχτηκε επίθεση επειδή ήταν ασταθής, αλλά επειδή λειτούργησε. Επειδή απέδειξε ότι η διαφορετικότητα, η συμμετοχή και η αυτοδιοίκηση δεν είναι αδυναμίες. Για τα αυταρχικά συστήματα, αυτή είναι η πραγματική απειλή.

Το μάθημα από τη Ροζάβα δεν είναι επομένως ένας ηθικός θρήνος και ούτε ένα επιχείρημα για παραίτηση. Είναι ένα κάλεσμα για πολιτική ωριμότητα. Η Ροζάβα δείχνει πόσα είναι δυνατά και πόσο επικίνδυνα παραμένουν τα πολιτικά σχέδια όταν δεν είναι θεσμικά εξασφαλισμένα. Το αποφασιστικό ερώτημα δεν είναι αν χάθηκε η Ροζάβα. Το αποφασιστικό ερώτημα είναι αν η εμπειρία της θα ληφθεί σοβαρά υπόψη.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο: η επόμενη κρίση θα έρθει. Και θα αποκαλύψει για άλλη μια φορά αν οι Κούρδοι πήραν τα σωστά μαθήματα από τη Ροζάβα ή αν η ιστορία θα επαναληφθεί.

*Ο Δρ Jan Ilhan Kizilhan είναι ψυχολόγος, συγγραφέας και εκδότης, ειδικός στην ψυχοτραυματολογία, το τραύμα, τον τρόμο και τον πόλεμο, τη διαπολιτισμική ψυχιατρική, την ψυχοθεραπεία και τη μετανάστευση.

Από Rudaw.net

«Παρατηρώντας το Δόγμα Μονρόε στην εποχή μας». Οι Ηνωμένες Πολιτείες επικαιροποίησαν την Εθνική Αμυντική Στρατηγική

 Η Ρωσία ορίζεται σε αυτό ως «συνεχής απειλή» για τις χώρες του ΝΑΤΟ και ο περιορισμός της Κίνας θεωρείται μία από τις προτεραιότητες

Το Πεντάγωνο δημοσίευσε μια ενημερωμένη Εθνική Αμυντική Στρατηγική των ΗΠΑ. Καθορίζει τις προτεραιότητες και τις νέες προσεγγίσεις του Υπουργείου Άμυνας σε σχέση με τις χώρες του Δυτικού Ημισφαιρίου, της Ευρώπης και της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού.

Η Ρωσία ορίζεται σε αυτό ως «συνεχής απειλή» για τις χώρες του ΝΑΤΟ και ο περιορισμός της Κίνας θεωρείται μία από τις προτεραιότητες.

Ρωσία, Ουκρανία και Ευρώπη

• Η Ρωσία αποκαλείται στο κείμενο της στρατηγικής «συνεχής απειλή» για τις χώρες της ανατολικής πλευράς του ΝΑΤΟ.
• Η ευθύνη για τη διευθέτηση στην Ουκρανία και για την περαιτέρω στήριξή της βαρύνει, σύμφωνα με τη στρατηγική, την Ευρώπη.
• Η προτεραιότητα της εθνικής άμυνας των ΗΠΑ είναι η άμυνα της επικράτειάς τους, όχι της Ευρώπης.
• Οι Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν ότι η Ευρώπη πρέπει να επικεντρώσει τις αμυντικές της προσπάθειες και τους πόρους της στον εαυτό της.

Εκσυγχρονισμός του στρατιωτικού-βιομηχανικού συγκροτήματος και ενίσχυση του πυρηνικού οπλοστασίου

• Η λύση στο πρόβλημα του εκσυγχρονισμού της στρατιωτικής βιομηχανίας των ΗΠΑ θα απαιτήσει την κινητοποίηση προσπαθειών από την πλευρά ολόκληρου του αμερικανικού έθνους.
• Η Ουάσιγκτον σκοπεύει να πραγματοποιήσει έναν μεγάλης κλίμακας εκσυγχρονισμό των πυρηνικών δυνάμεων, επειδή «οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρέπει ποτέ να παραμείνουν ευάλωτες στον πυρηνικό εκβιασμό».
• Το Υπουργείο Πολέμου θα αναπτύξει συστήματα για την αντιμετώπιση των drones.

Το Δυτικό Ημισφαίριο και οι Συμμαχικές Σχέσεις

• Οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να διασφαλίσουν τον έλεγχο βασικών εδαφών στο δυτικό ημισφαίριο προκειμένου να επιτύχουν «συμμόρφωση με το Δόγμα Μονρόε στην εποχή μας».
• Οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες συνήθιζαν να επιτρέπουν στους συμμάχους να ξοδεύουν λίγα για την άμυνα, αλλά τώρα η προσέγγιση έχει αλλάξει. Η Νότια Κορέα, οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή πρέπει να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

Ασία-Ειρηνικός

• Η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού γίνεται μια από τις προτεραιότητες της εθνικής αμυντικής στρατηγικής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να περιορίσουν την Κίνα, ενώ η πορεία τους δεν συνεπάγεται αλλαγή καθεστώτος και ανοιχτό αγώνα.
• Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα επιτρέψουν στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
• Το Πεντάγωνο πιστεύει ότι η Βόρεια Κορέα αναπτύσσει την πυρηνική της δύναμη και υπάρχει μια «σαφής και παρούσα απειλή πυρηνικού χτυπήματος στο αμερικανικό έδαφος».

Καταπολέμηση της ισλαμικής τρομοκρατίας

• Το Υπουργείο Πολέμου σκοπεύει να αντιμετωπίσει τους ισλαμιστές τρομοκράτες «εστιάζοντας σε οργανώσεις που έχουν την ικανότητα και την πρόθεση να χτυπήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες».

Από tass.ru

Νταβός 2026: Ειδική ομιλία του Volodymyr Zelenskyy, Προέδρου της Ουκρανίας

Δημοσιεύουμε  το πλήρες κείμενο της ειδικής ομιλίας του Volodymyr Zelenskyy, Προέδρου της Ουκρανίας, που εκφωνήθηκε στην Ετήσια Συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ 2026 στο Νταβός.

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ πολύ. Αγαπητοί φίλοι, όλοι θυμούνται τη σπουδαία αμερικανική ταινία, Η Μέρα της Μαρμότας, με τον Μπιλ Μάρεϊ και τον Άντι ΜακΝτάουελ, ναι, αλλά κανείς δεν θα ήθελε να ζήσει έτσι, επαναλαμβάνοντας το ίδιο πράγμα για εβδομάδες, μήνες και, φυσικά, για χρόνια.

Κι όμως, έτσι ακριβώς ζούμε τώρα. Είναι η ζωή μας και κάθε Φόρουμ σαν αυτό το αποδεικνύει. Μόλις πέρυσι, εδώ στο Νταβός, τελείωσα την ομιλία μου με τα λόγια: "Η Ευρώπη πρέπει να ξέρει πώς να υπερασπιστεί τον εαυτό της". Πέρασε ένας χρόνος και τίποτα δεν άλλαξε. Εξακολουθούμε να βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου πρέπει να πω τα ίδια λόγια, αλλά γιατί;

Η απάντηση δεν αφορά μόνο τις απειλές που υπάρχουν ή μπορεί να εμφανιστούν. κάθε χρόνος φέρνει κάτι νέο για την Ευρώπη και τον κόσμο. Όλοι έστρεψαν την προσοχή τους στη Γροιλανδία και είναι σαφές ότι οι περισσότεροι ηγέτες απλά δεν είναι ξεκάθαροι τι να κάνουν γι' αυτό, και φαίνεται ότι όλοι απλώς περιμένουν την Αμερική να ηρεμήσει σε αυτό το θέμα, ελπίζοντας ότι θα σβήσει. Τι γίνεται όμως αν δεν το κάνει; Τι γίνεται τότε;

Έγινε τόσος πολύς λόγος για τις διαδηλώσεις στο Ιράν, αλλά πνίγηκαν στο αίμα. Ο κόσμος δεν έχει βοηθήσει αρκετά τον ιρανικό λαό και είναι αλήθεια, έχει μείνει στην άκρη. Στην Ευρώπη, υπήρχαν εορτασμοί Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, εποχιακές διακοπές, όταν οι πολιτικοί επέστρεψαν στη δουλειά και άρχισαν να σχηματίζουν θέση, ο Αγιατολάχ είχε ήδη σκοτώσει χιλιάδες.

Και τι θα γίνει το Ιράν μετά από αυτή την αιματοχυσία; Εάν το καθεστώς επιβιώσει, στέλνει ένα σαφές μήνυμα σε κάθε νταή: σκοτώστε αρκετούς ανθρώπους και παραμείνετε στην εξουσία. Ποιος στην Ευρώπη χρειάζεται αυτό το μήνυμα για να γίνει πραγματικότητα, και όμως, η Ευρώπη δεν έχει καν προσπαθήσει να δημιουργήσει τη δική της απάντηση.

Ας δούμε το δυτικό ημισφαίριο. Ο Πρόεδρος Τραμπ ηγήθηκε μιας επιχείρησης στη Βενεζουέλα και ο Μαδούρα συνελήφθη και υπήρχαν διαφορετικές απόψεις σχετικά με αυτό, αλλά το γεγονός παραμένει ότι ο Μαδούρα δικάζεται στη Νέα Υόρκη.

Συγγνώμη, αλλά ο Πούτιν δεν δικάζεται, και αυτός είναι ο μεγαλύτερος πόλεμος στην Ευρώπη από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και ο άνθρωπος που τον ξεκίνησε όχι μόνο είναι ελεύθερος, αλλά εξακολουθεί να παλεύει για τα παγωμένα χρήματά του στην Ευρώπη. Και, ξέρετε τι, έχει κάποια επιτυχία. Είναι ο Πούτιν, που προσπαθεί να αποφασίσει πώς θα χρησιμοποιηθούν τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία, όχι αυτοί που έχουν τη δύναμη να τον τιμωρήσουν για αυτόν τον πόλεμο. Ευτυχώς, η ΕΕ αποφάσισε να παγώσει τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία επ' αόριστον και είμαι ευγνώμων γι' αυτό, ευχαριστώ την Ούρσουλα, ευχαριστώ τον Αντόνιο και όλους τους ηγέτες που βοήθησαν, αλλά όταν ήρθε η ώρα να χρησιμοποιηθούν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία για την άμυνα κατά της ρωσικής επιθετικότητας, η απόφαση μπλοκαρίστηκε. Ο Πούτιν κατάφερε να σταματήσει την Ευρώπη, δυστυχώς.

Επόμενο σημείο, λόγω της θέσης της Αμερικής, οι άνθρωποι αποφεύγουν τώρα το θέμα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Είναι η αμερικανική ιστορική θέση, αλλά την ίδια στιγμή, δεν υπάρχει ακόμη πραγματική πρόοδος για τη σύσταση ειδικού δικαστηρίου για τη ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας, κατά του ουκρανικού λαού. Έχουμε μια συμφωνία. Είναι αλήθεια, έχουν πραγματοποιηθεί πολλές συναντήσεις, αλλά και πάλι, η Ευρώπη δεν έχει φτάσει καν στο σημείο να έχει ένα σπίτι για το δικαστήριο με προσωπικό και πραγματική δουλειά να γίνεται μέσα. Τι λείπει: χρόνος ή πολιτική βούληση; Πολύ συχνά στην Ευρώπη, κάτι άλλο είναι πάντα πιο επείγον από τη δικαιοσύνη.

Αυτή τη στιγμή, εργαζόμαστε ενεργά με τους εταίρους μας για εγγυήσεις ασφαλείας, και είμαι ευγνώμων γι' αυτό, αλλά αυτές είναι για μετά το τέλος του πολέμου. Μόλις ξεκινήσει η κατάπαυση του πυρός, θα υπάρξουν δυνάμεις και κοινές περιπολίες και σημαίες εταίρων στο ουκρανικό έδαφος, και αυτό είναι ένα πολύ καλό βήμα και το σωστό μήνυμα ότι το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία είναι έτοιμες να δεσμεύσουν πραγματικά τις δυνάμεις τους στο έδαφος και υπάρχει ήδη μια πρώτη συμφωνία σε αυτό, Ευχαριστώ, Keir, ευχαριστώ Emmanuel, και όλους τους ηγέτες του συνασπισμού μας. Κάνουμε τα πάντα για να διασφαλίσουμε ότι ο Συνασπισμός των Προθύμων μας θα γίνει πραγματικά ένας συνασπισμός δράσης. Και πάλι, όλοι είναι πολύ θετικοί, αλλά πάντα χρειάζεται το backstop του Προέδρου Τραμπ. Και πάλι, καμία εγγύηση ασφαλείας δεν λειτουργεί χωρίς τις ΗΠΑ.

Τι γίνεται όμως με την ίδια την κατάπαυση του πυρός; Ποιος μπορεί να βοηθήσει να συμβεί αυτό; Η Ευρώπη λατρεύει να συζητά για το μέλλον, αλλά αποφεύγει να αναλάβει δράση σήμερα, δράση που καθορίζει τι είδους μέλλον θα έχουμε. Αυτό είναι το πρόβλημα. Γιατί ο Πρόεδρος Τραμπ μπορεί να σταματήσει τα δεξαμενόπλοια από τον σκιώδη στόλο και να κατασχέσει πετρέλαιο; Αλλά η Ευρώπη δεν το κάνει. Το ρωσικό πετρέλαιο μεταφέρεται ακριβώς κατά μήκος των ευρωπαϊκών ακτών, και το πετρέλαιο χρηματοδοτεί τον πόλεμο κατά της Ουκρανίας. Αυτό το πετρέλαιο βοηθά στην αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, επομένως το ρωσικό πετρέλαιο πρέπει να σταματήσει, να κατασχεθεί και να πωληθεί προς όφελος της Ευρώπης. Γιατί όχι?

Αν ο Πούτιν δεν έχει χρήματα, δεν υπάρχει πόλεμος για την Ευρώπη. Αν η Ευρώπη έχει χρήματα, τότε μπορεί να προστατεύσει τους πολίτες της. Αυτή τη στιγμή, αυτά τα δεξαμενόπλοια βγάζουν χρήματα για τον Πούτιν και αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία συνεχίζει να προωθεί την άρρωστη ατζέντα της.

Επόμενο σημείο, το έχω ξαναπεί και θα το επαναλάβω, η Ευρώπη χρειάζεται ενωμένες ένοπλες δυνάμεις, δυνάμεις που μπορούν πραγματικά να υπερασπιστούν την Ευρώπη σήμερα. Η Ευρώπη βασίζεται μόνο στην πεποίθηση ότι αν έρθει ο κίνδυνος, το ΝΑΤΟ θα δράσει, αλλά κανείς δεν έχει δει πραγματικά τη συμμαχία σε δράση. Εάν ο Πούτιν αποφασίσει να καταλάβει τη Λιθουανία ή να χτυπήσει την Πολωνία, ποιος θα απαντήσει;

Ποιος θα απαντήσει; Αυτή τη στιγμή, το ΝΑΤΟ υπάρχει χάρη στην πεποίθηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα δράσουν, ότι δεν θα μείνουν στην άκρη και θα βοηθήσουν. Τι γίνεται όμως αν δεν το κάνει; Πιστέψτε με, αυτή η ερώτηση είναι παντού στο μυαλό κάθε Ευρωπαίου ηγέτη και κάποιοι προσπαθούν να έρθουν πιο κοντά στον Πρόεδρο Τραμπ, είναι αλήθεια. Κάποιοι περιμένουν, ελπίζοντας ότι το πρόβλημα θα εξαφανιστεί. Κάποιοι έχουν αρχίσει να ενεργούν, να επενδύουν στην παραγωγή όπλων και να χτίζουν συνεργασίες, να λαμβάνουν δημόσια υποστήριξη για υψηλότερες αμυντικές δαπάνες, αλλά ας θυμηθούμε, μέχρι να πιέσει η Αμερική την Ευρώπη να δαπανήσει περισσότερα για την άμυνα, οι περισσότερες χώρες δεν προσπαθούσαν καν να φτάσουν το 5% του ΑΕΠ, το ελάχιστο που απαιτείται για τη διασφάλιση της ασφάλειας. Η Ευρώπη πρέπει να ξέρει πώς να αμυνθεί, και αν στείλετε 40 στρατιώτες στη Γροιλανδία, για ποιο λόγο; Τι μήνυμα στέλνει; Ποιο είναι το μήνυμα στον Πούτιν, στην Κίνα και, ακόμη πιο σημαντικό, τι μήνυμα στέλνει στη Δανία, τον πιο σημαντικό, στενό σύμμαχό σας;

Είτε δηλώνεις ότι οι ευρωπαϊκές βάσεις θα προστατεύσουν την περιοχή από τη Ρωσία και την Κίνα και θα δημιουργήσουν αυτές τις βάσεις, είτε κινδυνεύεις να μην σε πάρουν στα σοβαρά, γιατί 40 στρατιώτες δεν θα προστατεύσουν τίποτα. Και ξέρουμε τι να κάνουμε εάν τα ρωσικά πολεμικά πλοία πλέουν ελεύθερα γύρω από τη Γροιλανδία, η Ουκρανία μπορεί να βοηθήσει. Έχουμε την τεχνογνωσία και τα όπλα για να διασφαλίσουμε ότι κανένα από αυτά τα πλοία δεν θα παραμείνει, μπορεί να βυθιστεί κοντά στη Γροιλανδία, όπως ακριβώς κάνουν κοντά στην Κριμαία. Κανένα πρόβλημα. Έχουμε τα εργαλεία και έχουμε τους ανθρώπους. Για εμάς, η θάλασσα δεν είναι η πρώτη γραμμή άμυνας, οπότε μπορούμε να αναλάβουμε δράση και ξέρουμε πώς να πολεμήσουμε εκεί, αν μας ρωτούσαν και αν η Ουκρανία ήταν στο ΝΑΤΟ, αλλά δεν είμαστε. Αυτό το πρόβλημα θα το λύσουμε με τα ρωσικά πλοία.

Όσο για το Ιράν, όλοι περιμένουν να δουν τι θα κάνει η Αμερική και ο κόσμος δεν προσφέρει τίποτα. Η Ευρώπη δεν προσφέρει τίποτα και δεν θέλει να μπει σε αυτό το θέμα για να υποστηρίξει τον ιρανικό λαό και τη δημοκρατία που χρειάζεται. Αλλά όταν αρνείσαι να βοηθήσεις τους ανθρώπους που αγωνίζονται για την ελευθερία, οι συνέπειες επιστρέφουν και είναι πάντα αρνητικές. Η Λευκορωσία το 2020. Είναι το παράδειγμα. Κανείς δεν βοήθησε τον λαό τους και τώρα ρωσικοί ή εθνοτικοί πύραυλοι αναπτύσσονται στη Λευκορωσία, εντός εμβέλειας των περισσότερων ευρωπαϊκών πρωτευουσών. Αυτό δεν θα είχε συμβεί αν ο λαός της Λευκορωσίας είχε κερδίσει το 2020. Και, έχουμε πει στους Ευρωπαίους εταίρους μας πολλές φορές, δράστε τώρα εναντίον αυτών των πυραύλων στη Λευκορωσία. Οι πύραυλοι δεν είναι ποτέ απλώς διακοσμητικοί, αλλά η Ευρώπη εξακολουθεί να παραμένει σε κατάσταση Γροιλανδίας. Ίσως κάτι, κάποιος θα κάνει κάτι.

Το θέμα του ρωσικού πετρελαίου είναι το ίδιο. Είναι καλό που υπάρχουν πολλές κυρώσεις. Το ρωσικό πετρέλαιο γίνεται φθηνότερο, αλλά η ροή δεν έχει σταματήσει και οι ρωσικές εταιρείες που χρηματοδοτούν την πολεμική μηχανή του Πούτιν εξακολουθούν να εργάζονται και αυτό δεν θα αλλάξει χωρίς περισσότερες κυρώσεις. Είμαστε ευγνώμονες για όλη την πίεση που ασκείται στον επιτιθέμενο, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, η Ευρώπη πρέπει να κάνει περισσότερα, ώστε οι κυρώσεις της να μπλοκάρουν τους εχθρούς τόσο αποτελεσματικά όσο η Αμερική.

Γιατί είναι σημαντικό αυτό; Γιατί αν η Ευρώπη δεν θεωρείται παγκόσμια δύναμη, αν οι ενέργειές της δεν τρομάζουν τους κακούς παράγοντες, τότε η Ευρώπη θα αντιδρά πάντα, προλαβαίνοντας νέους κινδύνους και επιθέσεις. Όλοι βλέπουμε ότι οι δυνάμεις που προσπαθούν να καταστρέψουν την Ευρώπη δεν αντιμετωπίζουν ούτε μια μέρα. Λειτουργούν ελεύθερα, ακόμη και εντός της Ευρώπης. Κάθε νικητής που ζει από τα ευρωπαϊκά χρήματα ενώ προσπαθεί να ξεπουλήσει τα ευρωπαϊκά συμφέροντα αξίζει ένα χαστούκι ανάποδα.

Και αν αισθάνεται άνετα στη Μόσχα, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αφήσουμε τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να γίνουν μικρές της Μόσχας. Πρέπει να θυμόμαστε τι χωρίζει τη Ρωσία από όλους μας. Η πιο θεμελιώδης γραμμή σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και όλης της Ευρώπης είναι η εξής: Η Ρωσία αγωνίζεται για να υποτιμήσει τους ανθρώπους, για να διασφαλίσει ότι όταν οι δικτάτορες θέλουν να καταστρέψουν κάποιον, μπορούν, αλλά πρέπει να χάσουν την εξουσία, όχι να την κερδίσουν. Για παράδειγμα, οι πύραυλοι της Ρωσίας παράγονται μόνο επειδή έχουν βρει έναν τρόπο να παρακάμψουν τις κυρώσεις, είναι αλήθεια. Όλοι βλέπουν πώς η Ρωσία προσπαθεί να παγώσει τους Ουκρανούς. Οι άνθρωποί μας πέθαναν στους μείον 20 βαθμούς Κελσίου, αλλά η Ρωσία δεν θα μπορούσε να κατασκευάσει βαλλιστικούς πυραύλους ή πυραύλους κρουζ χωρίς κρίσιμα εξαρτήματα από άλλες χώρες, και δεν είναι μόνο η Κίνα.

Η Ρωσία προμηθεύεται εξαρτήματα από εταιρείες στην Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ταϊβάν. Αυτήν τη στιγμή, πολλοί επενδύουν στη σταθερότητα γύρω από την Ταϊβάν για να αποφύγουν τον πόλεμο, αλλά μπορούν οι εταιρείες της Ταϊβάν να σταματήσουν να συνεισφέρουν ηλεκτρονικά στον πόλεμο της Ρωσίας; Η Ευρώπη δεν λέει σχεδόν τίποτα, η Αμερική δεν λέει τίποτα και ο Πούτιν κατασκευάζει πυραύλους.

Και ευχαριστώ κάθε χώρα, φυσικά, και κάθε εταιρεία που βοηθά την Ουκρανία να επισκευάσει το ενεργειακό της σύστημα. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας. Ευχαριστούμε όλους όσους υποστηρίζουν το πλουραλιστικό πρόγραμμα, βοηθώντας μας να αγοράσουμε πυραύλους Patriot, αλλά δεν θα ήταν φθηνότερο και ευκολότερο να αποκόψουμε απλώς τη Ρωσία από τα εξαρτήματα που χρειάζεται για την παραγωγή πυραύλων ή ακόμα και να καταστρέψουμε τα εργοστάσια που τα κατασκευάζουν;

Πέρυσι, ο περισσότερος χρόνος αφιερώθηκε μιλώντας για όπλα μεγάλου βεληνεκούς για την Ουκρανία. Και όλοι είπαν ότι η λύση ήταν εντός εμβέλειας. Τώρα κανείς δεν μιλάει καν για αυτό, αλλά οι ρωσικοί πύραυλοι είναι ακόμα εδώ και έχουμε ακόμα τις συντεταγμένες των εργοστασίων όπου κατασκευάζονται. Στοχεύουν την Ουκρανία. Αύριο, θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε χώρα του ΝΑΤΟ και εδώ στην Ευρώπη, μας συμβουλεύουν να μην αναφέρουμε τα τόμαχοκ. Για να μην αναφέρουμε τα tomahawks στους Αμερικανούς, για να μην χαλάσουμε τη διάθεση και μας λένε να μην αναφέρουμε πυραύλους Taurus. Όταν το θέμα είναι η Τουρκία, οι διπλωμάτες λένε μην προσβάλλετε την Ελλάδα. Όταν είναι η Ελλάδα; Λένε, να είστε προσεκτικοί με την Τουρκία.

Στην Ευρώπη, υπάρχουν ατελείωτες εσωτερικές διαφωνίες και πράγματα που δεν λέγονται που εμποδίζουν την Ευρώπη να ενωθεί και να μιλήσει αρκετά ειλικρινά για να βρει πραγματικές λύσεις και πολύ συχνά, οι Ευρωπαίοι στρέφονται ο ένας εναντίον των ηγετών, των κομμάτων, των κινημάτων και των κοινοτήτων του άλλου, αντί να σταθούν ενωμένοι για να σταματήσουν τη Ρωσία, η οποία φέρνει την ίδια καταστροφή σε όλους. Αντί να γίνει μια πραγματικά παγκόσμια δύναμη, η Ευρώπη παραμένει ένα όμορφο, αλλά κατακερματισμένο, καλειδοσκόπιο μικρών και μεσαίων δυνάμεων. Αντί να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην υπεράσπιση της ελευθερίας παγκοσμίως, ειδικά όταν η εστίαση της Αμερικής μετατοπίζεται αλλού, η Ευρώπη φαίνεται χαμένη προσπαθώντας να πείσει τον Πρόεδρο των ΗΠΑ να αλλάξει, αλλά δεν θα αλλάξει.

Ο πρόεδρος Τραμπ αγαπά αυτό που είναι, και λέει ότι αγαπά την Ευρώπη, αλλά δεν θα ακούσει αυτό το είδος της Ευρώπης. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη σημερινή Ευρώπη, αν και δεν συζητιέται συχνά είναι η νοοτροπία. Ορισμένοι ευρωπαίοι ηγέτες είναι από την Ευρώπη, αλλά όχι πάντα για την Ευρώπη. Η Ευρώπη εξακολουθεί να μοιάζει περισσότερο με γεωγραφία, ιστορία, παράδοση, όχι με πραγματική πολιτική δύναμη, όχι με μεγάλη δύναμη.

Μερικοί Ευρωπαίοι είναι πραγματικά δυνατοί, είναι αλήθεια, αλλά πολλοί λένε ότι πρέπει να σταθούμε δυνατοί και θέλουν πάντα κάποιος άλλος να τους πει πόσο καιρό πρέπει να είναι δυνατοί, κατά προτίμηση μέχρι τις επόμενες εκλογές, αλλά δεν λειτουργεί έτσι η μεγάλη δύναμη, κατά τη γνώμη μου. Ένας ηγέτης λέει ότι πρέπει να υπερασπιστούμε τα ευρωπαϊκά συμφέροντα, αλλά ελπίζει ότι κάποιος άλλος θα το κάνει για αυτούς, και μιλώντας για αξίες, συχνά εννοούν χωρίς κόστος.

Όλοι λένε, χρειαζόμαστε κάτι για να αντικαταστήσουμε την παλιά παγκόσμια τάξη, αλλά πού είναι η γραμμή των ηγετών που είναι έτοιμοι να δράσουν; Δράστε τώρα, στη στεριά, στον αέρα, στη θάλασσα, για να οικοδομήσετε μια νέα παγκόσμια τάξη. Δεν μπορείς να χτίσεις μια νέα παγκόσμια τάξη με λόγια, μόνο οι πράξεις δημιουργούν πραγματική τάξη.

Σήμερα, η Αμερική ξεκίνησε το Συμβούλιο της Ειρήνης. Η Ουκρανία προσκλήθηκε, το ίδιο και η Ρωσία και η Λευκορωσία, αν και ο πόλεμος δεν έχει σταματήσει και δεν υπάρχει καν κατάπαυση του πυρός. Έχω δει ποιος εντάχθηκε. Ο καθένας είχε τους λόγους του, αλλά εδώ είναι το θέμα, η Ευρώπη δεν έχει καν σχηματίσει μια ενιαία θέση για την αμερικανική ιδέα.

Ίσως απόψε, όταν συνεδριάσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, να αποφασίσουν κάτι, αλλά τα έγγραφα είχαν ήδη υπογραφεί σήμερα το πρωί και απόψε, μπορεί επίσης να αποφασίσουν τελικά κάτι για τη Γροιλανδία, αλλά χθες το βράδυ, ο Μαρκ Ρούμπιο είχε μιλήσει με τον Πρόεδρο Τραμπ, ευχαριστώ, Μαρκ για την παραγωγικότητά σου. Η Αμερική αλλάζει ήδη τη θέση της, αλλά κανείς δεν ξέρει ακριβώς πώς. Επομένως, τα πράγματα κινούνται ταχύτερα από την Ευρώπη και πώς μπορεί η Ευρώπη να συμβαδίσει;

Αγαπητοί φίλοι, δεν πρέπει να υποβιβάζουμε τους εαυτούς μας σε δευτερεύοντες ρόλους, όχι όταν έχουμε την ευκαιρία να γίνουμε μια μεγάλη δύναμη μαζί. Δεν πρέπει να δεχτούμε ότι η Ευρώπη είναι απλώς μια σαλάτα μικρών και μεσαίων δυνάμεων καρυκευμένων με εχθρούς της Ευρώπης, όταν είμαστε ενωμένοι, είμαστε πραγματικά ανίκητοι, και η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να είναι μια παγκόσμια δύναμη, όχι μια δύναμη που αντιδρά αργά, αλλά μια δύναμη που καθορίζει το μέλλον. Αυτό θα βοηθούσε τους πάντες, από τη Μέση Ανατολή μέχρι κάθε άλλη περιοχή στον κόσμο. Αυτό θα βοηθούσε την ίδια την Ευρώπη, διότι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε τώρα είναι προκλήσεις για τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, όπου οι άνθρωποι έχουν σημασία, όπου τα έθνη έχουν σημασία. Η Ευρώπη μπορεί να συμβάλει στην οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου. Η Ευρώπη πρέπει να οικοδομήσει έναν καλύτερο κόσμο, έναν κόσμο χωρίς πόλεμο, φυσικά, αλλά για να γίνει αυτό, η Ευρώπη χρειάζεται δύναμη. Για αυτό, πρέπει να δράσουμε από κοινού και να δράσουμε εγκαίρως, και πάνω απ' όλα, πρέπει να έχουμε το θάρρος να δράσουμε, και εργαζόμαστε ενεργά για να βρούμε λύσεις, πραγματικές λύσεις.

Σήμερα, συναντηθήκαμε με τον Πρόεδρο Τραμπ και η ομάδα μας εργάζεται σχεδόν καθημερινά. Δεν είναι απλό. Τα έγγραφα που στοχεύουν στον τερματισμό αυτού του πολέμου είναι σχεδόν έτοιμα και αυτό έχει πραγματικά σημασία. Η Ουκρανία εργάζεται με πλήρη ειλικρίνεια και αποφασιστικότητα και αυτό φέρνει αποτελέσματα και η Ρωσία πρέπει να είναι έτοιμη να τερματίσει αυτόν τον πόλεμο, να σταματήσει αυτή την επιθετικότητα, τη ρωσική επιθετικότητα, τον ρωσικό πόλεμο εναντίον μας. Επομένως, η πίεση πρέπει να είναι αρκετά ισχυρή και η υποστήριξη προς την Ουκρανία πρέπει να γίνει ακόμη ισχυρότερη. Οι προηγούμενες συναντήσεις μας με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών μας έφεραν πυραύλους αεράμυνας, και ευχαριστώ τους Ευρωπαίους, βοήθησαν επίσης και σήμερα μιλήσαμε επίσης για την προστασία των ουρανών, που σημαίνει προστασία ζωών, φυσικά, και ελπίζω ότι η Αμερική θα συνεχίσει να στέκεται στο πλευρό μας και η Ευρώπη πρέπει να είναι ισχυρή.

Και η Ουκρανία είναι έτοιμη να βοηθήσει με οτιδήποτε χρειαστεί για να εγγυηθεί την ειρήνη και να αποτρέψει την καταστροφή. Είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε τους άλλους να γίνουν πιο δυνατοί από ό,τι είναι τώρα. Είμαστε έτοιμοι να γίνουμε μέρος μιας Ευρώπης που έχει πραγματικά σημασία, μιας Ευρώπης πραγματικής δύναμης,

Σήμερα, χρειαζόμαστε αυτή τη δύναμη για να προστατεύσουμε τη δική μας ανεξαρτησία, αλλά χρειάζεστε και εσείς την ανεξαρτησία της Ουκρανίας, γιατί αύριο, μπορεί να χρειαστεί να υπερασπιστείτε τον τρόπο ζωής σας, και όταν η Ουκρανία είναι μαζί σας, κανείς δεν θα σκουπίσει τα πόδια του πάνω σας και θα έχετε πάντα έναν τρόπο να δράσετε και να ενεργήσετε εγκαίρως.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό, ενεργήστε έγκαιρα. Αγαπητοί φίλοι, σήμερα είναι μια από τις τελευταίες ημέρες του Νταβός, αν και σίγουρα όχι το τελευταίο Νταβός, φυσικά, και όλοι συμφωνούν σε αυτό και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι με κάποιο τρόπο τα πράγματα θα λειτουργήσουν από μόνα τους, αλλά δεν μπορούμε να βασιστούμε στο «κάπως» για πραγματική ασφάλεια. Η πίστη δεν αρκεί. Η πίστη σε έναν εταίρο σε μια τυχερή τροπή των γεγονότων, καμία διανοητική συζήτηση δεν είναι ικανή να σταματήσει τους πολέμους, χρειαζόμαστε δράση, η παγκόσμια τάξη προέρχεται από τη δράση και χρειαζόμαστε απλώς το θάρρος να δράσουμε. Χωρίς δράση τώρα, δεν υπάρχει αύριο. Ας τελειώσουμε αυτή την Ημέρα της Μαρμότας, και ναι είναι δυνατό. Ευχαριστώ.

Børge Brende, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ: Ο Πρόεδρος ήθελε να καθίσω, αλλά νομίζω ότι αξίζετε κάθε μέρος αυτού του όρθιου χειροκροτήματος. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Είναι πολύ καλό που σε έχουμε πίσω. Πώς πήγε η συνάντησή σας με τον Πρόεδρο Τραμπ;

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Ειλικρινά.

Børge Brende, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ: Φυσικά, ειλικρινά, αλλά, φυσικά, προς το συμφέρον της χώρας σας;

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Ναι, ήταν προς το συμφέρον της χώρας μου. Δεν θα το αμφισβητούσα ποτέ αυτό. Όχι, όχι, όχι, η συνάντηση ήταν καλή, ευχαριστώ τον Πρόεδρο και ευχαριστώ που βρήκε χρόνο για εμάς. Και πραγματικά, ξέρετε, σήμερα είδα την ομάδα μου και μίλησαν με την αμερικανική ομάδα και πριν από τη συνάντησή μου με τον Πρόεδρο Τραμπ, η ομάδα μου πέρασε πολύ χρόνο με τους Αμερικανούς, και ακόμη και εγώ ήθελα να ζητήσω από τον Πρόεδρο Τραμπ να τους δώσει αμερικανικά διαβατήρια, γιατί νομίζω ότι, ναι, ξοδεύουν πραγματικά πολύ χρόνο.

Αλλά για να είμαι ειλικρινής, νομίζω ότι η συνάντηση είναι πολύ σημαντική. Χρειαζόμαστε στο σκάφος μας, ελπίζω ότι αυτό είναι το πλοίο, το πλοίο προς την ειρήνη και χρειαζόμαστε πάρα πολύ να έχουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες. Για το μέλλον, για τις εγγυήσεις ασφαλείας, κατανοούμε ότι η Ευρώπη πρέπει να είναι ισχυρότερη, αλλά η Ευρώπη θα χρειαστεί χρόνο. Και σήμερα, η Αμερική είναι πολύ δυνατή, και νομίζω ότι οι ομάδες μας δούλεψαν καλά και νομίζω ότι αυτό είναι σαν το τελευταίο μίλι, το οποίο είναι πολύ δύσκολο και κατά τη διάρκεια οποιουδήποτε διαλόγου με οποιονδήποτε πρόεδρο, πρέπει να υπερασπιστώ τα συμφέροντα της χώρας μου, γι' αυτό ο διάλογος είναι, ίσως δεν είναι απλός, αλλά ήταν σήμερα, Ήταν θετικό.

Børge Brende, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ: Αυτή είναι μια καλή απάντηση. Ευχαριστώ. Γνωρίζουμε ότι ο Jared Kushner και επίσης ο ειδικός εκπρόσωπος Steve Witkoff ταξιδεύουν σήμερα το απόγευμα στη Μόσχα. Νομίζω ότι τώρα έχει να κάνει και με το πότε η Ρωσία είναι έτοιμη να σταματήσει τον πόλεμο. Και είναι δύσκολο να καταλάβουμε πραγματικά τι είναι στο κεφάλι του κ. Πούτιν, αλλά ποιοι πιστεύετε ότι είναι οι τρέχοντες υπολογισμοί στη Μόσχα;

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Καταρχήν ναι, η αμερικανική ομάδα θα πάει σήμερα στη Μόσχα. Ναι, περίμεναν τη συνάντησή μας με τον Πρόεδρο Τραμπ, και τώρα θα φύγουν, και η ομάδα μου θα συναντήσει την αμερικανική ομάδα και νομίζω ότι θα είναι η πρώτη τριμερής συνάντηση στα Εμιράτα. Θα είναι αύριο και μεθαύριο. Ναι, θα είναι δύο ημέρες συναντήσεων στα Εμιράτα. Ελπίζω να το γνωρίζουν τα Εμιράτα. Ναι, μερικές φορές έχουμε τέτοιες εκπλήξεις από την αμερικανική πλευρά, ναι, αλλά με κάθε τρόπο, θα πάνε εκεί. Και νομίζω ότι αυτό είναι καλό, αν, σε τεχνικό επίπεδο, ξεκινήσουμε αυτή την τριμερή συνάντηση. Ελπίζω ότι θα βρούμε κάποιους, δεν ξέρω, η Ρωσία πρέπει να είναι έτοιμη για συμβιβασμούς. Γιατί, ξέρετε, όλοι πρέπει να είναι έτοιμοι, όχι μόνο η Ουκρανία, και αυτό είναι σημαντικό για εμάς, οπότε θα δούμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα, αλλά τα παιδιά μας θα συναντηθούν σήμερα με Αμερικανούς, μετά οι Αμερικανοί θα συναντηθούν με τους Ρώσους αύριο. Δεν ξέρω πότε. Δεν ξέρω ίσως ο Πούτιν κοιμάται. Είπες ότι κανείς δεν ξέρει τι έχει στο κεφάλι του.

Børge Brende, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ: Ίσως χρειαστεί να περιμένουν λίγο για τη συνάντηση.

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Δεν το ξέρω αυτό. Και αύριο και μεθαύριο θα έχουμε τριμερείς συναντήσεις. Είναι καλύτερο από το να μην έχουμε κανενός είδους διάλογο, οπότε δεχόμαστε επίθεση, οι άνθρωποι ζουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και είμαστε σε δύσκολη κατάσταση, αλλά είναι καλύτερο από το να μην έχουμε κανενός είδους διάλογο. Είμαστε σε δύσκολη κατάσταση, αλλά και οι Ρώσοι είναι σε δύσκολη κατάσταση. Απαντάμε στις επιθέσεις τους και ο Θεός να ευλογεί τον πόλεμο θα σταματήσει.

Børge Brende, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ: Αυτό που είναι τώρα το πιο δύσκολο κομμάτι για την Ουκρανία. Γνωρίζουμε ότι είναι μια επίθεση σε ολόκληρο το ενεργειακό σας σύστημα και την ηλεκτρική ενέργεια, αλλά υπάρχουν και τα θύματα στα σύνορα. Άρα η ανθρωπιστική κατάσταση είναι πιο δύσκολη τώρα από ό,τι πριν από ένα χρόνο;

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Ναι, η Ρωσία επιτίθεται στην ενέργεια, και σε αυτό εστιάζουν, και αυτό δεν είναι μυστικό. Αυτό δεν είναι λάθος. Αυτός είναι ο στόχος τους να προκαλέσουν μπλακ άουτ στην Ουκρανία. Και επιτίθενται κυρίως σε αμάχους. Δεν χρησιμοποιούν πολλούς πυραύλους, αυτούς τους ακριβούς πυραύλους, αυτό για το οποίο μίλησα πριν, δεν τους χρησιμοποιούν στο μέτωπο, τους χρησιμοποιούν εναντίον αμάχων, υποδομών, κρίσιμων υποδομών. Έχει να κάνει με τα πάντα, νοσοκομεία, νηπιαγωγεία, σχολεία, αλλά κυρίως έχει να κάνει με τα τακτικά πράγματα, στα οποία επικεντρώνονται στην καταστροφή, ηλεκτρισμό, συστήματα θέρμανσης, παροχές νερού, τα πάντα.

Ναι, αυτό είναι το πρόσωπο της Ρωσίας. Και πραγματικά, αυτό είναι το πρόσωπο αυτού του πολέμου. Έχουμε αμυντικά συστήματα. Έχουμε δημιουργήσει πραγματικά, νομίζω, υπέροχες ιδέες με αναχαιτιστές drone που παράγουμε 1000 την ημέρα, αλλά και πάλι δεν είναι αρκετό. Η Ρωσία έχει περίπου 500 μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ιρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη κάθε μέρα και δεκάδες πυραύλους, βαλλιστικούς πυραύλους, ακόμη και εκείνα τα συστήματα που μας έδωσαν οι εταίροι μας και φυσικά, θα μπορούσαν να μας δώσουν περισσότερα, ναι, και μίλησα με τον Πρόεδρο Τραμπ σήμερα γι' αυτό ξανά και ξανά, και ελπίζω να ήταν τα τελευταία μου λόγια, ξέρετε στην Ουκρανία, Λέμε, όλοι θυμούνται τις τελευταίες λέξεις. Έτσι, τα τελευταία μου λόγια προς τον Πρόεδρο Τραμπ ήταν, μην ξεχνάτε την αεράμυνα, μην ξεχνάτε τους Patriots. Αυτό λοιπόν είναι πολύ σημαντικό για εμάς κατά τη διάρκεια αυτού του χειμώνα. Έτσι, νομίζω ότι όλες αυτές οι επιθέσεις. Δεν μπορώ να πω ότι αυτές οι επιθέσεις μας κάνουν πιο δυνατούς, γιατί πρόκειται για τους ανθρώπους μας, τους ανθρώπους που το εννοώ αυτό, επιβιώνουν, αλλά είναι ηρωικοί άνθρωποι, πολίτες και στρατιώτες, γιατί δεν είναι χαμένοι αυτού του πολέμου και αυτό είναι σημαντικό.

Børge Brende, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ: Θα ήσασταν πρόθυμος να πείτε κάτι για την κατάσταση στα σύνορα;

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Εννοείς τις γραμμές επαφής. Η Ρωσία θέλει να έχει σύνορα εκεί, αλλά είναι γραμμές επαφής.

Børge Brende, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ: Χαίρομαι που με διόρθωσες.

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Είναι εντάξει.

Børge Brende, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ: Θα θέλατε λοιπόν να πείτε κάτι γι' αυτό;

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Έχει να κάνει με τις τεχνολογίες και ήθελα να σας δείξω, αλλά είχα κάποιες τεχνικές ερωτήσεις, αλλά ήθελα να σας δείξω πώς δουλεύουμε. Βλέπουμε στο διαδίκτυο τον πόλεμο, βλέπουμε τους πραγματικούς εχθρούς. Βλέπουμε τις απώλειές μας και τις ρωσικές απώλειες. Οι ρωσικές απώλειες είναι οι μεγαλύτερες που είχαν ποτέ. Οπότε απλά μοιράζομαι μαζί σας, η πραγματική στατιστική είναι 35.000 νεκροί το μήνα, 35.000 στρατιώτες. Πέρυσι, αυτούς τους μήνες, ήταν περίπου 14.000.

Άρα η Ρωσία δεν το σκέφτεται, αλλά εμείς το σκεφτόμαστε. Σκεφτόμαστε πώς χάνουν και πόσους στρατιώτες χάνουν. Γνωρίζουμε ότι κινητοποιούν 40, 43.000 το μήνα και αρχίζουν να χάνουν 35. Από αυτά τα 43, πρέπει να ξέρετε ότι περίπου το 10-15% είναι φυγάδες και υπάρχουν κάποιοι τραυματίες. Αλλά πρέπει να καταλάβετε ότι ο στρατός τους σταμάτησε να αυξάνεται, αυτό είναι σημαντικό λόγω των τεχνολογιών των drones μας και των χειριστών των drones μας. Αλλά, με κάθε τρόπο, θέλουμε να σταματήσουμε αύριο, αυτόν τον πόλεμο, φυσικά, αλλά πρέπει να ξέρετε ότι εάν ο πόλεμος συνεχιστεί, η Ρωσία θα αρχίσει να χάνει έναν αριθμό του στρατού της ή ο Πούτιν θα αποφασίσει να κινητοποιήσει τη χώρα του.

Børge Brende, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ: Ίσως τελευταία ερώτηση, γιατί ξέρω ότι πρέπει επίσης να επιστρέψετε στο Κίεβο.

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Δεν ήταν ενδιαφέρον με μένα;!

Børge Brende, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ: Οι άνθρωποί σου μου δείχνουν το ρολόι τους όλη την ώρα. Θα ήθελα πολύ να συνεχίσω για άλλα 15 λεπτά, κύριε Πρόεδρε.

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Αλλά όχι περισσότερο; Το 15 είναι εντάξει;

Børge Brende, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ: Επομένως, η τελευταία μου ερώτηση, κύριε Πρόεδρε, πώς μπορούν οι άνθρωποι εδώ στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και στο Νταβός να σας υποστηρίξουν και να δείξουν αλληλεγγύη σε εσάς και στη χώρα;

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Για να υπερασπιστούμε τη γη μας, είναι ένα πολύ ακριβό έργο. Έτσι, εάν κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, μπορούμε να βρούμε όσο το δυνατόν περισσότερες επιχειρήσεις, οι οποίες μπορούν να ανοίξουν γραφεία στην Ουκρανία, σημαίνει ότι εμπιστεύεστε πραγματικά και πιστεύετε ότι θα έρθει η ειρήνη.

Ναι, υπάρχει λίγος κίνδυνος, αποφασίσαμε στην αρχή, να είμαστε ειλικρινείς, αλλά χρειαζόμαστε τα γραφεία και τις εταιρείες σας. Αυτό σημαίνει ότι πιστεύετε και εμπιστεύεστε την Ουκρανία, στην ανεξάρτητη ζωή μας μετά τον πόλεμο. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία. Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να επενδύσετε τώρα για να δώσετε θέσεις εργασίας στους ανθρώπους μας. Πιστεύω ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό και αυτή είναι η πραγματική υποστήριξη, όχι τα λόγια, η πραγματική στήριξη - θέσεις εργασίας, χρήματα, επενδύσεις.

Børge Brende, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ: Ευχαριστώ.

Volodymyr Zelenskyy, Πρόεδρος της Ουκρανίας: Ευχαριστώ.

Από weforum.org

Όταν η Αμερική ως σύμμαχος γίνεται πηγή αβεβαιότητας

 Για την Ουκρανία, η πρόκληση ενός υποτιθέμενου συμμάχου που προδίδει τα ιδανικά της είναι ακόμη πιο έντονη: πώς να υπερασπιστεί την κυριαρχία όταν η γλώσσα της εξουσίας ευνοεί όλο και περισσότερο τους επιτιθέμενους έναντι των θυμάτων.

του Δρ Μοχαμάντ Ζαχούρ*

Για μεγάλο μέρος του περασμένου αιώνα, οι παγκόσμιοι ηγέτες – ειδικά εκείνοι που αντιμετωπίζουν επιθετικότητα – βασίστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες ως άγκυρα προβλεψιμότητας. Ακόμη και όταν η Ουάσιγκτον διαφωνούσε με τους συμμάχους της, η στρατηγική της πυξίδα ήταν ευρέως κατανοητή: υπερασπιστείτε την κυριαρχία, αποτρέψτε τον επεκτατισμό και υποστηρίξτε μια διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες.

Σήμερα, υπό την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ, αυτή η πυξίδα φαίνεται όχι απλώς επαναβαθμονομημένη – αλλά θεμελιωδώς παραμορφωμένη.

Για τους ηγέτες σε όλη την Ευρώπη, την Ασία και τη Μέση Ανατολή, η λειτουργία σε έναν κόσμο όπου ο Λευκός Οίκος επαινεί τους επιτιθέμενους, υπονομεύει τα θύματα της εισβολής και απειλεί ανοιχτά τους συμμάχους έχει γίνει μια άσκηση συνεχούς διαχείρισης κρίσεων. Για την Ουκρανία, που διεξάγει έναν πόλεμο επιβίωσης, οι συνέπειες είναι υπαρξιακές.

Το πιο ανησυχητικό μήνυμα ήταν η στάση του Τραμπ απέναντι στη Ρωσία. Παρά τα συντριπτικά στοιχεία ότι η Μόσχα ξεκίνησε και συνεχίζει να διεξάγει έναν επιθετικό πόλεμο κατά της Ουκρανίας – στοχεύοντας μη στρατιωτικές υποδομές, οπλίζοντας τον χειμώνα και διαπράττοντας μαζικές φρικαλεότητες – ο Τραμπ έχει επανειλημμένα επαινέσει τον Βλαντιμίρ Πούτιν ως κάποιον που «θέλει ειρήνη», ενώ απεικονίζει τον Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ως εμπόδιο. Αυτή η αφήγηση αντικατοπτρίζει την προπαγάνδα του Κρεμλίνου σχεδόν λέξη προς λέξη.

Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η επιμονή του Τραμπ να αμφισβητεί τη νομιμότητα του Ζελένσκι και να πιέζει την Ουκρανία να αλλάξει το σύνταγμά της για να διεξαγάγει εκλογές σε καιρό πολέμου. Η συνταγματική απαγόρευση της Ουκρανίας για εκλογές υπό στρατιωτικό νόμο υπάρχει για έναν λόγο: εκατομμύρια εκτοπίζονται, εδάφη παραμένουν κατεχόμενα και στρατιώτες πολεμούν στο μέτωπο. Η απαίτηση εκλογών υπό αυτές τις συνθήκες δεν είναι δημοκρατικός ιδεαλισμός – είναι στρατηγική τύφλωση.

Σε κανένα σημείο ο Τραμπ δεν άσκησε συγκρίσιμη πίεση στη Ρωσία να αποσυρθεί από τα κατεχόμενα ουκρανικά εδάφη. Αντίθετα, η ρητορική του υποδηλώνει όλο και περισσότερο ότι η ειρήνη απαιτεί από την Ουκρανία να παραδώσει εδάφη στον επιτιθέμενο της. Αυτό δεν είναι διπλωματία. Είναι συνθηκολόγηση μεταμφιεσμένη σε πραγματισμό.

Η αντίφαση βαθαίνει περαιτέρω. Ενώ δημοσίως παρουσιάζει τον εαυτό του ως ειρηνοποιό, ο Τραμπ φέρεται να κάλεσε τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Λευκορώσο δικτάτορα Αλεξάντερ Λουκασένκο να συμμετάσχουν σε ένα λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης» που σχετίζεται με τη Γάζα. Ο συμβολισμός είναι συγκλονιστικός: δύο αυταρχικοί ηγέτες – ο ένας διεξάγει ενεργά έναν κατακτητικό πόλεμο στην Ευρώπη, ο άλλος εδώ και πολύ καιρό – αναδεικνύονται ως διαιτητές της ειρήνης.

Για τους Ουκρανούς που παγώνουν κάτω από ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές, αυτό δεν είναι αφηρημένη γεωπολιτική. Είναι ένα μήνυμα ότι η λογοδοσία είναι προαιρετική και η επιθετικότητα διαπραγματεύσιμη.

Η ασυνέπεια δεν σταματά εκεί. Στη Λατινική Αμερική, ο Τραμπ φλέρταρε με την ανακήρυξη της αποτελεσματικής πολιτικής εξουσίας στη Βενεζουέλα, ενώ αθόρυβα παραγκωνίζει τη δημοκρατική αντιπολίτευση που κέρδισε τις εκλογές – προφανώς με αντάλλαγμα παραχωρήσεις πετρελαίου. Στο Ιράν, κάλεσε ανοιχτά τους πολίτες να ξεσηκωθούν και να καταλάβουν πόλεις, υποσχόμενος την υποστήριξη των ΗΠΑ.

Και τώρα, η Ευρώπη αντιμετωπίζει ένα άνευ προηγουμένου σοκ: την ανανεωμένη απειλή του Τραμπ να προσαρτήσει τη Γροιλανδία.

Αυτό που κάποτε ακουγόταν σαν αστείο έχει εξελιχθεί σε ρητή ρητορική, συνοδευόμενη από απειλές δασμών κατά χωρών που υποστηρίζουν την κυριαρχία της Δανίας και της Γροιλανδίας. Αρκετά μέλη του ΝΑΤΟ έχουν στείλει μικρά στρατεύματα στη Γροιλανδία ως ένδειξη αλληλεγγύης – μόνο για να χλευαστούν και να απειληθούν οικονομικά από τον ίδιο τον ηγέτη της συμμαχίας που υποτίθεται ότι εμπιστεύονται.

Αυτό δεν είναι πλέον απλώς απρόβλεπτο. Είναι η ενεργή διάβρωση της αξιοπιστίας της συμμαχίας.

Η δύναμη του ΝΑΤΟ δεν βασίστηκε ποτέ αποκλειστικά σε στρατιωτικό υλικό. Βασίζεται στην εμπιστοσύνη. Όταν ένας Αμερικανός πρόεδρος απειλεί την επικράτεια ενός συμμάχου ενώ απαιτεί πίστη αλλού, αυτή η εμπιστοσύνη σπάει. Η Μόσχα και το Πεκίνο το καταλαβαίνουν αυτό τέλεια. Τίποτα δεν εξυπηρετεί καλύτερα τις ρεβιζιονιστικές δυνάμεις από μια διχασμένη Δύση που δεν είναι σίγουρη αν το ηγετικό της μέλος εξακολουθεί να πιστεύει στη συλλογική άμυνα.

Εν τω μεταξύ, παγκόσμια φόρουμ όπως το Νταβός – κάποτε πλατφόρμες οικονομικού συντονισμού και ανοικοδόμησης μετά τη σύγκρουση – κυριαρχούνται όλο και περισσότερο από συζητήσεις για στρατιωτική κλιμάκωση, αποτροπή και περιορισμό κρίσεων. Αυτή η αλλαγή δεν είναι τυχαία. Αντικατοπτρίζει έναν κόσμο που αγωνίζεται να προσαρμοστεί στα κενά ηγεσίας και στο πολιτικό μαστίγιο που προέρχεται από την Ουάσιγκτον.

Σε αυτή την ατμόσφαιρα, ο αγώνας της Ουκρανίας κινδυνεύει να επισκιαστεί – όχι επειδή έχει γίνει λιγότερο επείγον, αλλά επειδή ανταγωνίζεται τη βαρυτική έλξη των γεωπολιτικών θεατρινισμών του Τραμπ. Οι φαντασιώσεις προσάρτησης, οι απειλές δασμών και οι διπλωματικές ανατροπές καταναλώνουν την προσοχή που θα έπρεπε να επικεντρωθεί στον τερματισμό του μεγαλύτερου πολέμου της Ευρώπης από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Για τους παγκόσμιους ηγέτες, η πλοήγηση στην προεδρία του Τραμπ έχει γίνει μια λεπτή πράξη εξισορρόπησης: πώς να διατηρήσουν τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ προετοιμάζονται αθόρυβα για την πιθανότητα οι αμερικανικές δεσμεύσεις να μην είναι πλέον αξιόπιστες. Για την Ουκρανία, η πρόκληση είναι ακόμη πιο έντονη: πώς να υπερασπιστεί την κυριαρχία όταν η γλώσσα της εξουσίας ευνοεί όλο και περισσότερο τους επιτιθέμενους έναντι των θυμάτων.

Η ιστορία θα κρίνει αυστηρά αυτή τη στιγμή εάν ο κατευνασμός εκληφθεί για άλλη μια φορά ως ειρήνη. Το μάθημα της Ουκρανίας είναι σαφές και οδυνηρά κερδισμένο: οι πόλεμοι δεν τελειώνουν όταν οι δημοκρατίες πιέζουν τους εισβολείς να υποχωρήσουν. Τελειώνουν όταν οι επιτιθέμενοι αναγκάζονται να σταματήσουν.

Οι ηγέτες του κόσμου το καταλαβαίνουν αυτό. Το ερώτημα είναι αν ο ηγέτης του ελεύθερου κόσμου εξακολουθεί να το κάνει.

*Ο Δρ Mohammad Zahoor είναι Βρετανο-Πακιστανός επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος. Είναι ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης του Ομίλου ISTIL, ο οποίος έχει επενδύσει πάνω από 400 εκατομμύρια δολάρια στην Ουκρανία. Αυτή η διαφοροποιημένη εμπορική εταιρεία περιλάμβανε κάποτε ένα χαλυβουργείο στο Ντόνετσκ. Ο Zahoor είναι επίσης πρώην ιδιοκτήτης της Kyiv Post (2009 - 2018) και συνιδρυτής των Μουσικών Βραβείων YUNA στην Ουκρανία (2013 - μέχρι σήμερα), ένα ουκρανικό αντίστοιχο των βραβείων Grammy. Είναι ένθερμος υποστηρικτής της ελευθερίας του Τύπου και της ελευθερίας του λόγου στην Ουκρανία.

Από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022, ο Zahoor συμμετείχε ενεργά στη συγκέντρωση κεφαλαίων και στην παροχή βοήθειας για να βοηθήσει στην εκκένωση Ουκρανών προσφύγων στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Έχει συνεργαστεί στενά με αρχηγούς κρατών και άλλες βασικές προσωπικότητες για να εξασφαλίσει ασφαλή διέλευση για όσους διαφεύγουν από τη σύγκρουση.

Άρθρο γνώμης από Kyiv Post