ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026

Το ΝΑΤΟ στέλνει το Αnadolu (drone carrier) της Τουρκίας στη Βαλτική

Το ΝATO στέλνει το τουρκικό "αεροπλανοφόρο" TCG Anadolu στα ύδατα της Λετονίας στο πλαίσιο της Επιχείρησης Eastern Sentry, τοποθετώντας το πρώτο αποκλειστικό μη επανδρωμένο αεροπλανοφόρο στον κόσμο στην καρδιά της αρχιτεκτονικής αεράμυνας της συμμαχίας κατά μήκος των πιο εκτεθειμένων συνόρων της με τη Ρωσία.

Η Διοίκηση Συμμαχικών Δυνάμεων του ΝΑΤΟ Brunssum ανακοίνωσε στις 20 Φεβρουαρίου ότι το σκάφος θα λειτουργεί υπό την Αεροπορική Διοίκηση του ΝΑΤΟ (AIRCOM), ενισχύοντας τις δυνατότητες εναέριας επιτήρησης και άμυνας στην περιοχή της Βαλτικής εν μέσω αυτού που η συμμαχία περιέγραψε ως επίμονες παραβιάσεις του εναέριου χώρου που αποδίδονται στη Ρωσία. Η ανάπτυξη, είπε ο JFC Brunssum, «στέλνει ένα αλάνθαστο μήνυμα: το ΝΑΤΟ είναι σε εγρήγορση, ενωμένο και έτοιμο να υπερασπιστεί κάθε εκατοστό της επικράτειάς του».

Ο πρώτος φορέας drone στον κόσμο εισέρχεται στη Βαλτική

Το TCG Anadolu δεν είναι ένα συνηθισμένο πολεμικό πλοίο. Με εκτόπισμα άνω των 27.000 τόνων και βασισμένο στο ισπανικό σχέδιο Juan Carlos I, το σκάφος προσαρμόστηκε από την Τουρκία ειδικά ως φορέας drone, εξοπλισμένο με θάλαμο πτήσης πλήρους μήκους ικανό να χειρίζεται τουρκικής κατασκευής μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα μάχης Bayraktar TB3 μαζί με ελικόπτερα. Το TB3, ένα drone μεσαίου υψομέτρου μεγάλης αντοχής με δυνατότητα φορέα, μπορεί να παραμείνει στον αέρα για περισσότερες από 24 ώρες και είναι εξοπλισμένο με ηλεκτρο-οπτικούς και υπέρυθρους αισθητήρες για αποστολές πληροφοριών ημέρας και νύχτας, επιτήρησης, αναγνώρισης και κρούσης ακριβείας.

Το πλοίο φέρει μια δική του προηγμένη σουίτα αισθητήρων, συμπεριλαμβανομένου ενός ραντάρ SMART-S Mk.2 3D για επιτήρηση αέρος και επιφανείας μεσαίου έως μεγάλου βεληνεκούς, ένα σύστημα αναζήτησης και παρακολούθησης υπερύθρων και το σύστημα διαχείρισης μάχης GENESIS-ADVENT, το οποίο ενσωματώνει δυνατότητες αναγνώρισης φίλου ή εχθρού, τακτικές συνδέσεις δεδομένων και δορυφορικές επικοινωνίες σε μια ενιαία επιχειρησιακή εικόνα. Υπό την εξουσία της AIRCOM, το TCG Anadolu μπορεί να τροφοδοτήσει δεδομένα παρακολούθησης σε πραγματικό χρόνο απευθείας στο δίκτυο Ολοκληρωμένης Αεροπορικής και Πυραυλικής Άμυνας του ΝΑΤΟ, επεκτείνοντας τα ραντάρ και την ηλεκτρο-οπτική κάλυψη της συμμαχίας πάνω από τη Βαλτική Θάλασσα.

Οι πρόσφατες ασκήσεις του ΝΑΤΟ έχουν ήδη αποδείξει την επιχειρησιακή ικανότητα του πλοίου. Κατά τη διάρκεια της άσκησης Steadfast Dart 26, ένα TB3 που εκτοξεύτηκε από το TCG Anadolu ολοκλήρωσε έναν πλήρη κύκλο αποστολής, συμπεριλαμβανομένου ενός χτυπήματος ακριβείας σε έναν στόχο επιφανείας με κατευθυνόμενα πυρομαχικά, πριν ανακτηθεί στο πλοίο υπό τις διαδικασίες ελέγχου του ΝΑΤΟ, αποδεικνύοντας τόσο τη δυνατότητα κρούσης όσο και τη βιωσιμότητά του ως επίμονος αερομεταφερόμενος αισθητήρας συνδεδεμένος με τη συμμαχική διοίκηση και έλεγχο.

Μια ομάδα εργασίας, όχι απλώς ένα πλοίο

Αν και η ανακοίνωση του JFC Brunssum επικεντρώθηκε μόνο στο TCG Anadolu, το σκάφος λειτουργεί ως ναυαρχίδα μιας ευρύτερης τουρκικής ναυτικής ομάδας εργασίας που έχει δεσμευτεί για μια αποστολή του ΝΑΤΟ διάρκειας ενός έτους που εκτείνεται στα ευρωπαϊκά ύδατα από τη Μεσόγειο έως τη Βαλτική. Ο σχηματισμός περιλαμβάνει τη φρεγάτα TCG Istanbul (F-515), ένα σύγχρονο πολεμικό πλοίο κλάσης I εκτοπίσματος περίπου 3.100 τόνων και εξοπλισμένο με ραντάρ 3D εναέριας αναζήτησης, σύστημα κάθετης εκτόξευσης 16 κυψελών για πυραύλους εδάφους-αέρος και οπλικό σύστημα Gokdeniz. Η φρεγάτα κλάσης Barbaros TCG Orucreis (F-245), που εκσυγχρονίστηκε πρόσφατα με ένα ενημερωμένο σύστημα διαχείρισης μάχης και δυνατότητα κάθετης εκτόξευσης Mk 41 για πυραύλους εδάφους-αέρος μεσαίου βεληνεκούς, παρέχει πρόσθετη κάλυψη αεράμυνας περιοχής. Το γρήγορο πλοίο υποστήριξης μάχης TCG Derya (A-1590), εξοπλισμένο με το δικό του 3D ραντάρ επιτήρησης και κοντινά οπλικά συστήματα, ολοκληρώνει την ομάδα με υλικοτεχνική ικανότητα και συμπληρωματική κάλυψη αισθητήρων.

Μαζί, οι συνοδοί μετατρέπουν την Ομάδα Εργασίας Anadolu σε ένα κατανεμημένο δίκτυο επιτήρησης και αεράμυνας ικανό να διατηρήσει εκτεταμένες επιχειρήσεις στη Βαλτική.

Kλείσιμο του χάσματος στα ανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ

Η ανάπτυξη αντιμετωπίζει άμεσα τα τρωτά σημεία που αποκαλύφθηκαν από επανειλημμένες εισβολές ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών στον εναέριο χώρο της Πολωνίας και της Βαλτικής. Οι μη επανδρωμένες πλατφόρμες χαμηλού υψομέτρου που πλησιάζουν πολιτικά αεροδρόμια και κρίσιμες υποδομές έχουν επισημάνει τους περιορισμούς της αποκλειστικής εξάρτησης από χερσαία ραντάρ και περιπολίες μαχητικών. Με την τοποθέτηση ενός θαλάσσιου φορέα UAV στα ανοιχτά της Λετονίας, το ΝΑΤΟ αποκτά μια κινητή πλατφόρμα που μπορεί να αλλάξει γρήγορα τα μοτίβα περιπολίας, να επιχειρεί εκτός των περιορισμών των εθνικών ορίων του εναέριου χώρου και να διατηρεί συνεχή επιτήρηση σε παράκτιες και θαλάσσιες ζώνες που διαφορετικά είναι δύσκολο να παρακολουθηθούν.

Σταθμευμένο κοντά στις ακτές της Λετονίας, το TCG Anadolu μπορεί να διατηρήσει τροχιές TB3 κατά μήκος πιθανών διαδρόμων εναέριας προσέγγισης μεταξύ του ρωσικού θύλακα του Καλίνινγκραντ και της ρωσικής ηπειρωτικής χώρας, ενώ το ραντάρ του πλοίου και οι αισθητήρες υπερύθρων δημιουργούν μια συνεχή τροχιά επανδρωμένων και μη επανδρωμένων επαφών. Αυτά τα ίχνη, που μοιράζονται μέσω συνδέσμων τακτικών δεδομένων, μπορούν να συσχετιστούν με δεδομένα από ραντάρ ξηράς, μαχητικά εναέριας αστυνόμευσης της Βαλτικής και αεροσκάφη AWACS του ΝΑΤΟ για να οξύνουν την αναγνώριση και, εάν είναι απαραίτητο, να υποστηρίξουν αποφάσεις εμπλοκής.

Το γεγονός ότι ένα ναυτικό του ΝΑΤΟ εκτός της Βαλτικής συνεισφέρει στην πλατφόρμα υπογραμμίζει τη θέση της συμμαχίας ότι η υπεράσπιση της ανατολικής πλευράς είναι συλλογική και όχι περιφερειακή ευθύνη. Αντιπροσωπεύει επίσης μια δογματική εξέλιξη για τη συμμαχία, η οποία τώρα ενσωματώνει τη μη επανδρωμένη ναυτική αεροπορία στον πυρήνα της αποτρεπτικής της στάσης σε αυτό που έχει γίνει ένα από τα πιο στρατηγικά ευαίσθητα σύνορα της Ευρώπης.

Η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ από το 1952 και ο δεύτερος μεγαλύτερος στρατός της συμμαχίας σε προσωπικό, έχει επεκτείνει σταθερά το αμυντικό-βιομηχανικό της αποτύπωμα τα τελευταία χρόνια, με την οικογένεια drones Bayraktar να γίνεται ένα από τα πιο ευρέως εξαγόμενα μη επανδρωμένα συστήματα στον κόσμο. Η ανάπτυξη του TCG Anadolu στη Βαλτική σηματοδοτεί την πρώτη φορά που ένας αποκλειστικός φορέας drone έχει επιφορτιστεί με μια αποστολή αεράμυνας πρώτης γραμμής του ΝΑΤΟ.

Από turkiyetoday.com

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026

Οι νέοι κανόνες των Ταλιμπάν επιτρέπουν τον «ξυλοδαρμό της συζύγου» χωρίς σπασμένα κόκαλα, φιμώνοντας τις γυναίκες

Ο ποινικός κώδικας που ανακοινώθηκε από τους Ταλιμπάν τον Ιανουάριο, αλλά έφτασε στα διεθνή μέσα ενημέρωσης μόνο εβδομάδες αργότερα, προκαλεί τώρα ανανεωμένο έλεγχο σε όλα τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης.

Της Σελίν Χατσιάλογλου

Η καθυστερημένη αντίδραση αντικατοπτρίζει ένα ευρύτερο μοτίβο: ο αυξανόμενος όγκος των σημαντικών παγκόσμιων εξελίξεων έχει καταστήσει όλο και πιο δύσκολο να γίνουν κατανοητές οι συνέπειες των νέων πολιτικών σε πραγματικό χρόνο, ενώ η παγκόσμια προσοχή συχνά μετατοπίζεται ανάλογα με τις ανταγωνιστικές προτεραιότητες.

Στο επίκεντρο του ανανεωμένου ελέγχου βρίσκεται ένα νομικό πλαίσιο που επιτρέπει αποτελεσματικά την ενδοοικογενειακή βία κατά των γυναικών, ενώ καθιστά σχεδόν αδύνατη την απόκτηση νομικής προστασίας.

Ο κανονισμός, που υπογράφηκε από τον Ανώτατο Ηγέτη των Ταλιμπάν Hibatullah Akhundzada και διανεμήθηκε σε δικαστήρια σε όλη τη χώρα, αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου νομικού και κοινωνικού πλαισίου που συνεχίζει να περιορίζει τα βασικά δικαιώματα των γυναικών.

Η εξέλιξη έχει εντείνει την ανησυχία μεταξύ των ομάδων δικαιωμάτων και των παρατηρητών, οι οποίοι λένε ότι τα μέτρα θεσμοθετούν τη βία, εξαλείφουν τις νομικές διασφαλίσεις και απομονώνουν περαιτέρω τις Αφγανές γυναίκες από τη δημόσια ζωή.

Κατανόηση του νέου νομικού πλαισίου στο Αφγανιστάν

Σύμφωνα με το άρθρο 32 του ποινικού κώδικα, ο σύζυγος μπορεί να χτυπήσει τη γυναίκα του, υπό την προϋπόθεση ότι η βία δεν έχει ως αποτέλεσμα ορατά τραύματα, όπως σπασμένα κόκαλα ή ανοιχτές πληγές.

Η διάταξη αναφέρει ότι εάν ένας σύζυγος χτυπήσει τη γυναίκα του με δύναμη με αποτέλεσμα «σπασμένο κόκκαλο, πληγή ή ορατούς μώλωπες».

Ακόμη και όταν συμβεί σοβαρή βλάβη, η μέγιστη ποινή είναι 15 ημέρες φυλάκιση και η καταδίκη εξαρτάται από την απόδειξη της κακοποίησης της γυναίκας ενώπιον δικαστή.

Το νομικό όριο λογοδοσίας παραμένει δύσκολο να επιτευχθεί. Για να υποβάλει καταγγελία, μια γυναίκα πρέπει να παρουσιάσει τα τραύματά της στο δικαστήριο ενώ είναι πλήρως καλυμμένη και συνοδεύεται από έναν άνδρα κηδεμόνα, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να είναι ο φερόμενος ως θύτης.

Ο κώδικας δεν περιέχει διατάξεις που να απαγορεύουν την ψυχολογική ή σεξουαλική βία κατά των γυναικών και δεν απαγορεύει πολλές μορφές σωματικής κακοποίησης.

Μπορούν οι Αφγανές γυναίκες να καταγγείλουν τους κακοποιητές τους;

Αυτό που κάνει την κατάσταση ακόμη χειρότερη είναι ότι το άρθρο 34 ποινικοποιεί τις προσπάθειες διαφυγής από καταχρηστικές καταστάσεις.

Σύμφωνα με τη διάταξη, μια γυναίκα που εγκαταλείπει το σπίτι της χωρίς την άδεια του συζύγου της και αναζητά καταφύγιο σε συγγενείς μπορεί να αντιμετωπίσει ποινή φυλάκισης έως και τριών μηνών.

Ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων λένε ότι τα μέτρα καθιστούν την προστασία και τη δικαιοσύνη δομικά ανέφικτες.

Η Rawadari, μια αφγανική οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που δραστηριοποιείται στην εξορία, είπε στη Metro ότι οι διατάξεις έρχονται σε αντίθεση με τις αρχές της ισότητας και «αυξάνουν σοβαρά τον κίνδυνο εντατικοποίησης και θεσμοθέτησης της βίας κατά των γυναικών».

Ο κώδικας εισάγει επίσης κοινωνικές ιεραρχίες που επηρεάζουν τα επίπεδα τιμωρίας. Η αφγανική κοινωνία χωρίζεται επίσημα σε κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών μελετητών, των ελίτ, της μεσαίας τάξης και της κατώτερης τάξης, με ποινές που ποικίλλουν ανάλογα με την κοινωνική θέση και όχι τη φύση του αδικήματος.

Το πλαίσιο αντικαθιστά τις προστασίες που θεσπίστηκαν υπό την προηγούμενη αφγανική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένου του νόμου του 2009 για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, ο οποίος ποινικοποιούσε τον αναγκαστικό γάμο, τον βιασμό και την ενδοοικογενειακή κακοποίηση.

Ευρύτεροι περιορισμοί για τις Αφγανές γυναίκες

Ο ποινικός κώδικας αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου συστήματος περιορισμών που θεσπίστηκε μετά την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία τον Αύγουστο του 2021.

Τα τελευταία χρόνια, οι αρχές έχουν εκδώσει πολυάριθμα διατάγματα που περιορίζουν την πρόσβαση των γυναικών στην εκπαίδευση, την απασχόληση και τη συμμετοχή του κοινού.

Τα κορίτσια άνω της ηλικίας του δημοτικού σχολείου εξακολουθούν να αποκλείονται από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και οι γυναίκες έχουν αποκλειστεί από τα πανεπιστήμια. H έκθεση των Ηνωμένων Εθνών που αναφέρεται σε προηγούμενη κάλυψη εκτιμά ότι σχεδόν το 80% των νεαρών Αφγανών γυναικών ηλικίας 18 έως 29 ετών βρίσκονται εκτός εκπαίδευσης, απασχόλησης ή κατάρτισης.

Η κυβέρνηση έχει επίσης επιβάλει αυστηρούς κανόνες που διέπουν τη συμπεριφορά των γυναικών στη δημόσια και ιδιωτική ζωή. Οι γυναίκες πρέπει να καλύπτουν το σώμα και το πρόσωπό τους δημόσια και απαγορεύεται να τραγουδούν, να διαβάζουν δυνατά ή να μιλούν δυνατά με τρόπους που μπορεί να ακουστούν έξω από τα σπίτια τους. Τους απαγορεύεται επίσης να αλληλεπιδρούν με άνδρες που δεν είναι συγγενείς.

Μια έκθεση των Ηνωμένων Εθνών του 2024 διαπίστωσε ότι η επιβολή από τις αρχές που είναι υπεύθυνες για την προώθηση της αρετής και την πρόληψη της κακίας είχε δημιουργήσει ένα κλίμα φόβου και εκφοβισμού σε ολόκληρη την αφγανική κοινωνία.

Η κριτική στις πολιτικές των Ταλιμπάν έχει επίσης γίνει όλο και πιο επικίνδυνη. Ο ποινικός κώδικας ποινικοποιεί την προσβολή της ηγεσίας και απαιτεί από τους πολίτες να αναφέρουν τη δραστηριότητα της αντιπολίτευσης, ενώ η δημόσια συζήτηση για το ίδιο το νομικό πλαίσιο μπορεί να αντιμετωπιστεί ως αδίκημα.

Βιωμένες πραγματικότητες πίσω από νομικές αλλαγές

Για πολλές Αφγανές γυναίκες, ο αντίκτυπος είναι άμεσος.

Ένας πρώην φοιτητής πανεπιστημίου στη δυτική Χεράτ είπε στην Telegraph ότι η καθημερινή ζωή είχε γίνει μια «συνεχής αντίσταση», προσθέτοντας ότι ο νέος νόμος «κάνει το σώμα μας πεδίο ελέγχου» και αναγκάζει τις γυναίκες να ζουν με «φόβο και σιωπή».

Νομικοί μελετητές και υποστηρικτές των δικαιωμάτων λένε ότι το πλαίσιο μετατρέπει τα σώματα και το κίνημα των γυναικών σε αντικείμενα ρύθμισης, ενώ περιορίζει τις οδούς νομικής προσφυγής.

Ο συνδυασμός διακριτικής τιμωρίας, περιορισμένης κινητικότητας και κοινωνικής επιτήρησης ενισχύει τον έλεγχο της ζωής των γυναικών σε πολλαπλά επίπεδα.

Τα μέτρα έχουν επίσης προκαλέσει ανησυχία στους διεθνείς παρατηρητές. Η Ειδική Εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών για τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών Reem Alsalem περιέγραψε τις επιπτώσεις του κώδικα ως «τρομακτικές» και αμφισβήτησε εάν η διεθνής κοινότητα θα ανταποκριθεί αποτελεσματικά.

Παγκόσμια ευθύνη απέναντι στις γυναίκες και τα κορίτσια του Αφγανιστάν

Η ανανεωμένη εστίαση στο νομικό πλαίσιο του Αφγανιστάν ακολουθεί τις συνεχιζόμενες προσπάθειες δημοσιογράφων, ακτιβιστών και πολιτιστικών προσωπικοτήτων να ενισχύσουν τις εμπειρίες των Αφγανών γυναικών.

Η έκθεση των Ηνωμένων Εθνών υποδηλώνει ότι ο ευρύτερος κοινωνικός αντίκτυπος των περιορισμών θα μπορούσε να είναι σοβαρός. Τα συνεχιζόμενα εμπόδια στην εκπαίδευση και την ιατρική κατάρτιση μπορεί να αυξήσουν τη μητρική θνησιμότητα, ενώ οι περιορισμένες ευκαιρίες για γυναίκες και κορίτσια μπορεί να συμβάλουν στην αύξηση των παιδικών γάμων και των εφήβων γεννήσεων.

Η εμφάνιση λεπτομερειών από τον νέο ποινικό κώδικα τον Φεβρουάριο έχει αναζωπυρώσει τον διεθνή έλεγχο του νομικού συστήματος του Αφγανιστάν και της κατάστασης των δικαιωμάτων των γυναικών υπό την κυριαρχία των Ταλιμπάν. Ο κανονισμός, δυστυχώς, δεν είναι ένα μεμονωμένο μέτρο, αλλά αποτελεί μέρος ενός διαρκούς μετασχηματισμού της νομικής και κοινωνικής τάξης του Αφγανιστάν.

Από το 2021, έχουν εισαχθεί σχεδόν 100 διατάγματα που επηρεάζουν τα δικαιώματα των γυναικών, σύμφωνα με εκθέσεις των Ηνωμένων Εθνών που αναφέρονται σε προηγούμενη κάλυψη. Κανένα δεν έχει αντιστραφεί επίσημα.

Από turkiyetoday.com

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026

Η ΕΕ απαιτεί την απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων από τη Λευκορωσία, τη Γεωργία, την Αρμενία και την Υπερδνειστερία στο ειρηνευτικό πλαίσιο της Ουκρανίας

Ένα εσωτερικό έγγραφο της ΕΕ που κυκλοφόρησε από την Kaja Kallas ζητά την απαγόρευση των ρωσικών στρατιωτικών αναπτύξεων στη Λευκορωσία, τη Γεωργία, την Αρμενία και την Υπερδνειστερία της Μολδαβίας ως μέρος οποιασδήποτε συνολικής διευθέτησης της Ουκρανίας.

Της Γιούλια Ζαβάλσκα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτεί από τη Ρωσία να αποσύρει τα στρατεύματά της όχι μόνο από την Ουκρανία αλλά και από τη Λευκορωσία, τη Γεωργία, την Αρμενία και την αποσχισθείσα περιοχή της Υπερδνειστερίας της Μολδαβίας ως μέρος οποιασδήποτε συνολικής ειρηνευτικής συμφωνίας.

Η πρόταση περιγράφεται σε ένα εσωτερικό έγγραφο συζήτησης που διανεμήθηκε στα κράτη μέλη της ΕΕ από την κορυφαία διπλωμάτη του μπλοκ, Kaja Kallas, και το οποίο είδε το RFE/RL. Το έγγραφο πρόκειται να συζητηθεί από τους πρεσβευτές της ΕΕ την Τρίτη 17 Φεβρουαρίου και ενδέχεται να συζητηθεί περαιτέρω από τους υπουργούς Εξωτερικών στις 23 Φεβρουαρίου.

Το έγγραφο καθορίζει τι πιστεύουν οι Βρυξέλλες ότι πρέπει να παραχωρήσει η Μόσχα στις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Απαγόρευση ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας

Το έγγραφο ζητά την «απαγόρευση της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας και ανάπτυξης στη Λευκορωσία, την Ουκρανία, τη Δημοκρατία της Μολδαβίας, τη Γεωργία και την Αρμενία», καθώς και την απομάκρυνση τυχόν πυρηνικών όπλων από τη Λευκορωσία.

Οι ρωσικές δυνάμεις σταθμεύουν εδώ και καιρό στις αποσχισθείσες περιοχές της Γεωργίας, την Αμπχαζία και τη Νότια Οσετία, στην Υπερδνειστερία της Μολδαβίας, σε βάσεις στην Αρμενία και στη Λευκορωσία, η οποία χρησίμευσε ως βάση εκτόξευσης για την εισβολή του 2022.

Το έγγραφο υποστηρίζει ότι εάν ζητηθεί από την Ουκρανία στις διαπραγματεύσεις να περιορίσει τα επίπεδα στρατευμάτων ή να αποστρατιωτικοποιήσει ορισμένες περιοχές, η Ρωσία θα πρέπει να αντιμετωπίσει συγκρίσιμες υποχρεώσεις.

Απορρίπτει επίσης κάθε «de jure» αναγνώριση των κατεχόμενων ουκρανικών εδαφών και ζητά την αποστρατιωτικοποίησή τους.

Η ΕΕ επιδιώκει θέση στο τραπέζι

Ούτε η ΕΕ ούτε τα κράτη μέλη της εκπροσωπούνται επίσημα στις διαπραγματεύσεις υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

Το έγγραφο αναφέρει ότι δεν μπορεί να υπάρξει διαρκής ειρήνη «χωρίς την ΕΕ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων» και χωρίς να ληφθούν υπόψη τα βασικά συμφέροντα ασφαλείας του μπλοκ.

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έχουν εκφράσει την απογοήτευσή τους για τον παραγκωνισμό, ιδιαίτερα καθώς η ΕΕ παραμένει ο μεγαλύτερος οικονομικός υποστηρικτής της Ουκρανίας και οι ειρηνευτικές προτάσεις περιλαμβάνουν την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ έως το 2027.

Επανορθώσεις και λογοδοσία

Πέρα από την απόσυρση των στρατευμάτων, το έγγραφο ζητά αποζημιώσεις για τις ζημιές του πολέμου, καμία γενική αμνηστία για εγκλήματα πολέμου και πλήρη πρόσβαση για διεθνείς ερευνητές.

Αναφέρει επίσης ότι η Ρωσία πρέπει να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο και ότι η εσωτερική νομοθεσία δεν μπορεί να παρακάμψει τις υποχρεώσεις της συνθήκης.

Η ΕΕ έχει παγώσει περίπου 210 δισεκατομμύρια ευρώ (247 δισεκατομμύρια δολάρια) σε ρωσικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία, αν και τα κράτη μέλη δεν έχουν ακόμη συμφωνήσει για την πλήρη κατάσχεση.

Η πορεία της Ουκρανίας προς την ΕΕ

Η συζήτηση έρχεται καθώς ο πρόεδρος Volodymyr Zelensky πίεσε ώστε η Ουκρανία να είναι τεχνικά έτοιμη για ένταξη στην ΕΕ έως το 2027.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν έχει προτείνει την ιδέα ενός σταδιακού ή «αντίστροφου» μοντέλου διεύρυνσης, σύμφωνα με το οποίο η Ουκρανία θα μπορούσε να ενταχθεί πριν αποκτήσει πλήρη δικαιώματα ψήφου και χρηματοδότησης.

Ωστόσο, η ένταξη απαιτεί ομόφωνη έγκριση και από τα 27 κράτη μέλη και αρκετές πρωτεύουσες παραμένουν επιφυλακτικές όσον αφορά την επιτάχυνση της διαδικασίας.

Συνδέοντας την απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων από τη Λευκορωσία, τη Γεωργία, την Αρμενία και την Υπερδνειστερία με οποιαδήποτε διευθέτηση, οι Βρυξέλλες σηματοδοτούν ότι, κατά την άποψή τους, μια συμφωνία για την Ουκρανία πρέπει να αντιμετωπίσει το ευρύτερο ευρωπαϊκό τοπίο ασφάλειας.

Από Kyiv Post

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

Μακρόν: Να μιλήσουμε απευθείας με Πούτιν

Κείμενο Γιάννης Παπαδημητρίου

Παρέμβαση του Γάλλου προέδρου για την Ευρώπη εφ' όλης της ύλης με συνέντευξη στη Süddeutsche Zeitung: «Ναι» στον απευθείας διάλογο με τη Μόσχα και στα ευρω-ομόλογα.

«Εάν δεν κάνουμε τίποτα, η Ευρώπη θα έχει αφανιστεί σε πέντε χρόνια…» Ο τίτλος στη συνέντευξη που παραχωρεί σήμερα ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμμανουέλ Μακρόν στη γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung είναι ενδεικτικός για την κρισιμότητα των στιγμών και προφανώς εξηγεί τη σπουδή του Μακρόν να θέσει εκ νέου τις γαλλικές προτάσεις για μία σειρά ζητημάτων, ενόψει και της άτυπης Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αναφερόμενος στον ρόλο της Ευρώπης μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τις αμερικανικές απειλές εναντίον όλων, ο Γάλλος πρόεδρος θέτει το ερώτημα: «Θέλουμε να είμαστε θεατές ή πρωταγωνιστές; Εάν θέλουμε να είμαστε θεατές, αυτό θα οδηγήσει σε μία γλυκιά υποταγή. Δεν ενοχλούμε κανέναν, προσπαθούμε να τα έχουμε καλά με τους Αμερικανούς - και με τους Κινέζους συνεχίζουμε ό,τι κάναμε μέχρι τώρα. Σας λέω όμως: Εάν δεν κάνουμε τίποτα, η Ευρώπη θα έχει αφανιστεί σε πέντε χρόνια».

«Η γεωγραφική θέση μας δεν αλλάζει»

Για το επίμαχο ζήτημα της Ουκρανίας και απαντώντας στο ερώτημα εάν επιμένει στη γνωστή τοποθέτησή του ότι η Ευρώπη πρέπει να συνομιλήσει απευθείας με τον Ρώσο πρόεδρο Βλάντιμιρ Πούτιν, ο Εμμανουέλ Μακρόν αναφέρει τα εξής: «Θέλουμε να αφήσουμε σε άλλους τη συζήτηση αυτή; Η γεωγραφική μας θέση δεν αλλάζει, η Ρωσία θα είναι και αύριο εκεί, είτε μας αρέσει είτε όχι. (…) Γι' αυτό είναι σημαντικό να δρομολογήσουμε την επανέναρξη μίας ευρωπαϊκής συζήτησης με τους Ρώσους, χωρίς να είμαστε αφελείς, χωρίς να ασκούμε πίεση στους Ουκρανούς, αλλά και για να μην είμαστε εξαρτημένοι από τρίτους».

Όταν όμως λέμε ότι οι Ευρωπαίοι θα συνομιλήσουν με τον Πούτιν, μήπως αυτό σημαίνει, τελικά, ο Εμμανουέλ Μακρόν θα συνομιλήσει με τον Πούτιν; Απαντώντας σε αυτό το ερώτημα, ο Γάλλος πρόεδρος αναφέρει μεταξύ άλλων: «Θα δούμε πώς θα το οργανώσουμε, αλλά δεν μπορεί παρά να είναι εφικτό να αρχίσουμε και πάλι τον διάλογο με τη Ρωσία. Γιατί; Γιατί όταν επέλθει η ειρήνη, θα αφορά και την Ευρώπη. Και πάλι: Θα προτιμούσατε να διαπραγματεύεται ο Αμερικανός πρεσβευτής ή εντεταλμένος στο όνομα της Ευρώπης για την ημερομηνία ένταξης της Ουκρανίας στην ΕΕ;»

Κίνδυνος αποβιομηχάνισης

Το μεγαλύτερο κομμάτι της συνέντευξης Μακρόν στη Süddeutsche Zeitung εστιάζει στην οικονομία και την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης απέναντι σε ΗΠΑ και Κίνα. Ο Γάλλος πρόεδρος υπενθυμίζει την έκθεση του Μάριο Ντράγκι για το μέλλον της ΕΕ, επισημαίνοντας ότι από τότε που δημοσιεύθηκε η έκθεση, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί περαιτέρω για τους Ευρωπαίους. «Χημική βιομηχανία, αυτοκινητοβιομηχανία, μηχανολογικός εξοπλισμός – σε όλα αυτά που μας πήγαιναν μπροστά παλαιότερα, έχουμε πλέον έλλειμμα απέναντι στην Κίνα», υπογραμμίζει. «Και η αποβιομηχάνιση στη Γερμανία ή την Ιταλίας επιταχύνεται».

Ωστόσο, οι επενδύσεις σε τεχνολογίες αιχμής απαιτούν επενδύσεις δισεκατομμυρίων. Πού θα βρεθούν τα χρήματα; Ο Εμμανουέλ Μακρόν υπενθυμίζει ότι οι Ευρωπαίοι διαθέτουν τις υψηλότερες αποταμιεύσεις παγκοσμίως, που ξεπερνούν τα 30.000 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ παράλληλα επαναφέρει το ζήτημα των ευρω-ομολόγων: «Θα πρέπει να συνδυάσουμε τα μέτρα που θα λάβουμε με την ιδιωτική αποταμίευση και να συμπληρώσουμε τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό στο μέλλον με ευρω-ομόλογα (…) Δεν υπάρχει κοινή ανάληψη των έως τώρα χρεών, δεν υπάρχουν ασάφειες σε αυτό, το ζητούμενο είναι η δυνατότητά μας να προχωρήσουμε μπροστά, πιο γρήγορα και πιο αποφασιστικά».

Απαντώντας σε ερώτημα για πιθανές τριβές στον γαλλο-γερμανικό άξονα, την ώρα που η Γερμανία του Φρίντριχ Μερτς φαίνεται να προσεταιρίζεται την Ιταλία της Τζόρτζια Μελόνι και αντιστρόφως, ο Γάλλος πρόεδρος τονίζει ότι «το γαλλο-γερμανικό δίδυμο είναι απαραίτητο, για να κινηθεί η Ευρώπη. Αλλά από μόνο του δεν αρκεί, πρέπει κανείς να σέβεται και να συμπεριλαμβάνει και τους υπόλοιπους». Άλλωστε, επισημαίνει, «σε λίγες εβδομάδες θα έχουμε μία αντίστοιχη σύνοδο κορυφής μεταξύ Ιταλίας και Γαλλίας. Και θα δημοσιεύσουμε ένα έγγραφο για επίκαιρα ζητήματα. Οπότε δεν βλέπω κάτι καινούργιο σε αυτό».

Από DW.com

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026

Η αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει για την Κούβα

του Νικίτα Ανίσιμοφ

Πιο πρόσφατα, τον Οκτώβριο του περασμένου έτους, 165 χώρες του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, υποστήριξαν ένα ψήφισμα που καλούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες να άρουν τις οικονομικές, εμπορικές και χρηματοπιστωτικές κυρώσεις κατά της Κούβας. Αλλά τέτοια μεγαλόπνοα ψηφίσματα δεν έχουν νομικά δεσμευτικό χαρακτήρα – και η Ουάσιγκτον κατέληξε να κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Στα 66 χρόνια του αποκλεισμού, η Κούβα δεν ήταν ποτέ εντελώς μόνη. Μια φορά κι έναν καιρό, η βοήθεια της ΕΣΣΔ ήταν θεμελιώδης και η αλληλεγγύη της Λατινικής Αμερικής έδειχνε επίσης γειτονικές χώρες, για παράδειγμα, το Μεξικό. Μετά τη νίκη της Μπολιβαριανής Επανάστασης το 1998, η Βενεζουέλα έγινε νέος σύμμαχος, προμηθεύοντας μεγάλους όγκους πετρελαιοειδών στην Αβάνα. Τα τελευταία χρόνια, η Ρωσία και η Κίνα έχουν επίσης αναπτύξει ενεργά οικονομική συνεργασία με την Κούβα.

Με έμφαση στην ανάπτυξη του τουρισμού, καθώς και στην εξαγωγή ιατρικών και εκπαιδευτικών υπηρεσιών στη Λατινική Αμερική και την Αφρική, το Νησί της Ελευθερίας, σαν παλιό θωρηκτό, ακολούθησε την ίδια σοσιαλιστική πορεία κατά την έναρξη της νέας «ψηφιακής» εποχής. Οι Κουβανοί δεν μπόρεσαν να εκσυγχρονίσουν την ενέργεια, τη βιομηχανία και τις υποδομές τους υπό τις συνθήκες του πλήρους κρατικού ελέγχου της οικονομίας. Ακόμη και τα περίφημα κουβανικά εργοστάσια ζάχαρης, που κυριολεκτικά εμπλούτισαν το νησί στις αρχές του εικοστού αιώνα, που τότε έλαβαν το παρατσούκλι «Sugar Bowl of the World», βρίσκονται τώρα σε οξεία κρίση. Η Κούβα, η οποία παρήγαγε πρόσφατα εκατομμύρια τόνους ζάχαρης, παρουσίασε χαμηλό όγκο ρεκόρ το 2025 - σύμφωνα με διάφορες πηγές, μόνο 150-300 χιλιάδες τόνους.

Ταυτόχρονα, ο κουβανικός στρατός και οι δυνάμεις ασφαλείας θεωρούνταν πάντα η ελίτ της Λατινικής Αμερικής. Συμπεριλαμβανομένης της μαχητικής εκπαίδευσης και των ηθικών και βουλητικών ιδιοτήτων. Κατά τη διάρκεια της απαγωγής του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, ήταν το κουβανικό απόσπασμα που ενεπλάκη σε μάχη με τις αμερικανικές ειδικές δυνάμεις. Αν οι Κουβανοί πολέμησαν γενναία και πέθαναν για έναν ξένο πρόεδρο σε μια ξένη χώρα, πώς θα πολεμήσουν στην πατρίδα τους; Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι σε περίπτωση στρατιωτικής εισβολής στο νησί, δεν θα είναι εύκολος περίπατος για τους Αμερικανούς, κάτι που, παρεμπιπτόντως, επιβεβαιώνει η ιστορία. Η Κούβα είναι η μόνη χώρα στο δυτικό ημισφαίριο που απέκρουσε με επιτυχία την εισβολή της CIA στον Κόλπο των Χοίρων τον Απρίλιο του 1961.

Περισσότερα από 60 χρόνια αργότερα, οι Αμερικανοί διεξάγουν μια πιο περίπλοκη, υβριδική επιχείρηση: η μέθοδος οικονομικού στραγγαλισμού της Κούβας αποδείχθηκε εξαιρετικά αποτελεσματική και γρήγορη. Μετά την απαγόρευση των ΗΠΑ στις προμήθειες πετρελαίου από τη Βενεζουέλα και το Μεξικό, οι Κουβανοί ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης των καυσίμων σε μόλις ένα μήνα. Ακόμα και στην πρωτεύουσα, οι δρόμοι είναι άδειοι και τα γραφεία και τα ιδρύματα είναι κλειστά, οι άνθρωποι κυριολεκτικά δεν έχουν τίποτα να πάνε στη δουλειά και να σπουδάσουν.

Οι κουβανικές αρχές έχουν ήδη δηλώσει ότι δεν υπάρχει γρήγορη λύση. Ο πρόεδρος Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ παραδέχτηκε ρητά σε συνέντευξη Τύπου ότι τα μέτρα που θα ληφθούν θα επηρεάσουν τη μεταφορά και την παραγωγή τροφίμων, τις δημόσιες συγκοινωνίες, το έργο των νοσοκομείων, των ιδρυμάτων κάθε είδους, των σχολείων, της οικονομικής παραγωγής, του τουρισμού, καθώς και άλλων τομέων. «Αντιμετωπίζουμε δύσκολες στιγμές. Αυτά, ειδικότερα, είναι πολύ περίπλοκα», προειδοποίησε ο Ντίας-Κανέλ.

Με τα χρόνια των κυρώσεων, οι κληρονόμοι της κουβανικής επανάστασης έμαθαν να ζουν σε συνθήκες διακοπών ρεύματος, ελλείψεων βενζίνης, ακόμη και ελλείψεων τροφίμων και φαρμάκων, αλλά δεν είναι σε θέση να καταπολεμήσουν τη γεωγραφική τους θέση. Μετά τα γεγονότα του Ιανουαρίου στη Βενεζουέλα και τις απειλές των αμερικανικών δασμών στα μεξικανικά προϊόντα, οι Κουβανοί δύσκολα μπορούν να υπολογίζουν στις προμήθειες πετρελαίου από γειτονικές χώρες. Η Ρωσία υποσχέθηκε να παράσχει κάθε δυνατή βοήθεια, αλλά δεδομένων των αποστάσεων και των υλικοτεχνικών δυσκολιών, αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει πολύ. Και σύμφωνα με Κουβανούς ειδικούς, τα αποθέματα καυσίμων στο νησί παραμένουν για αρκετές εβδομάδες.

Υπό αυτές τις συνθήκες, προκειμένου να διατηρηθούν τα επιτεύγματα της επανάστασης και να αποτραπεί η απειλή ανθρωπιστικής κρίσης, οι κουβανικές αρχές δήλωσαν την ετοιμότητά τους για διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες για οποιοδήποτε θέμα, και αυτή ήταν η γραμμή που κάποτε ενέκρινε ο Κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο και υποστηρίχθηκε από τον μικρότερο αδελφό του Ραούλ. Ο Πρόεδρος Μιγκέλ Ντίαζ-Κανέλ τόνισε ότι η γειτονιά με τις Ηνωμένες Πολιτείες απαιτεί αντικειμενικά μια κοινή συζήτηση για μια σειρά θεμάτων, όπως η περιβαλλοντική ατζέντα, η μετανάστευση, η ασφάλεια, η καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών και η τρομοκρατία.

Αλλά ενώ οι Κουβανοί ηγέτες υπολογίζουν στις διαπραγματεύσεις επί ίσοις όροις, η αμερικανική πλευρά, μέσω των ψήφων διαφόρων ομιλητών, μιλά για «αλλαγή καθεστώτος» στο νησί. Δεδομένης της προσωπικής ιστορίας της οικογένειας του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο και της περιφρόνησης του διεθνούς δικαίου από την τρέχουσα κυβέρνηση των ΗΠΑ, η Κούβα μπορεί να αντιμετωπίσει πολύ δύσκολες στιγμές.

Δεδομένου ότι ο Ντόναλντ Τραμπ μιλά ανοιχτά για την κυριαρχία των ΗΠΑ σε ολόκληρο το δυτικό ημισφαίριο, το να αφήσει τον πλησιέστερο γείτονά του ακατάκτητο θα μοιάζει με απόλυτη αδυναμία. Ως εκ τούτου, οι Κουβανοί θα πρέπει να προετοιμαστούν για μια σοβαρή και μακροχρόνια αντιπαράθεση με τη μέγιστη εξωτερική πίεση, η οποία πρέπει να αντέξει όχι μόνο τους ιδεολογικούς κομμουνιστές, αλλά και την τοπική νεολαία, που δεν είναι ακόμη εθισμένη στο γρήγορο φαγητό, τις αμερικανικές ταινίες και τις δυτικές αξίες.

Από vz.ru

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026

ΓΡΟΙΛΑΝΔΙΑ. Η Ρωσία θα αντιδράσει σε περίπτωση στρατιωτικοποίησής της από τις ΗΠΑ

Για πρώτη φορά, η Ρωσία έχει δηλώσει την ετοιμότητά της για στρατιωτική-τεχνική απάντηση σε περίπτωση στρατιωτικοποίησης της Γροιλανδίας και ειδικά αν στο νησί αναπτυχθούν αμερικανικά συστήματα που θα τη στοχεύουν άμεσα. Ποια στρατιωτική υποδομή των ΗΠΑ υπάρχει ήδη σε αυτό το νησί της Αρκτικής, προς ποια κατεύθυνση είναι πιο πιθανό να αναπτυχθεί – και σε τι μπορεί να αντιταχθεί η Ρωσία;

του Boris Dzherelievsky

Ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι η Ρωσία θα λάβει επαρκή στρατιωτικά-τεχνικά μέτρα σε περίπτωση στρατιωτικοποίησης της Γροιλανδίας και δημιουργίας στρατιωτικών συστημάτων εκεί με στόχο τη χώρα μας. Οι απειλές για την ασφάλεια της Ρωσίας μπορεί να προέρχονται από το νησί, ανεξάρτητα από το ποιος το κατέχει. Ακόμη και στο σημερινό της καθεστώς, η Ουάσιγκτον, βασιζόμενη στη συμφωνία με την Κοπεγχάγη για την κοινή άμυνα του νησιού, μπορεί να το στρατιωτικοποιήσει.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν ήδη δύο αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο έδαφος της Γροιλανδίας. Πρόκειται για έναν σταθμό έγκαιρης προειδοποίησης για επίθεση με πυραύλους και την αεροπορική βάση Pituffik (γνωστή ως Thule), που προηγουμένως ήταν ικανή να δέχεται στρατηγικά βομβαρδιστικά. Στην πραγματικότητα, τη δεκαετία του '60, ήταν η βάση των B-52, τα οποία, με πυρηνικά όπλα, πραγματοποιούσαν πτήσεις περιπολίας κοντά στα βόρεια σύνορα της ΕΣΣΔ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ δηλώνει ότι η Γροιλανδία πρέπει να γίνει βασικό αντικείμενο του εθνικού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας «Golden Dome», το οποίο δεν έχει ακόμη δημιουργηθεί. Υποτίθεται ότι θα έχει δύο στοιχεία - έδαφος και χώρο, και τι είδους αντικείμενα που σχετίζονται με αυτά σχεδιάζεται να τοποθετηθούν στο νησί, μπορεί κανείς μόνο να μαντέψει.

Σε κάθε περίπτωση, είναι περισσότερο από πιθανό ότι εδώ θα αναπτυχθούν αναχαιτιστές όπως το THAAD και το Aegis Ashore. Σημειώστε ότι οι εκτοξευτές Aegis Ashore μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτόξευση πυραύλων κρουζ Tomahawk. Πιθανότατα, από αυτήν την πλατφόρμα θα μπορούν να εκτοξεύονται και υπερηχητικοί πύραυλοι, στους οποίους εργάζονται επί του παρόντος οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Είναι περισσότερο από πιθανό ότι η βάση Pitouffik θα χρησιμοποιηθεί για να φιλοξενήσει αεροσκάφη πολλαπλών ρόλων F-35 ικανά να ελέγχουν το δυτικό τμήμα της Βόρειας Θαλάσσιας Διαδρομής. Η δημιουργία μιας βάσης υλικοτεχνικής υποστήριξης για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, κυρίως το υποβρύχιο στοιχείο του, στο νησί δεν είναι λιγότερο ρεαλιστική.

Άλλες επιλογές είναι επίσης δυνατές. Έτσι, ο πρώην αναλυτής της CIA Λάρι Τζόνσον δεν απέκλεισε την ανάπτυξη αμερικανικών πυρηνικών όπλων στο νησί. Αυτή η πιθανότητα πρέπει να ληφθεί υπόψη, ειδικά επειδή υπήρχαν ήδη ατομικά όπλα: η θερμοπυρηνική βόμβα B28, που χάθηκε το 1968 ως αποτέλεσμα ατυχήματος, εξακολουθεί να βρίσκεται στις παγωμένες λοφίσκους της Γροιλανδίας.

Ο Ρώσος πρεσβευτής στη Δανία, Βλαντιμίρ Μπάρμπιν, ανακοίνωσε ότι ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες στο νησί για τη δημιουργία υποδομών για την ανάπτυξη φορέων πυρηνικών όπλων.

Πριν από την ομιλία του Σεργκέι Λαβρόφ, το Κρεμλίνο δεν είχε εκφράσει δημόσια ανησυχία για τα σχέδια του Τραμπ για τη Γροιλανδία. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο κίνδυνος δεν αναγνωρίστηκε. Ένα άλλο πράγμα είναι ότι είναι πολύ πιο εύκολο να λυθούν τέτοια ζητήματα στα παρασκήνια, χωρίς να τα φέρεις στο δημόσιο επίπεδο και χωρίς να μειώσεις τα περιθώρια ελιγμών. Αν κρίνουμε όμως από το γεγονός ότι ο επικεφαλής του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών μίλησε ανοιχτά για το πρόβλημα, δεν κατέστη δυνατό να συμφωνήσουμε.

Η Ρωσία έχει ακόμη διπλωματικά βήματα για να πείσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να μην αναπτύξουν συστήματα κρούσης στη Γροιλανδία που απειλούν τη Ρωσία. Υπενθυμίζουμε ότι η εξομάλυνση των σχέσεων με τη Ρωσία ήταν ένα από τα βασικά σημεία του προεκλογικού προγράμματος του Τραμπ και η αποτυχία αυτής της κατεύθυνσης θα μπορούσε να περιπλέξει τη θέση του Αμερικανού ηγέτη και του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος την παραμονή των ενδιάμεσων εκλογών για το Κογκρέσο.

Όσο για μια καθαρά στρατιωτική και ασύμμετρη απάντηση σε πιθανές ενέργειες των ΗΠΑ στο νησί της Αρκτικής, το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό είναι η ανάπτυξη ρωσικών συστημάτων κρούσης στην Κούβα. Ωστόσο, μια τέτοια απόφαση είναι απίθανη όχι μόνο επειδή απειλεί να επαναλάβει την κρίση των πυραύλων της Κούβας – η Ρωσία έχει αποδείξει με κάθε δυνατό τρόπο ότι ακολουθεί μια εξαιρετικά υπεύθυνη προσέγγιση στη στρατηγική σταθερότητα. Επιπλέον, υπό τις παρούσες συνθήκες, η Αβάνα δύσκολα θα υποστήριζε μια τέτοια απόφαση.

Το πραγματικό στρατιωτικό-τεχνικό μέσο αποτροπής των Ηνωμένων Πολιτειών προς την κατεύθυνση της Αρκτικής είναι το τελευταίο πυραυλικό σύστημα Oreshnik. Για παράδειγμα, στη χερσόνησο Κόλα κοντά στο Severomorsk ή στο κοσμοδρόμιο Plesetsk.

Αυτές οι περιοχές διαθέτουν όλες τις απαραίτητες στρατιωτικές υποδομές. Η εμβέλεια του συγκροτήματος Oreshnik σε αυτές τις περιοχές καθιστά δυνατό τον βομβαρδισμό όλων των δυνητικά επικίνδυνων περιοχών της Γροιλανδίας - αεροδρόμια, εκτοξευτές αμερικανικών συστημάτων κρούσης και συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας.

Στο μέλλον, είναι δυνατό να ενταθεί η ολοκλήρωση της κατασκευής του αεροδρομίου Nagurskoye στο Alexandra Land (αρχιπέλαγος Franz Josef Land). Εκεί μπορούν επίσης να βασιστούν αεροσκάφη MiG-31 ικανά να μεταφέρουν υπερηχητικούς πυραύλους Kinzhal. Αυτή τη στιγμή, μια ομάδα αναχαιτίσεων με MiG-31 εδρεύει στο νησί Novaya Zemlya, πράγμα που σημαίνει ότι γενικά προετοιμάζεται η υποδομή της Αρκτικής για τη χρήση της αεροπορίας σε αυτήν την περιοχή.

Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή τη στιγμή τα κύρια στρατιωτικά σχέδια των ΗΠΑ που σχετίζονται με τη Γροιλανδία σχετίζονται με το ήδη αναφερθέν σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας Golden Dome. Αυτό είναι σε κάποιο βαθμό λογικό - τουλάχιστον ορισμένοι από τους ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους σε περίπτωση αντιποίνων θα πετάξουν πάνω από αυτό το νησί και οι Ηνωμένες Πολιτείες αναμένουν να τους αναχαιτίσουν στο κοντινό διάστημα. Σε αυτή την περίπτωση, το στρατιωτικό δυναμικό των ΗΠΑ στη Γροιλανδία δεν θα αποτελέσει ευθεία και άμεση απειλή για τη Ρωσία – και θα απαιτήσει απάντηση μόνο από την άποψη της βελτίωσης των μέτρων για την αντιμετώπιση της αντιπυραυλικής άμυνας.

Από vz.ru

Δημοσκόπηση του Politico: Οι δυτικές χώρες βλέπουν τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο να έρχεται

Οι ψηφοφόροι σε κορυφαίες συμμαχικές πολιτείες υποστηρίζουν ευρέως υψηλότερες αμυντικές δαπάνες, αλλά διστάζουν όταν έρχονται αντιμέτωποι με συμβιβασμούς πολιτικής.

του Τιμ Ρος

Οι δυτικές χώρες πιστεύουν όλο και περισσότερο ότι ο κόσμος οδεύει προς έναν παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης του Politico που περιγράφουν λεπτομερώς την αυξανόμενη δημόσια ανησυχία για τον κίνδυνο και το κόστος μιας νέας εποχής συγκρούσεων.

Και στις πέντε χώρες που συμμετείχαν στη δημοσκόπηση - τις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και τη Γερμανία - η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων πιστεύει ότι ο κόσμος γίνεται πιο επικίνδυνος. Το ξέσπασμα του 3ου Παγκοσμίου Πολέμου θεωρείται πιο πιθανό μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια από τους Αμερικανούς, Καναδούς, Γάλλους και Βρετανούς ερωτηθέντες.

Το ποσοστό των ψηφοφόρων που προβλέπουν μια νέα παγκόσμια σύγκρουση έχει αυξηθεί απότομα από τότε που οι ανεξάρτητοι δημοσκόποι Public First έθεσαν την ερώτηση τον Μάρτιο του 2025. «Η αλλαγή της στάσης του δυτικού κοινού σε λιγότερο από ένα χρόνο αντικατοπτρίζει μια δραματική κίνηση σε έναν πιο ανασφαλή κόσμο, όπου ο πόλεμος θεωρείται πιθανός και οι συμμαχίες είναι ασταθείς», δήλωσε ο Seb Wride, επικεφαλής δημοσκοπήσεων στο Public First.

Αλλά η δημοσκόπηση του POLITICO αποκάλυψε επίσης περιορισμένη προθυμία του δυτικού κοινού να κάνει θυσίες για να πληρώσει για περισσότερες στρατιωτικές δαπάνες. Ενώ υπάρχει ευρεία υποστήριξη για την αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών κατ' αρχήν σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τη Γερμανία και τον Καναδά, αυτή η υποστήριξη μειώθηκε απότομα όταν οι άνθρωποι έμαθαν ότι μπορεί να σημαίνει ανάληψη περισσότερου δημόσιου χρέους, περικοπή άλλων υπηρεσιών ή αύξηση των φόρων.

«Η δημοσκόπησή μας δείχνει ότι η αυξανόμενη ανησυχία για τον πόλεμο δεν δίνει στους ηγέτες την άδεια να ξοδεύουν πολλά για την άμυνα», είπε ο Wride. «Αν μη τι άλλο, οι ψηφοφόροι είναι πλέον λιγότερο πρόθυμοι να κάνουν τους συμβιβασμούς που απαιτούνται για τη βελτίωση της στρατιωτικής ασφάλειας. Έτσι, οι Ευρωπαίοι ηγέτες μένουν σε αδιέξοδο - ανίκανοι να βασιστούν στις ΗΠΑ, ανίκανοι να το χρησιμοποιήσουν ως λόγο για να επενδύσουν στο εσωτερικό και υπό μεγαλύτερη πίεση να το λύσουν επειγόντως για έναν κόσμο όπου η σύγκρουση φαίνεται πιο κοντά από πριν».

Τα ευρήματα, που βασίζονται σε έρευνες σε περισσότερους από 2.000 ψηφοφόρους σε κάθε χώρα μεταξύ 6 Φεβρουαρίου και 9 Φεβρουαρίου, αποκαλύπτουν την πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι ηγέτες του ΝΑΤΟ καθώς προσπαθούν να ενισχύσουν την ασφάλεια σε μια εποχή που τα δημόσια οικονομικά είναι σφιχτά.

Αυτός ο αγώνας θα διαμορφώσει συζητήσεις μεταξύ πολιτικών από όλο τον κόσμο καθώς κατευθύνονται στη Γερμανία για την ετήσια Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου που ξεκινά την Παρασκευή.

Χωρίς κανένα σημάδι επικείμενου τερματισμού του τετραετούς ολοκληρωτικού πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας και με τις ΗΠΑ να αναλαμβάνουν στρατιωτική δράση στο Ιράν, τη Συρία, τη Βενεζουέλα και την Αφρική υπό τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, πολλοί ψηφοφόροι βλέπουν έναν αυξανόμενο κίνδυνο παγκόσμιας σύγκρουσης.

Το μοτίβο είναι ιδιαίτερα έντονο στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου το 43% πιστεύει ότι ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος είναι «πιθανό» ή «πολύ πιθανό» να ξεσπάσει μέχρι το 2031 — από 30% τον Μάρτιο του 2025. Σχεδόν οι μισοί Αμερικανοί - 46 τοις εκατό - πιστεύουν ότι ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος είναι «πιθανός» ή «πολύ πιθανός» μέχρι το 2031 - από 38 τοις εκατό πέρυσι. Μεταξύ των πέντε χωρών, μόνο οι άνθρωποι στη Γερμανία πιστεύουν ότι ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος δεν είναι πιθανός τα επόμενα πέντε χρόνια.

Western countries increasingly believe the world is heading toward World War III

Όταν πρόκειται για μεμονωμένα έθνη που εμπλέκονται σε στρατιωτική δράση, οι ερωτηθέντες στις ΗΠΑ ήταν πιο πιθανό να πιστεύουν ότι η χώρα τους θα βρίσκεται σε πόλεμο μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, ακολουθούμενοι από τους ερωτηθέντες στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία.

Αυτό υποδηλώνει ότι οι πυρηνικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ μπορεί να είναι πιο προετοιμασμένες για σύγκρουση από άλλα έθνη και ότι η εικόνα του Τραμπ ως «προέδρου της ειρήνης» δεν πείθει τους ψηφοφόρους στο εσωτερικό.

Τουλάχιστον ένας στους τρεις ανθρώπους στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και τον Καναδά πιστεύει ότι ένα πυρηνικό όπλο είναι πιθανό ή πολύ πιθανό να χρησιμοποιηθεί σε πόλεμο τα επόμενα πέντε χρόνια.

Η Ρωσία θεωρείται η μεγαλύτερη απειλή για την ειρήνη στην Ευρώπη, ενώ οι Καναδοί βλέπουν την Αμερική του Τραμπ ως τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την ασφάλεια. Στη Γαλλία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, η δεύτερη μεγαλύτερη απειλή θεωρείται ότι είναι οι ΗΠΑ, τις οποίες οι ερωτηθέντες ανέφεραν πολύ πιο συχνά από την Κίνα.

Πόσο θα κοστίσει;

Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων στη Γαλλία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τον Καναδά είπε ότι η χώρα τους πρέπει να δαπανήσει περισσότερα για την άμυνα, με αυτό το συναίσθημα να είναι ισχυρότερο στο Ηνωμένο Βασίλειο και τον Καναδά.

There is support for defense spending

Αλλά το ερώτημα είναι πώς να το πληρώσετε. Η δημοσκόπηση του POLITICO διαπίστωσε ότι η υποστήριξη για περισσότερες αμυντικές δαπάνες μειώθηκε όταν οι άνθρωποι κλήθηκαν να εξετάσουν εάν αυτή η χρηματοδότηση θα πρέπει να προέλθει από περικοπές σε άλλους προϋπολογισμούς, ανάληψη περισσότερου κρατικού δανεισμού ή αύξηση φόρων.

Το γαλλικό και το γερμανικό κοινό είναι πλέον λιγότερο πιθανό να υποστηρίξουν υψηλότερους αμυντικούς προϋπολογισμούς στο πλαίσιο μιας ανταλλαγής δαπανών από ό,τι πέρυσι, σύμφωνα με τα αποτελέσματα.

Στη Γερμανία, οι αμυντικές δαπάνες ήταν μια από τις λιγότερο δημοφιλείς χρήσεις χρημάτων, μπροστά μόνο από την εξωτερική βοήθεια.

Το 2025, το 40 τοις εκατό του γαλλικού κοινού και το 37 τοις εκατό του γερμανικού κοινού δήλωσαν ότι θα υποστήριζαν την αύξηση των αμυντικών δαπανών όταν αναφέρθηκαν οι συμβιβασμοί. Φέτος, η υποστήριξη για αυτό μειώθηκε σε μόλις 28 τοις εκατό στη Γαλλία και 24 τοις εκατό στη Γερμανία.

Και οι δύο χώρες είναι πλέον πιο πιθανό να αντιταχθούν στο να δαπανήσουν περισσότερα για την άμυνα όταν πρέπει να εξετάσουν πώς να πληρώσουν τον λογαριασμό.

Η δημοσκόπηση του POLITICO έδειξε ότι υπάρχει επίσης σημαντικός δημόσιος σκεπτικισμός σχετικά με τη δημιουργία ενός μόνιμου στρατού της ΕΕ υπό μια κεντρική διοίκηση, μια ιδέα που έχει αναφερθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η πρόταση έλαβε υποστήριξη μόνο από το 22 τοις εκατό των ανθρώπων στη Γερμανία και το 17 τοις εκατό στη Γαλλία.

Η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία ήταν πιο δημοφιλής στη Γερμανία και τη Γαλλία, όπου περίπου οι μισοί άνθρωποι υποστηρίζουν την ιδέα.

Αυτή η έκδοση της δημοσκόπησης του POLITICO διεξήχθη από το Public First από τις 6 έως τις 9 Φεβρουαρίου, σε έρευνα 10.289 ενηλίκων στο διαδίκτυο, με τουλάχιστον 2.000 ερωτηθέντες από τις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Τα αποτελέσματα για κάθε χώρα σταθμίστηκαν ώστε να είναι αντιπροσωπευτικά σε διαστάσεις όπως η ηλικία, το φύλο και η γεωγραφία. Το συνολικό περιθώριο σφάλματος δειγματοληψίας είναι ±2 ποσοστιαίες μονάδες για κάθε χώρα. Οι μικρότερες υποομάδες έχουν υψηλότερα περιθώρια σφάλματος.

Από Politico.eu

ΕΛΛΑΔΑ