Η συνθήκη για τα πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ και της Ρωσίας λήγει σήμερα. Δείτε τι διακυβεύεται

 Η λήξη της New START σηματοδοτεί το τέλος της αυτοσυγκράτησης από τις μεγαλύτερες πυρηνικές δυνάμεις του κόσμου.

της Γεωργίας Κόουλ

Σήμερα 4 Φεβρουαρίου 2026 πρόκειται να λήξει η Νέα Συνθήκη για τη Μείωση των Στρατηγικών Όπλων (New START). Εάν συμβεί, θα σηματοδοτήσει την πρώτη φορά από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 που δεν θα υπάρχουν νομικά δεσμευτικά όρια για τις στρατηγικές πυρηνικές δυνάμεις των ΗΠΑ και της Ρωσίας χωρίς να βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση άλλη συμφωνία.

Αυτό θα σηματοδοτούσε ένα σημαντικό διάλειμμα σε περισσότερες από πέντε δεκαετίες διμερούς ελέγχου των πυρηνικών όπλων. Θα σηματοδοτούσε επίσης μια απομάκρυνση από τον πυρηνικό περιορισμό, καθιστώντας τον κόσμο πιο επικίνδυνο.

Η New START αποδυναμώθηκε, αλλά εξακολουθεί να είναι επακόλουθη

Η New START υπογράφηκε το 2010 από τον Πρόεδρο Ομπάμα και τον Πρόεδρο Μεντβέντεφ. Η συνθήκη περιορίζει τις ΗΠΑ και τη Ρωσία σε 1.550 αναπτυγμένες στρατηγικές πυρηνικές κεφαλές, 800 αναπτυγμένους και μη αναπτυγμένους στρατηγικούς εκτοξευτές και έως και 700 ανεπτυγμένους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύονται από υποβρύχια και βαριά βομβαρδιστικά. Θέσπισε επίσης λεπτομερείς μηχανισμούς διαφάνειας και επαλήθευσης, συμπεριλαμβανομένων των ανταλλαγών δεδομένων, των κοινοποιήσεων και των επιτόπιων επιθεωρήσεων.

Η συνθήκη βασίστηκε σε προηγούμενες συμφωνίες που οδήγησαν σε μεγάλες μειώσεις στα οπλοστάσια του Ψυχρού Πολέμου. Σχεδιάστηκε για 10ετή θητεία από το 2011 με δυνατότητα ενιαίας πενταετούς παράτασης, η οποία συμφωνήθηκε την τελευταία ώρα το 2021. Οι διατάξεις του δεν επιτρέπουν περαιτέρω τυπική παράταση.

Ο Πούτιν ανέστειλε τη συμμετοχή της Ρωσίας στη συνθήκη τον Φεβρουάριο του 2023, με τις ΗΠΑ να ακολουθούν το παράδειγμά τους. Με τον τρόπο αυτό τερματίστηκαν οι αμοιβαίες επισκέψεις επιθεώρησης και οι ανταλλαγές δεδομένων.

Ωστόσο, και οι δύο πλευρές συνέχισαν να σηματοδοτούν ότι τηρούν τα βασικά αριθμητικά όρια της συνθήκης και δεν υπάρχουν στοιχεία για παραβιάσεις μεγάλης κλίμακας. Αυτό υποδηλώνει ότι ακόμη και σε αποδυναμωμένη μορφή, η New START έχει διατηρήσει την πολιτική και πρακτική αξία. Οι συμφωνηθέντες περιορισμοί εξακολουθούν να ενισχύουν τη στρατηγική σταθερότητα και η προσδοκία συμμόρφωσης εξακολουθεί να διαμορφώνει τη συμπεριφορά.

Αυτό καθιστά την προοπτική λήξης ακόμη πιο σημαντική. Η κίνηση δεν θα επισημοποιήσει απλώς το τέλος μιας συνθήκης που δεν είναι πλέον λειτουργική. Θα αφαιρούσε το τελευταίο συμφωνημένο πλαίσιο που διέπει το μέγεθος των δύο μεγαλύτερων πυρηνικών οπλοστασίων παγκοσμίως.

Η πολιτική της επέκτασης

Τον Σεπτέμβριο του 2025, ο Πούτιν πρότεινε εθελοντική παράταση των κεντρικών ορίων της New START για ένα έτος. Εκείνη την εποχή, ο Τραμπ το είπε "Ακούγεται καλή ιδεά". Αλλά δεν ακολούθησαν επίσημες διαπραγματεύσεις. Η Μόσχα πρόσφατα τόνισε ότι δεν έχει πλέον σαφείς συνομιλητές εντός της αμερικανικής κυβέρνησης για να απευθυνθεί σχετικά με την προσφορά επέκτασής της. 

Ο Τραμπ έχει επίσης πρόσφατα προτείνει ότι εάν λήξει η New START, θα μπορούσε να γίνει διαπραγμάτευση για μια «καλύτερη» συμφωνία και είπε ότι η Κίνα θα πρέπει να συμπεριληφθεί. Φυσικά, η ευρύτερη συμμετοχή στον έλεγχο των εξοπλισμών θα ήταν κατ' αρχήν επιθυμητή. Αλλά στην πράξη, το να γίνει η κινεζική συμμετοχή προϋπόθεση για την πρόοδο κινδυνεύει να μην εξασφαλίσει κανένα όριο. Το Πεκίνο υποστηρίζει σταθερά ότι δεν θα συμμετάσχει σε επίσημες διαπραγματεύσεις για τον έλεγχο των εξοπλισμών, ενώ το οπλοστάσιό του παραμένει πολύ μικρότερο από αυτό των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Η Κίνα εκτιμάται ότι διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο 600 κεφαλών, ενώ η Ρωσία και οι ΗΠΑ έχουν αποθέματα άνω των 5.000 κεφαλών.

Το στρατηγικό περιβάλλον περιπλέκεται περαιτέρω από τα σχέδια των ΗΠΑ να επιταχύνουν τις προηγμένες δυνατότητες πυραυλικής άμυνας, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών όπλων, κάτω από τον "Χρυσό Θόλο". Η Μόσχα έχει συνδέσει εδώ και καιρό τα επιθετικά πυρηνικά όρια με τους περιορισμούς στην πυραυλική άμυνα των ΗΠΑ. Μια επιταχυνόμενη ώθηση από τις ΗΠΑ να ενισχύσουν την πυραυλική τους άμυνα, σε συνδυασμό με την εξαφάνιση των περιορισμών της New START, κινδυνεύει να ενισχύσει τα ρωσικά (και κινεζικά) κίνητρα για επέκταση και διαφοροποίηση των επιθετικών οπλοστασίων τους, τροφοδοτώντας τη δυναμική της κούρσας εξοπλισμών.

Η διαπραγμάτευση μιας νέας συνθήκης από το μηδέν θα ήταν ένα σημαντικό εγχείρημα ακόμη και σε ένα πιο σταθερό πολιτικό περιβάλλον. Απαιτεί τεχνικές εργασίες σχετικά με τους ορισμούς, τους κανόνες καταμέτρησης και την επαλήθευση. Χρειάζεται επίσης συνεχή διπλωματική δέσμευση και έναν βαθμό εμπιστοσύνης. Καμία από αυτές τις προϋποθέσεις δεν ισχύει επί του παρόντος. Η ιδέα ότι ένας ολοκληρωμένος διάδοχος θα μπορούσε να συναφθεί γρήγορα δεν είναι ρεαλιστική.

Μια παράταση των ορίων κατά ένα έτος, ακόμη και χωρίς πλήρη αποκατάσταση των μέτρων ελέγχου, θα ήταν ατελής. Αλλά θα διατηρούσε κάποια προβλεψιμότητα ενώ θα αγόραζε χρόνο. Η εναλλακτική λύση είναι μια γρήγορη μετάβαση σε ένα περιβάλλον χωρίς περιορισμούς σε μια εποχή αυξημένου γεωπολιτικού ανταγωνισμού.

Τι θα σήμαινει η λήξη

Χωρίς τα όρια της New START, ο στρατηγικός σχεδιασμός και από τις δύο πλευρές είναι πιο πιθανό να καθοδηγείται από την αβεβαιότητα και τις εκτιμήσεις του χειρότερου σεναρίου. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο μιας νέας κούρσας εξοπλισμών, ειδικά εάν οποιαδήποτε πλευρά αρχίσει να ανεβάζει πρόσθετες κεφαλές σε υπάρχοντες πυραύλους ή να επεκτείνει τα συστήματα παράδοσης. Ακόμη και αν δεν προκύψουν αμέσως μεγάλης κλίμακας συσσωρεύσεις, η απουσία ορίων και διαφάνειας θα καταστήσει δυσκολότερη την ανάγνωση των προθέσεων και δυσκολότερη τη διαχείριση των κρίσεων.

Οι επιπτώσεις εκτείνονται πέρα από τη διμερή σχέση. Η Κίνα ήδη επεκτείνει και εκσυγχρονίζει τις πυρηνικές της δυνάμεις. Η άρση τυχόν περιορισμών στα πυρηνικά οπλοστάσια των ΗΠΑ και της Ρωσίας αποδυναμώνει το επιχείρημα για αυτοσυγκράτηση αλλού και ενισχύει την άποψη ότι οι μεγάλες δυνάμεις επιστρέφουν στον ανοιχτό ανταγωνισμό. Άλλα κράτη με πυρηνικά όπλα θα παρακολουθούν στενά.

Ο χρόνος έχει επίσης σημασία. Η λήξη έρχεται πριν από τη Διάσκεψη Αναθεώρησης του 2026 της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (NPT) την άνοιξη. Τα κράτη με πυρηνικά όπλα αναμένεται να επιδείξουν πρόοδο στον αφοπλισμό και τον έλεγχο των εξοπλισμών. Η εξαφάνιση της τελευταίας συνθήκης ΗΠΑ-Ρωσίας χωρίς αντικατάσταση θα σήμαινε το αντίθετο – ότι οι πυρηνικές δυνάμεις εγκαταλείπουν την αυτοσυγκράτηση. Αυτό θα μπορούσε να βαθύνει τις διαιρέσεις μεταξύ πυρηνικών και μη πυρηνικών κρατών και να αποδυναμώσει την αξιοπιστία της NPT.

Διαχείριση κινδύνου χωρίς συνθήκη

Ακόμα κι αν λήξει η New START, υπάρχουν βήματα που μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο και να αποτρέψουν την πλήρη κατάρρευση του πυρηνικού περιορισμού.

Τα μόνιμα πέντε κράτη με πυρηνικά όπλα (P5) θα πρέπει να καθιερώσουν διαρκή δέσμευση υψηλού επιπέδου με επίκεντρο τη μείωση του κινδύνου, τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και τη στρατηγική σταθερότητα. Αυτό δεν απαιτεί άμεσες διαπραγματεύσεις για επίσημα όρια. Οι τακτικές ανταλλαγές σχετικά με το δόγμα, τις αντιλήψεις και τις αναδυόμενες τεχνολογίες μπορούν ακόμη να μειώσουν τον κίνδυνο λανθασμένων υπολογισμών.

Οι ασφαλείς και αξιόπιστοι δίαυλοι επικοινωνίας θα πρέπει να ενισχυθούν και, όπου είναι δυνατόν, να διευρυνθούν. Οι απευθείας γραμμές μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας παραμένουν απαραίτητες, αλλά η επικοινωνία κρίσεων που περιλαμβάνει άλλα κράτη P5 (δηλαδή μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας και της Ρωσίας ή των ΗΠΑ και της Κίνας) θα βοηθούσε στη διαχείριση κρίσεων που αφορούν πολλά κράτη με πυρηνικά όπλα.

Από chathamhouse.org

ΣΥΡΙΑ. Οι συριακές δυνάμεις ασφαλείας εισέρχονται στο Καμισλί στο πλαίσιο της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός SDF-Δαμασκού.

 Οι συριακές δυνάμεις εσωτερικής ασφάλειας εισήλθαν στην κουρδική πόλη Καμισλί στη βορειοανατολική Συρία (Ροζάβα) την Τρίτη, σηματοδοτώντας το τελευταίο βήμα για την εφαρμογή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ της Δαμασκού και των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) υπό την ηγεσία των Κούρδων.

Η ανάπτυξη ακολουθεί μια παρόμοια κίνηση μια μέρα νωρίτερα στην κοντινή πόλη Χασάκα και αντιπροσωπεύει την πρώτη επιχειρησιακή φάση της συμφωνίας, η οποία επιτεύχθηκε μετά από μια μεγάλης κλίμακας επίθεση από τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις και τις συνδεδεμένες ένοπλες ομάδες εναντίον των κουρδικών δυνάμεων στη βόρεια και βορειοανατολική Συρία.

Μιλώντας από τα περίχωρα του Καμισλί, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών της Συρίας Νουρ αλ-Ντιν αλ-Μπάμπα είπε ότι η ανάπτυξη πραγματοποιήθηκε σε συντονισμό με τις τοπικές αρχές.

«Οι συριακές δυνάμεις εσωτερικής ασφάλειας ετοιμάζονται να εφαρμόσουν τους όρους της συμφωνίας μεταξύ της συριακής κυβέρνησης και των SDF», είπε ο Μπάμπα, διευκρινίζοντας ότι «ένα βασικό σημείο της συμφωνίας περιλαμβάνει τις δυνάμεις του υπουργείου Εσωτερικών που εισέρχονται στις πόλεις της επαρχίας Χασάκα για να αναλάβουν την ευθύνη για την εσωτερική ασφάλεια».

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών σημείωσε περαιτέρω ότι «ο συντονισμός βρίσκεται σε εξέλιξη με τις [SDF] εντός του Καμισλί για την ανάπτυξη των μονάδων μας εντός της πόλης, μετά την ανάπτυξη των δυνάμεών μας στην πόλη Χασάκα χθες».

Προσωπικό που συνδέεται με τη Δαμασκό εισήλθε στο Καμισλί συνοδευόμενο από μέλη των Κουρδικών Δυνάμεων Εσωτερικής Ασφάλειας (Asayish), ευθυγραμμισμένα με τις SDF. Καθώς οι δυνάμεις κινούνταν προς την πόλη, ορισμένα μέλη της Asayish παρέδωσαν ισχυρά μηνύματα που υπογράμμιζαν την κουρδική παρουσία και ταυτότητα στην περιοχή.

«Αυτή είναι η πλατεία [Καμισλί] των ηρώων και της [κουρδικής] αντίστασης», είπε ένα μέλος του Asayish στο Rudaw, ενώ ένα άλλο πρόσθεσε: «Αυτό είναι το Δυτικό [Ροζάβα] Κουρδιστάν. Αυτό είναι το προπύργιο των κουρδικών λιονταριών και των ηγετών τους. Είναι ο τόπος των Κούρδων».

Οι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν επίσης στην πλατεία al-Hilaliyah στο δυτικό άκρο του Καμισλί, όπου υψώθηκαν κουρδικές σημαίες και οι αντιδράσεις για την ανάπτυξη ήταν ανάμεικτες. Ένας κάτοικος είπε στο Rudaw: «Είμαστε εδώ για να προστατεύσουμε και να υπερασπιστούμε τις περιοχές μας. Δεν επιδιώκουμε τον πόλεμο. Επιδιώκουμε την ενότητα».

Ένας άλλος κάτοικος εξέφρασε την απογοήτευσή του ενώ προέτρεψε σε αυτοσυγκράτηση. «Αυτή η ανάπτυξη δεν ήταν αυτό που ελπίζαμε, αλλά αυτό που θα μπορούσαμε να κάνουμε, δεν είχαμε άλλη επιλογή. Βγήκαμε σε αυτή την πλατεία για να εκφράσουμε την οργή μας», είπε ο κάτοικος. «Ελπίζουμε ότι δεν θα συμβούν [παραβιάσεις] και ότι όλες οι πλευρές θα τηρήσουν τη συμφωνία και θα παραμείνουμε όλοι ενωμένοι».

Οι ηγέτες της αυτόνομης περιοχής του Κουρδιστάν στο Βόρειο Ιράκ, έπαιξαν βασικό μεσολαβητικό ρόλο μεταξύ της Δαμασκού και των SDF, εργαζόμενοι για την υποστήριξη του διαλόγου, τη διασφάλιση της κατάπαυσης του πυρός και την πρόληψη περαιτέρω κλιμάκωσης στη βορειοανατολική Συρία.

Ενώ η Δαμασκός δεν έχει παράσχει επίσημο αριθμό για το προσωπικό που αναπτύχθηκε στο Καμισλί, ένας Σύριος αξιωματούχος ανέφερε μια μέρα νωρίτερα ότι θα αναπτυχθεί ένας αριθμός παρόμοιος με αυτόν που στάλθηκε στη Χασάκα.

Ένας δημοσιογράφος του Rudaw στη Χασάκα είπε τη Δευτέρα ότι 15 αυτοκινητοπομπές, αποτελούμενες από περίπου 100 άτομα των δυνάμεων ασφαλείας που συνδέονται με τη Δαμασκό, είχαν εισέλθει στην κουρδική πόλη.

Από Rudaw

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Οι συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι ξεκινούν υπό πυρά καθώς τα ρωσικά πλήγματα σκοτεινιάζουν τις ελπίδες για σημαντική πρόοδο.

 Μόλις μία ημέρα πριν από τις συνομιλίες, η Ρωσία εξαπέλυσε ένα τεράστιο μπαράζ στην ενεργειακή υποδομή της Ουκρανίας, διακόπτοντας την ηλεκτρική ενέργεια και τη θέρμανση σε ολόκληρη τη χώρα καθώς οι θερμοκρασίες έπεσαν κάτω από το μηδέν.

της Αλίσα Ορλόβα

Διαπραγματευτές από την Ουκρανία, τη Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες πρόκειται να συναντηθούν στο Άμπου Ντάμπι σήμερα  Τετάρτη για άλλη μια προσπάθεια υψηλού κινδύνου να χαράξουν το τέλος του πιο θανατηφόρου πολέμου της Ευρώπης από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο – συνομιλίες που έχουν ήδη επισκιαστεί από ένα νέο κύμα ρωσικών επιθέσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Οι συναντήσεις, που έχουν προγραμματιστεί να διαρκέσουν μέχρι την Τετάρτη και την Πέμπτη, έρχονται μετά από μήνες στάσιμης διπλωματίας και εν μέσω εντατικοποίησης των μαχών στο έδαφος σχεδόν τέσσερα χρόνια αφότου η Ρωσία ξεκίνησε την πλήρους κλίμακας εισβολή της στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022.

Μόλις μία ημέρα πριν από τις συνομιλίες, η Ρωσία εξαπέλυσε ένα τεράστιο μπαράζ στην ενεργειακή υποδομή της Ουκρανίας, διακόπτοντας την ηλεκτρική ενέργεια και τη θέρμανση σε μεγάλες περιοχές της χώρας, καθώς οι θερμοκρασίες έπεσαν πολύ κάτω από το μηδέν. Στο Κίεβο, εκατοντάδες χιλιάδες έμειναν χωρίς ρεύμα ή θέρμανση.

«Κάθε τέτοιο ρωσικό χτύπημα επιβεβαιώνει ότι η στάση στη Μόσχα δεν έχει αλλάξει», δήλωσε την Τρίτη ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι. «Συνεχίζουν να στοιχηματίζουν στον πόλεμο και την καταστροφή της Ουκρανίας και δεν παίρνουν στα σοβαρά τη διπλωματία».

Ο Ζελένσκι είπε ότι η Ουκρανία θα «προσαρμόσει» τη διαπραγματευτική της προσέγγιση ως απάντηση, χωρίς να δώσει λεπτομέρειες.

Το έδαφος στο επίκεντρο της διαμάχης

Μετά τις πρώτες άμεσες επαφές Ουκρανίας - Ρωσίας στο πλαίσιο ενός ειρηνευτικού σχεδίου υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στο Άμπου Ντάμπι στις 23-24 Ιανουαρίου, ο Ζελένσκι είπε ότι ένα βασικό σημείο τριβής είναι η "θεμελιώδης διαφορά" στον τρόπο με τον οποίο η Ουκρανία και η Ρωσία οραματίζονται τον τερματισμό του πολέμου.

Ενώ η Ουκρανία επιδιώκει μια λύση που διατηρεί τα εδάφη της, οι προτάσεις της Ρωσίας απαιτούν αυστηρές παραχωρήσεις που το Κίεβο χαρακτηρίζει απαράδεκτες.

Η Μόσχα απαιτεί από την Ουκρανία να αποσύρει τις δυνάμεις της από μεγάλα τμήματα του ανατολικού Ντονμπάς –συμπεριλαμβανομένων των βαριά οχυρωμένων πόλεων που βρίσκονται πάνω σε σημαντικούς βιομηχανικούς και φυσικούς πόρους– και θέλει διεθνή αναγνώριση των εδαφών που έχουν καταληφθεί από το 2022 ως ρωσικά.

Το Κίεβο απέρριψε κατηγορηματικά αυτούς τους όρους, προτείνοντας αντ' αυτού να παγώσει ο πόλεμος κατά μήκος της τρέχουσας γραμμής του μετώπου και προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε μονομερής υποχώρηση θα προσκαλούσε μόνο μελλοντική επιθετικότητα

Η Ρωσία κατέχει επί του παρόντος περίπου το 20% του εδάφους της Ουκρανίας και έχει απειλήσει να καταλάβει το υπόλοιπο της περιοχής του Ντόνετσκ εάν καταρρεύσουν οι συνομιλίες. Η Ουκρανία εξακολουθεί να ελέγχει περίπου το ένα πέμπτο του Ντόνετσκ, συμπεριλαμβανομένων των πυκνοκατοικημένων αστικών περιοχών που ενισχύθηκαν μετά από χρόνια μαχών.

Η Μόσχα διεκδικεί επίσης πλήρως τις περιοχές Λουχάνσκ, Χερσώνα και Ζαπορίζια, παρά το γεγονός ότι τις κατέχει μόνο εν μέρει, και κατέχει θύλακες εδάφους σε πολλές άλλες ανατολικές περιοχές.

Διαπραγματευτές βαρέων βαρών

Επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ουκρανίας θα είναι ο γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας Ρουστέμ Ουμέροφ, ενώ η Ρωσία στέλνει τον Ιγκόρ Κοστιούκοφ, επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών της και αξιωματικό του ναυτικού καριέρας στον οποίο επιβλήθηκαν κυρώσεις από τη Δύση για τον ρόλο του στην εισβολή.

Σε προηγούμενους γύρους συνομιλιών στο Άμπου Ντάμπι, επικεφαλής της αμερικανικής αντιπροσωπείας ήταν ο απεσταλμένος του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ.

Ο τρέχων γύρος αναβλήθηκε από το περασμένο Σαββατοκύριακο λόγω αυτού που το Κρεμλίνο περιέγραψε ως ζητήματα προγραμματισμού μεταξύ των τριών πλευρών.

Η Ουκρανική κοινή γνώμη

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Ουκρανών αντιτίθεται σε οποιαδήποτε συμφωνία που παραχωρεί εδάφη στη Ρωσία με αντάλλαγμα την ειρήνη, θεωρώντας τέτοιες παραχωρήσεις τόσο άδικες όσο και επικίνδυνες.

Η δημοσκόπηση του Διεθνούς Ινστιτούτου Κοινωνιολογίας του Κιέβου (KIIS) έδειξε ότι το 52% των ερωτηθέντων απορρίπτει κατηγορηματικά τη μεταφορά των περιοχών Ντόνετσκ και Λουχάνσκ της Ουκρανίας στη Ρωσία με αντάλλαγμα εγγυήσεις ασφαλείας, ενώ το 40% δήλωσε ότι θα εξέταζε μια τέτοια ανταλλαγή.

Οι Ουκρανοί πιστεύουν ευρέως ότι η παραχώρηση εδαφών δεν θα έκανε τη χώρα ασφαλέστερη, δήλωσε ο εκτελεστικός διευθυντής του KIIS Άντον Χρουσέτσκι, σημειώνοντας ότι η γραμμή του μετώπου στα ανατολικά παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό σταθερή εδώ και μήνες παρά τις απαιτήσεις της Μόσχας για έλεγχο περίπου του 20% του εδάφους και του πληθυσμού της Ουκρανίας.

Από Kyiv Post

Η Ρωσία προτίθεται να θέσει το ζήτημα της κατάσχεσης πλοίων από χώρες της ΕΕ στο πλαίσιο της G20

Η Ρωσία, μαζί με εταίρους από τις χώρες της πλειοψηφίας του κόσμου στο πλαίσιο της G20, σχεδιάζει να δώσει νομική αξιολόγηση της κατάσχεσης πλοίων από ευρωπαϊκές χώρες, δήλωσε ο Marat Berdyev, Πρέσβης του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών για την G20 και την APEC.

Όπως σημείωσε ο Μπερντίεφ σε συνομιλία στο περιθώριο του συνεδρίου Cloud X Day, η Μόσχα σκοπεύει να απαιτήσει την εγκατάλειψη τέτοιων ενεργειών, οι οποίες, σύμφωνα με τη Ρωσία, δημιουργούν οικονομικούς κινδύνους, αναφέρει το RIA Novosti.

Πρόσθεσε ότι η κατάσταση με την κατάσχεση πλοίων από μεμονωμένες χώρες της ΕΕ προκαλεί αύξηση των κινδύνων για τη μεταφορά ενεργειακών πόρων και τη λειτουργία κρίσιμων υποδομών. Ο διπλωμάτης τόνισε: «Η συζήτηση θα είναι οξεία, δύσκολη, άβολη, πρωτίστως για τη Βρετανία και τη Γαλλία. Αλλά σίγουρα θα θέσουμε αυτά τα ζητήματα και, μαζί με τις χώρες της παγκόσμιας πλειοψηφίας, θα απαιτήσουμε την εγκατάλειψη τέτοιων πειρατικών, κουρσάρικων πρακτικών».

Είπε επίσης ότι οι δυτικές χώρες, καταφεύγοντας στην κατάσχεση πλοίων, δεν είναι πλέον σε θέση να ανταγωνιστούν δίκαια. Σύμφωνα με τον Μπερντίεφ, η Δύση καταφεύγει σε «ληστρικές μεθόδους» για κέρδος, χρησιμοποιώντας νεοαποικιακές και ληστρικές πρακτικές.

 Χθες Τρίτη, το πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων Baltic Spirit, που κατευθυνόταν προς την Αγία Πετρούπολη υπό σημαία Μπαχάμες και με ρωσική ομάδα, κρατήθηκε από την Εσθονία ως ύποπτο για λαθρεμπόριο από τον Ισημερινό.

Νωρίτερα, το υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε ότι η Ρωσία σκοπεύει να λάβει μέτρα για την πρόληψη της θαλάσσιας τρομοκρατίας στον ευρασιατικό χώρο.

Όπως έγραψε η εφημερίδα VZGLYAD, τα ΜΜΕ ανέφεραν ότι οι βρετανικές αρχές ετοιμάζονται να κατασχέσουν και να συλλάβουν δεξαμενόπλοια που φεύγουν από ρωσικά λιμάνια. Η Γαλλία κατέλαβε ένα δεξαμενόπλοιο με ρωσικό πετρέλαιο.

Την Παρασκευή, έγινε γνωστό ότι ο Εμανουέλ Μακρόν ενημέρωσε τηλεφωνικά τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι ότι η Γαλλία αναγκάστηκε να απελευθερώσει το δεξαμενόπλοιο Grinch σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εθνικής νομοθεσίας.

Από vz.ru

Ο Σαΐφ αλ-Ισλάμ Καντάφι, γιος του πρώην ηγέτη, δολοφονήθηκε στη Λιβύη.

 Η πολιτική ομάδα του Καντάφι λέει ότι μασκοφόροι τον σκότωσαν στο σπίτι του στο Ζιντάν σε μια «δειλή και προδοτική δολοφονία».

O Σαίφ αλ-Ισλάμ Καντάφι, ο πιο εξέχων γιος του πρώην ηγέτη της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι, σκοτώθηκε στη Λιβύη, σύμφωνα με αξιωματούχους και τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Ο δικηγόρος του Σαΐφ αλ-Ισλάμ Καντάφι, Χάλεντ αλ-Ζαΐντι, και ο πολιτικός του σύμβουλος, Αμπντουλά Οθμάν, ανακοίνωσαν τον θάνατο του 53χρονου σε ξεχωριστές αναρτήσεις στο Facebook την Τρίτη, χωρίς να δώσουν λεπτομέρειες.

Το λιβυκό ειδησεογραφικό πρακτορείο Fawasel Media ανέφερε ότι ο Οθμάν είπε ότι ένοπλοι σκότωσαν τον Καντάφι στο σπίτι του στην πόλη Ζιντάν, περίπου 136 χιλιόμετρα (85 μίλια) νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας της Λιβύης, Τρίπολη.

Η πολιτική ομάδα του Καντάφι εξέδωσε αργότερα μια δήλωση, λέγοντας ότι «τέσσερις μασκοφόροι» εισέβαλαν στο σπίτι του και τον σκότωσαν σε μια «δειλή και προδοτική δολοφονία».

Η δήλωση ανέφερε ότι συγκρούστηκε με τους δράστες, οι οποίοι έκλεισαν τις κάμερες ασφαλείας στο σπίτι «σε μια απελπισμένη προσπάθεια να κρύψουν τα ίχνη των αποτρόπαιων εγκλημάτων τους».

Ο Χάλεντ αλ-Μίσρι, πρώην επικεφαλής του Ανωτάτου Κρατικού Συμβουλίου με έδρα την Τρίπολη, ενός διεθνώς αναγνωρισμένου κυβερνητικού οργάνου, ζήτησε «επείγουσα και διαφανή έρευνα» για τη δολοφονία σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Καντάφι δεν είχε ποτέ επίσημη θέση στη Λιβύη, αλλά θεωρούνταν το νούμερο δύο του πατέρα του από το 2000 έως το 2011, όταν ο Μουαμάρ Καντάφι σκοτώθηκε από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης της Λιβύης, τερματίζοντας την επί δεκαετίες κυριαρχία του.

Ο Σαΐφ αλ-Ισλάμ Καντάφι συνελήφθη και φυλακίστηκε στο Ζιντάν το 2011 αφού προσπάθησε να διαφύγει από τη χώρα της Βόρειας Αφρικής μετά την κατάληψη της Τρίπολης από την αντιπολίτευση.

Αφέθηκε ελεύθερος το 2017 ως μέρος μιας γενικής χάρης και έκτοτε ζούσε στο Ζιντάν.

Ο Αχμέντ Καντάφι δημοσίευσε το τελευταίο ηχητικό μήνυμα που έλαβε από τον ξάδερφό του Σαίφ αλ-Ισλάμ Καντάφι, μια μέρα πριν από το θάνατό του, στο οποίο εξέφραζε την ανησυχία και την ανησυχία του για την ξένη παρέμβαση στις υποθέσεις της χώρας του και τις προσπάθειες ξένων χωρών να διαχειριστούν τις υποθέσεις της.

Στο μήνυμα, ο Σαΐφ Καντάφι εμφανίστηκε συγκρατημένος, αναστατωμένος και εξοργισμένος με την πολιτική κατάσταση και την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα του και η φωνή του είχε έναν σαφή τόνο θυμού, καθώς επέκρινε την παρέμβαση εξωτερικών μερών στην κατεύθυνση της πορείας των γεγονότων στο εσωτερικό της Λιβύης και τον έλεγχό τους σε όλα στη χώρα, σε βάρος των θυσιών, των συμφερόντων και των απαιτήσεων των Λίβυων.

Οι συνθήκες θανάτου του Σαΐφ αλ-Ισλάμ Καντάφι παραμένουν ασαφείς, υπό το φως της έλλειψης επίσημων εξηγήσεων για το τι συνέβη, καθώς δυνάμεις που συνδέονται με την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας αρνήθηκαν οποιαδήποτε σχέση με αυτό.

Η υπόθεση συνεχίζει να πυροδοτεί μια ευρεία συζήτηση στους κύκλους της Λιβύης, εν μέσω αιτημάτων για έρευνα για την αποκάλυψη του δράστη της δολοφονίας.

Από AL JAZEERA, AL ARABIYA

Οι μαζικές εκκαθαρίσεις του στρατού εξελίσσονται σε εσωτερική κρίση στην Κίνα

 

Στις 24 Ιανουαρίου, οι κινεζικές αρχές ανακοίνωσαν την έναρξη έρευνας κατά του αντιπροέδρου της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής (CMC, του ανώτατου στρατιωτικού οργάνου στη ΛΔΚ), συνταγματάρχη Zhang Youxia, και του Αρχηγού του Μικτού Επιτελείου (Γενικό Επιτελείο) Liu Zhenli. Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Xinhua, ο Ζανγκ, 75 ετών, ο οποίος είναι επίσης μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (ΚΚΚ), και ο Λιου, 61 ετών, είναι «ύποπτοι για σοβαρές παραβιάσεις της πειθαρχίας και του νόμου» (διατύπωση χαρακτηριστική των υποψιών διαφθοράς στην Κίνα). Η άδεια να ανοίξει υπόθεση εναντίον τους ελήφθη από την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΚ. Παράλληλα, η απομάκρυνσή τους από τα καθήκοντά τους δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επίσημα.

Αργότερα, η κύρια εφημερίδα του στρατού, Jiefangjun Bao, δημοσίευσε ένα άρθρο με τον τίτλο «Αποφασιστικά κερδίζοντας την παρατεταμένη και δύσκολη ολοκληρωμένη μάχη κατά της στρατιωτικής διαφθοράς». Λέει ότι η καταπολέμηση της διαφθοράς δεν εξαρτάται από το ποιος κατέχει ποια υψηλή θέση και ο Zhang και ο Liu «παραβίασαν σοβαρά την εμπιστοσύνη» της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΚ και της CMC, «υπονόμευσαν το σύστημα ευθύνης του προέδρου της CMC» [Κινέζος πρόεδρος Xi Jinping]. Προκάλεσαν επίσης τεράστια ζημιά στην «πολιτική οικοδόμηση του στρατού, στο πολιτικό οικοσύστημα και στην κατασκευή μαχητικής ικανότητας» και «είχαν εξαιρετικά επιζήμια επίδραση στο κόμμα, το κράτος και τον στρατό». Και είναι απαραίτητο να τηρούνται υψηλότερα πρότυπα στην Κίνα, μεταξύ άλλων, γιατί το 2027 ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (PLA) γίνεται 100 ετών και οι ένοπλες δυνάμεις καλούνται να συσπειρωθούν ακόμη πιο έντονα γύρω από την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΚ με τον πυρήνα στο πρόσωπο του Σι. Επιπλέον, το 2027 θα διεξαχθεί το επόμενο, XXI Συνέδριο του ΚΚΚ.

Το CMC της ΛΔΚ είναι το κύριο στρατιωτικό όργανο στη χώρα των επτά ατόμων, το οποίο ελέγχει τη διοίκηση του PLA και συμπίπτει σε σύνθεση με το ομώνυμο κομματικό όργανο (και τα δύο διευθύνονται από τον Γενικό Γραμματέα του ΚΚΚ και τον Πρόεδρο της ΛΔΚ Σι). Και μόνο τον Οκτώβριο του 2025, ο δεύτερος αναπληρωτής του Σι, ο στρατηγός He Weidong, που διορίστηκε το 2023, απολύθηκε λόγω παραβίασης της «πειθαρχίας». Στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον Στρατηγό Zhang Shengmin, ο οποίος ταυτόχρονα ηγείται της Επιτροπής CMC για την Επιθεώρηση Πειθαρχίας (είναι αυτή που ασχολείται με υποθέσεις κατά της διαφθοράς. - Vedomosti). Ως αποτέλεσμα, εάν ο Zhang Youxia και ο Liu απομακρυνθούν σύντομα από το CMC, τότε μόνο δύο θα παραμείνουν εκεί - ο ίδιος ο Xi και ο Zhang Shengmin. Ο τελευταίος έχτισε μια καριέρα στις πυραυλικές δυνάμεις και βρίσκεται στο CMF από το 2017.

Πηγή της South China Morning Post του Χονγκ Κονγκ είπε ότι είναι λάθος να θεωρείται η υψηλού προφίλ πτώση των δύο υψηλόβαθμων ηγετών του στρατού απλώς ως αγώνας για την εξουσία, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία για σοβαρή αντίθεσή τους στον Σι. «Και οι δύο συνδέονται στενά με τον Σι Τζινπίνγκ και η καριέρα τους συνδέεται μαζί του. Αυτό συνέβη επειδή δεν πληρούσαν τα πρότυπά του», είπε.

Ο Zhang Youxia είχε τη φήμη ενός από τους πιο έγκυρους ηγέτες της χώρας, ο οποίος απολάμβανε την προσωπική εύνοια του Κινέζου προέδρου Xi, μεταξύ άλλων, λόγω των βαθιών διασταυρώσεων στις βιογραφίες τους: οι πατέρες τους υπηρέτησαν μαζί κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου της δεκαετίας του 1940. Ο Zhang, όπως συχνά σημειώνεται από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, έχει επίσης πραγματική εμπειρία μάχης, έχοντας διακριθεί στον Σινο-Βιετναμέζικο πόλεμο του 1979. και επίσης ηγήθηκε του προγράμματος επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων της Κίνας.

Μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης για πέντε χρόνια το 2023, ο Zhang ήταν ένας από τους γηραιότερους εκεί, καθώς ξεπέρασε το ανεπίσημο όριο ηλικίας στη δημόσια διοίκηση στη ΛΔΚ των 68 ετών (ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, αυτός ο κανόνας τηρείται όλο και λιγότερο συχνά). Το 2013, το 2017 και το 2023, ο Zhang έγινε επίσης δεκτός από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Η τελευταία αναφορά του πριν από την έρευνα στον κινεζικό κρατικό Τύπο είχε ημερομηνία 22 Δεκεμβρίου 2025 και ο Ζανγκ πραγματοποίησε τις τελευταίες του πλήρεις δημόσιες συνομιλίες στη Μόσχα στις 20 Νοεμβρίου με τον Ρώσο υπουργό Άμυνας Αντρέι Μπελούσοφ.

Ο συνταγματάρχης Liu Zhenli κατέχει τη θέση του ως Αρχηγός του Μικτού Επιτελείου από το 2023, το οποίο διοικεί τα στρατεύματα (ενώ ο Υπουργός Άμυνας εκπροσωπεί τον PLA σε διεθνές επίπεδο και συντονίζει τις σχέσεις με τα πολιτικά τμήματα.

Ο Ντένις Γουάιλντερ, πρώην επικεφαλής αναλυτής της Κίνας στη CIA, είπε στους Financial Times ότι τώρα βλέπει «την πιο εντυπωσιακή εξέλιξη στην κινεζική πολιτική από τότε που ο Σι ήρθε στην εξουσία και άρχισε να καθαρίζει το σώμα των στρατηγών από εκείνους που θα μπορούσαν να του αντιταχθούν». Ο Σι, με μόνο ένα ακόμη ενεργό μέλος της CMC, θα δυσκολευόταν να διαχειριστεί τον PLA, είπε ο Γουάιλντερ. Και ο Tristan Tang, μη μόνιμος συνεργάτης στο think tank Pacific Forum, είπε ότι η έρευνα εναντίον του Zhang πιθανότατα οφείλεται στην αργή πρόοδο στην οικοδόμηση δυνατοτήτων μάχης και στην αναποτελεσματική χρήση των αμυντικών πόρων.

Η πτώση του Zhang είναι ένα «γεγονός γιγαντιαίων διαστάσεων», λέει ο Vasily Kashin, Διευθυντής του CCEISS HSE. Αυτός ο αντιπρόεδρος της CMC όχι μόνο περπάτησε με τον Σι στη ζωή από την παιδική του ηλικία, αλλά και οι πατέρες τους υπηρέτησαν μαζί και, ως αποτέλεσμα, πιστεύεται ότι ο Ζανγκ ήταν το πιο έμπιστο πρόσωπο του ηγέτη της ΛΔΚ στο στρατό, ο οποίος είχε προηγουμένως βιώσει οποιεσδήποτε εκκαθαρίσεις και μάλιστα, μάλλον, συμμετείχε σε αυτές.

Από τις διαθέσιμες δημοσιεύσεις, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι, πιθανότατα, ο Zhang έπεσε θύμα της υπερβολικής κλίμακας του δικτύου σχέσεων προστάτη-πελάτη, το οποίο, ωστόσο, μπορεί να εντοπιστεί σχεδόν σε οποιονδήποτε Κινέζο ηγέτη από την πολιτική της μεταρρύθμισης και της διαφάνειας στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Και έξω από αυτό, υπάρχουν επιχειρηματικά συμφέροντα που συνδέονται με αυτόν ή τους συνεργάτες του. Και συνολικά, ο κύκλος εργασιών τους γύρω από ένα άτομο του επιπέδου του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΚ, ειδικά με «αριστοκρατικές ρίζες», μπορεί να ανέλθει σε δισεκατομμύρια δολάρια, σημειώνει ο ειδικός.

Και μετά από προηγούμενες επαναλήψεις στρατιωτικών εκκαθαρίσεων, ο Zhang προφανώς παρέμεινε μια «δυσανάλογα ισχυρή προσωπικότητα», λέει ο Kashin, και τώρα «σύμφωνα με τη λογική του πολιτικού αγώνα» έχει απομακρυνθεί από το διοικητικό συμβούλιο. Δηλαδή, δεν πρόκειται για αγώνα κατά της διαφθοράς αυτής καθαυτής, αλλά για αγώνα κατά των βαρέων βαρών που μπορούν δυνητικά να επηρεάσουν την ατζέντα, τουλάχιστον στο στρατιωτικό και εξωτερικό τμήμα του πολιτικού συστήματος. «Αυτό είναι απόδειξη πολύ οξέων εσωτερικών πολιτικών συγκρούσεων, μιας οξείας εσωτερικής πολιτικής κρίσης. Αυτό αλλάζει την ισορροπία δυνάμεων. Και εδώ ο Σι είναι έτοιμος να πάει πολύ μακριά, θυσιάζοντας τις προσωπικές του σχέσεις, που τον συνοδεύουν από την παιδική του ηλικία. Δηλαδή, αυτή είναι μια πολύ μεγάλης κλίμακας και τραγική ιστορία», λέει ο Kashin. Ο Liu, από την άλλη πλευρά, μπορεί να είχε απλώς άτυπους δεσμούς με τον Zhang.

Ταυτόχρονα, αυτό που συμβαίνει μπορεί επίσης να σχετίζεται με ορισμένα σημαντικά γεγονότα στην εξωτερική πολιτική που αναμένονται στην Κίνα, μεταξύ άλλων λόγω των απότομων και απροσδόκητων ενεργειών του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Ταυτόχρονα, η προηγούμενη εμπειρία δείχνει ότι μια τέτοια απόσυρση στρατιωτικών ηγετών έχει μικρή επίδραση στις καθημερινές δραστηριότητες των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων, καταλήγει ο Kashin. Αυτό που συμβαίνει στο CMC στοχεύει στην αύξηση της αποτελεσματικότητας της κεντρικής στρατιωτικής διοίκησης σε περίπτωση καταστάσεων κρίσης, δήλωσε η Yana Leksyutina, αναπληρώτρια διευθύντρια του ICSA RAS. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ίδια η Κίνα αναμένεται σύντομα να ξεκινήσει μεγάλες στρατιωτικές επιχειρήσεις, συμφωνεί.

Τα τελευταία χρόνια, η Κίνα πραγματοποιεί κολοσσιαίες κατασκευές στις πυραυλικές δυνάμεις και το ναυτικό και οι αρχές ανακοίνωσαν αύξηση 7,2% στις αμυντικές δαπάνες για τρία συνεχόμενα χρόνια. Οι ασυνήθιστες εκκαθαρίσεις της ανώτατης στρατιωτικής διοίκησης λόγω παραβιάσεων της κομματικής πειθαρχίας στη ΛΔΚ εντάθηκαν το 2023 και πρώτα επηρέασαν τις πυραυλικές δυνάμεις, όταν απολύθηκαν ο διοικητής, στρατηγός Li Yuchao, και ο αναπληρωτής του Liu Guangbin. Στη συνέχεια, το 2023, ο Λι Σανγκφού εγκατέλειψε τη θέση του υπουργού Άμυνας μόλις λίγους μήνες μετά τον διορισμό του (τα δυτικά ΜΜΕ έγραψαν για δωροδοκίες). Τέλος, τον Οκτώβριο του 2025, οκτώ ακόμη υψηλόβαθμοι στρατηγοί ερευνήθηκαν μαζί με τον προαναφερθέντα He, συμπεριλαμβανομένου του πρώην επικεφαλής του τμήματος πολιτικής εργασίας του CPC CMC, Miao Hua, του επόμενου πρώην διοικητή των πυραυλικών δυνάμεων PLA, Wang Huobin, του πρώην επικεφαλής της Λαϊκής Ένοπλης Αστυνομίας της Κίνας (ανάλογη με την Εθνική Φρουρά) Wang Chunning, και άλλοι.

Από vedomosti.ru 

Ο Τραμπ απειλεί τον Καναδά με δασμούς 100% σε περίπτωση συμφωνίας του με την Κίνα.

 Προφανέστατα ενοχλημένος από την ομιλία του Πρωθυπουργού του Καναδά, Κάρνεϊ στο Νταβός αλλά και την επίσκεψή του στην Κίνα και την πιθανολογούμενη συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας Κίνας - Καναδά, ο Πρόεδρος Τραμπ επιτίθεται στον Καναδά απειλώντας τον με δασμούς μέχρι και 100% σε περίπτωση που υπογράψει συμφωνία με την Κίνα.

Αναφερόμενος στον Κάρνεϊ με τον τίτλο "Κυβερνήτης" ο Τραμπ πριν τέσσερις ώρες έκανε την ακόλουθη ανάρτηση στο Truth Social:

"Αν ο κυβερνήτης Carney πιστεύει ότι πρόκειται να κάνει τον Καναδά ένα «λιμάνι παράδοσης» για την Κίνα για να στέλνει αγαθά και προϊόντα στις Ηνωμένες Πολιτείες, κάνει μεγάλο λάθος. Η Κίνα θα φάει τον Καναδά ζωντανό, θα τον καταβροχθίσει εντελώς, συμπεριλαμβανομένης της καταστροφής των επιχειρήσεων, του κοινωνικού ιστού και του γενικού τρόπου ζωής τους. Εάν ο Καναδάς συνάψει συμφωνία με την Κίνα, θα πληγεί αμέσως με δασμούς 100% σε όλα τα καναδικά αγαθά και προϊόντα που εισέρχονται στις ΗΠΑ. Σας ευχαριστούμε για την προσοχή σας σε αυτό το θέμα!
Πρόεδρος DJT"

Λίγο αργότερα ξαναχτύπησε με δεύτερη ανάρτηση.

"Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ο κόσμος είναι να αναλάβει η Κίνα τον Καναδά. ΔΕΝ πρόκειται να συμβεί, ούτε καν να πλησιάσει να συμβεί! Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτό το θέμα. Πρόεδρος DONALD J.TRUMP"

Eftychidis.blogspot.com

88.000 σπίτια στο Κίεβο χωρίς ρεύμα μετά τα χθεσινοβραδυνά ρωσικά χτυπήματα.

Της Αλίσα Ορλόβα

 Το Κίεβο ξύπνησε από σειρήνες αεροπορικής επιδρομής και βροντερές εκρήξεις νωρίς το Σάββατο, καθώς η Ρωσία εξαπέλυσε μια από τις βαρύτερες επιθέσεις της εδώ και μήνες, χτυπώντας την ενεργειακή υποδομή της πόλης ακριβώς τη στιγμή που ξεκίνησαν οι ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ Ουκρανίας, Ρωσίας και ΗΠΑ στο Άμπου Ντάμπι.

«Το Κίεβο δέχεται μαζική εχθρική επίθεση», έγραψε ο δήμαρχος Βιτάλι Κλίτσκο στο Telegram καθώς οι εκρήξεις αντηχούσαν σε όλη την πρωτεύουσα. Οι μονάδες αεράμυνας πυροβολούσαν σχεδόν συνεχώς και οι αρχές προειδοποίησαν για πιθανή απειλή βαλλιστικών πυραύλων, προτρέποντας τους κατοίκους να παραμείνουν σε καταφύγια.

Η ενεργειακή εταιρεία DTEK ανέφερε ότι 88.000 νοικοκυριά στην πρωτεύουσα έμειναν προσωρινά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα μετά τις ολονύκτιες απεργίες. «Άλλη μια δύσκολη νύχτα για τον ενεργειακό τομέα», ανέφερε η εταιρεία. «Τα συνεργεία εργάζονται ασταμάτητα, παρά τις καιρικές συνθήκες, για να αποκαταστήσουν την ηλεκτροδότηση σε κρίσιμες υποδομές και σπίτια το συντομότερο δυνατό».

Οι ρωσικές δυνάμεις εκτόξευσαν πυραύλους πολλαπλών τύπων, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον δύο υπερηχητικών πυραύλων Zircon, και ανέπτυξαν εκατοντάδες drones σε όλο το Κίεβο. Οι κύριοι στόχοι φαίνεται να είναι εγκαταστάσεις ηλεκτρικής ενέργειας και θέρμανσης, με εκρήξεις να αναφέρονται κοντά στα CHP-5, CHP-6 και Darnytsia CHP, τους μεγαλύτερους σταθμούς συνδυασμένης θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας της πόλης.

Στην περιοχή του Κιέβου, ένας υποσταθμός στην περιοχή Makariv δυτικά της πόλης χτυπήθηκε από πυραύλους kh-22 που εκτοξεύτηκαν από βομβαρδιστικά Tu-22 – μεγάλους, βαρείς πυραύλους της σοβιετικής εποχής γνωστούς για τη χαμηλή τους ακρίβεια αλλά την τεράστια καταστροφική τους δύναμη.

Ο Κλίτσκο ανέφερε επιθέσεις σε περιοχές και στις δύο πλευρές του ποταμού Δνείπερου. Ένα κτίριο στην περιοχή Holosiivskyi έπιασε φωτιά, με αποτέλεσμα ο δήμαρχος να στείλει ιατρικές ομάδες. Πρόσθετες ζημιές αναφέρθηκαν στις περιοχές Desnianskyi, Dniprovskyi και Solomianskyi.

Σύμφωνα με τον Tymur Tkachenko, επικεφαλή της Στρατιωτικής Διοίκησης του Κιέβου, τουλάχιστον πέντε συνοικίες επλήγησαν, με πυρκαγιές να ξεσπούν σε δύο τοποθεσίες. «Μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατέκλυζαν την πόλη και υπήρχε κίνδυνος να αναπτυχθούν ρωσικοί πύραυλοι», είπε ο Τκατσένκο, προσθέτοντας αργότερα ότι ένα άτομο έχασε τη ζωή του και άλλοι τέσσερις τραυματίστηκαν στα χτυπήματα.

Οι ανταποκριτές της Kyiv Post στην περιοχή Darnytskyi ανέφεραν ισχυρές, παρατεταμένες εκρήξεις, σχεδόν χωρίς παύση. «Ήταν εξαιρετικά δυνατό. Τα παράθυρα έτρεμαν. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Shahed πετούσαν από πάνω», είπε ένας ανταποκριτής. «Οι απεργίες απόψε ήταν ασταμάτητες».

Η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία επιβεβαίωσε ότι το Κίεβο δέχθηκε «μαζική επίθεση» από ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ότι είχαν ενεργοποιηθεί συστήματα αεράμυνας. Ως αποτέλεσμα, τμήματα της αριστερής όχθης του Κιέβου έμειναν χωρίς θέρμανση και νερό.

«Ως αποτέλεσμα της μαζικής εχθρικής επίθεσης και των ζημιών σε κρίσιμες υποδομές, σχεδόν 6.000 σπίτια στην πρωτεύουσα είναι και πάλι χωρίς θέρμανση», είπε ο Κλιτσκό.

«Τα περισσότερα από αυτά είναι σπίτια που είχαν ήδη επανασυνδεθεί ή βρίσκονταν σε διαδικασία επανασύνδεσης μετά τις επιθέσεις στις 9 και 20 Ιανουαρίου. Υπάρχουν επίσης προβλήματα ύδρευσης στην αριστερή όχθη και εν μέρει στη δεξιά όχθη. Οι εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και ενέργειας εργάζονται για να αποκαταστήσουν τις υπηρεσίες στους κατοίκους του Κιέβου».

Η επίθεση επεκτάθηκε πέρα από την πρωτεύουσα. Στο Χάρκοβο, ο δήμαρχος Ihor Terekhov είπε ότι ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν πολλές περιοχές, τραυματίζοντας 11 άτομα και προκαλώντας ζημιές σε τουλάχιστον τρία κτίρια κατοικιών. 

Τα χτυπήματα έπληξαν εν μέσω της χειρότερης χειμερινής ενεργειακής κρίσης του Κιέβου από τότε που ξεκίνησε η πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας πριν από σχεδόν τέσσερα χρόνια. Οι διακοπές ρεύματος, οι ελλείψεις νερού και θέρμανσης και οι επανειλημμένες επιθέσεις στο ενεργειακό δίκτυο έχουν αφήσει μεγάλα τμήματα της πόλης στο σκοτάδι.

«Η Ρωσία προσπαθεί να παγώσει την Ουκρανία σε υποταγή», δήλωσε Ευρωπαίος διπλωμάτης στην Kyiv Post. «Και να σηματοδοτήσει στο Άμπου Ντάμπι ότι εξακολουθεί να κρατά τα χαρτιά της κλιμάκωσης».

Οι ελλείψεις ρεύματος στο Κίεβο ως αποτέλεσμα των ανελέητων ρωσικών επιθέσεων έχουν γίνει τρομερές.

Αυτή την εβδομάδα αναφέρθηκε ότι τα ρωσικά χτυπήματα άφησαν το μισό Κίεβο χωρίς ρεύμα, θέρμανση ή νερό, ωθώντας την πόλη προς μια «ανθρωπιστική καταστροφή», προειδοποίησε ο Κλίτσκο την Τρίτη.

«Φύγετε αν μπορείτε», προέτρεψε ο Κλίτσκο τους κατοίκους καθώς τα συνεργεία έκτακτης ανάγκης προσπαθούσαν να αποκαταστήσουν τις υπηρεσίες εν μέσω κρύου με θερμοκρασίες έως και -18°C (0°F). Είπε ότι περίπου 600.000 άνθρωποι έχουν ήδη εγκαταλείψει το Κίεβο αυτόν τον μήνα, από έναν πληθυσμό περίπου τριών εκατομμυρίων. Οι Financial Times ανέφεραν την Παρασκευή ότι οι ΗΠΑ και η Ουκρανία φέρεται να πρόκειται να συζητήσουν μια ενεργειακή εκεχειρία – αρχικά περιορισμένη στο ηλεκτρικό δίκτυο και άλλες πηγές ενέργειας – με τη Ρωσία κατά τη διάρκεια των συνομιλιών στο Άμπου Ντάμπι.

Από kyiv Post

Οι τριμερείς συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι ολοκληρώθηκαν με σχέδια για τον επόμενο γύρο.

 Την Παρασκευή και το Σάββατο πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες απευθείας συνομιλίες Ουκρανίας-Ρωσίας στο πλαίσιο του ειρηνευτικού σχεδίου υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, με τις πλευρές να θέτουν αυτό που θεωρούν αποδεκτούς όρους για τον τερματισμό ενός από τους πιο αιματηρούς πολέμους της Ευρώπης από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Διαφορετικές οι εκτιμήσεις των δύο πλευρών ως προς το αποτέλεσμά τους.

Ουκρανία

Ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκυ, χαρακτήρισε τις συνομιλίες "εποικοδομητικές", παρόλο που το Κίεβο κατηγόρησε τη Μόσχα ότι υπονομεύει τη διπλωματία με νέα θανατηφόρα πλήγματα σε ουκρανικές πόλεις.

Ο Ζελένσκι είπε ότι οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν σε «πιθανές παραμέτρους για τον τερματισμό του πολέμου», με όλες τις πλευρές να συμφωνούν στην ανάγκη αμερικανικής εποπτείας για τη διασφάλιση της πραγματικής ασφάλειας.

«Εκτιμώ ιδιαίτερα την κατανόηση ότι η αμερικανική παρακολούθηση και ο έλεγχος είναι απαραίτητοι στη διαδικασία τερματισμού του πολέμου και διασφάλισης πραγματικής ασφάλειας», έγραψε στο Telegram.

Πρόσθεσε ότι οι πλευρές συμφώνησαν να ενημερώσουν τις πρωτεύουσές τους για όλες τις πτυχές των συνομιλιών και να συντονίσουν τα επόμενα βήματα με τους εθνικούς ηγέτες.

Ρωσία

Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών κατηγόρησε το Κίεβο και την Ευρώπη ότι υποκαθιστούν βασικά ζητήματα διευθέτησης

Το Κίεβο και οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προσπαθούν να αντικαταστήσουν τη συζήτηση βασικών ζητημάτων διευθέτησης που σχετίζονται με την εδαφική πραγματικότητα και τις βαθύτερες αιτίες της κρίσης, δήλωσε ο Alexei Polishchuk, διευθυντής του Δεύτερου Τμήματος των χωρών της ΚΑΚ του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών.

Σύμφωνα με τον Polishchuk, το Κίεβο και οι ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν να αντικαταστήσουν τη συζήτηση βασικών ζητημάτων διευθέτησης που σχετίζονται με την εδαφική πραγματικότητα και τις βαθύτερες αιτίες της κρίσης με διάφορες πτυχές της δομής μετά τη σύγκρουση, αναφέρει το RIA Novosti.

Ο διπλωμάτης επεσήμανε ότι αυτά τα θέματα αντικαθίστανται από συζητήσεις για εγγυήσεις ασφαλείας και οικονομική ανάκαμψη.

Ο Polishchuk είπε: «Ταυτόχρονα, θεωρούμε απαράδεκτες τις μεσολαβητικές προτάσεις των δυτικών χωρών που υποστηρίζουν το καθεστώς του Κιέβου και ρίχνουν λάδι στη φωτιά της σύγκρουσης». Τόνισε ότι μια τέτοια προσέγγιση εμποδίζει μια πραγματική διευθέτηση της κατάστασης.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών, οι Ευρωπαίοι και Ουκρανοί εταίροι «βάζουν το κάρο μπροστά από το άλογο» και αυτό εμποδίζει την αναζήτηση λύσης. Η Μόσχα ζητά την επιστροφή στη συζήτηση για τις κύριες αιτίες της κρίσης και τις εδαφικές πραγματικότητες, οι οποίες, σύμφωνα με τις ρωσικές αρχές, θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση της ειρηνευτικής διαδικασίας.

Ο Polishchuk είπε ότι το καθοριστικό στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία θα είναι το περιεχόμενό τους, συμπεριλαμβανομένης της επίλυσης του εδαφικού ζητήματος σύμφωνα με τη φόρμουλα που εγκρίθηκε στη σύνοδο κορυφής του Anchorage.

Στην πρωτεύουσα των ΗΑΕ, οι διαπραγματευτές για την Ουκρανία αναλύουν διάφορα σχέδια εγγράφων που σχετίζονται με τη διευθέτηση της σύγκρουσης και τις εγγυήσεις ασφαλείας για τα μέρη.

Ο βοηθός του Ρώσου ηγέτη Γιούρι Ουσάκοφ είπε ότι μια μακροπρόθεσμη διευθέτηση είναι αδύνατη χωρίς την επίλυση του εδαφικού ζητήματος.

Eftychidis.blogspot.com με πληροφορίες από Kyiv Post, Ria Novosti, vz.ru

Το μάθημα από τη Ροζάβα: Τι πρέπει να μάθουν τώρα οι Κούρδοι

 Του Γιαν Ιλχάν Κιζιλχάν*

Η βορειοανατολική Συρία (Ροζάβα) δεν είναι ένα περιθωριακό επεισόδιο της πρόσφατης ιστορίας, ούτε είναι μια τοπική σύγκρουση που μπορεί να εξηγηθεί μόνο με στρατιωτικούς όρους. Η Ροζάβα είναι ένας μεγεθυντικός φακός. Μέσα σε αυτό, οι ιστορικές αποφάσεις, τα γεωπολιτικά συμφέροντα και οι δομικές αδυναμίες της κουρδικής πολιτικής έρχονται έντονα στο επίκεντρο. Όποιος βλέπει τη Ροζάβα απλώς ως στρατιωτική κλιμάκωση χάνει το βαθύτερο νόημά της. Η Ροζάβα ήταν ένα πολιτικό πείραμα - και ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, έγινε στόχος.

Η ευπάθεια αυτού του έργου δεν ξεκίνησε με τον πόλεμο στη Συρία. Από τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, το Κουρδιστάν δεν υπάρχει ως πολιτικό υποκείμενο αλλά ως διαχειριζόμενο πρόβλημα. Η διαίρεση των κουρδικών εδαφών μεταξύ Τουρκίας, Ιράκ, Συρίας και Ιράν δεν ήταν ιστορικό ατύχημα. Ήταν μια σκόπιμη γεωπολιτική τάξη. Ένας κατακερματισμένος λαός είναι πιο εύκολο να ελεγχθεί από έναν ενωμένο. Αυτή η λογική δεν εξαφανίστηκε ποτέ. Κάθε κουρδικό επίτευγμα παραμένει τοπικό, απομονωμένο και ως εκ τούτου ευάλωτο στον επιτιθέμενο.

Ταυτόχρονα, το Κουρδιστάν απέχει πολύ από μια περιφερειακή περιοχή. Το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, το νερό και οι στρατηγικοί ορυκτοί πόροι το καθιστούν βασικό γεωπολιτικό χώρο. Οι πηγές του Ευφράτη και του Τίγρη βρίσκονται στις κουρδικές περιοχές. Σημαντικές διαδρομές ενέργειας και διαμετακόμισης διέρχονται από το κουρδικό έδαφος. Μια κουρδική πολιτική οντότητα με πραγματικό έλεγχο αυτών των πόρων θα άλλαζε τις περιφερειακές και διεθνείς σχέσεις εξουσίας. Το ότι η κουρδική αυτοδιάθεση υποστηρίζεται επομένως ρητορικά αλλά πρακτικά μπλοκάρεται δεν είναι αντίφαση - είναι η έκφραση πολιτικής με γνώμονα τα συμφέροντα.

Η Ροζάβα πέρασε μια κόκκινη γραμμή. Όχι στρατιωτικά, αλλά πολιτικά. Έδειξε ότι η τάξη είναι δυνατή πέρα από τα αυταρχικά μοντέλα κρατών: πλουραλιστική, πολυεθνική, ισότιμη ως προς το φύλο και συμμετοχική. Αυτή η κοινωνική εναλλακτική, παρά τις πολλές επικρίσεις, είναι που έκανε τη Ροζάβα επικίνδυνη, όχι για τον τοπικό πληθυσμό, αλλά για τα κράτη και τους παράγοντες των οποίων η εξουσία εξαρτάται από την ομοιογένεια, τον έλεγχο και τον φόβο.

Αυτή η λογική γίνεται ιδιαίτερα ορατή στη συμπεριφορά των δυτικών κρατών. Ενώ η Ροζάβα, ως δημοκρατικό σχέδιο, ήταν όλο και πιο απομονωμένη, οι δυτικές κυβερνήσεις επένδυσαν σημαντική προσπάθεια για να καταστήσουν μια συριακή μεταβατική κυβέρνηση και τον πρόεδρό της διεθνώς αποδεκτούς, παρά το καλά τεκμηριωμένο παρελθόν που περιλαμβάνει συμμετοχή σε βία, σφαγές και τρομοκρατικές δομές. Οι ηθικοί κανόνες εφαρμόζονταν επιλεκτικά. Για άλλη μια φορά, οι δυτικές αξίες αποδείχθηκαν υπό όρους: η δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η αυτοδιάθεση υπερασπίζονται μόνο όταν εξυπηρετούν στρατηγικά συμφέροντα και δεν δημιουργούν πολιτικό κόστος.

Οι αξίες είναι διαπραγματεύσιμες. Τα συμφέροντα δεν είναι.

Σε αυτή τη διαδικασία, οι Κούρδοι εγκαταλείφθηκαν. Όχι επειδή απέτυχαν, αλλά επειδή έγιναν πολιτικά άβολοι. Η Ροζάβα δεν ταίριαζε πλέον στην επιθυμητή περιφερειακή τάξη. Περιέπλεξε τις διαπραγματεύσεις, τις ρυθμίσεις εξουσίας και τους γεωπολιτικούς συμβιβασμούς. Αυτή η εμπειρία δεν είναι καινούργια. Σε κανένα από τα τέσσερα μέρη του Κουρδιστάν οι Κούρδοι δεν αντιμετωπίστηκαν ποτέ ως στρατηγικοί εταίροι από τη Δύση. Ήταν προσωρινοί σύμμαχοι, στρατιωτικοί παράγοντες, ουδέτερες ζώνες - αλλά ποτέ ισότιμοι εταίροι με ανεξάρτητη πολιτική ατζέντα.

Η Ροζάβα καθιστά αυτή την πραγματικότητα αναμφισβήτητα σαφή. Η στρατιωτική συνάφεια δημιουργεί προσοχή, αλλά όχι πίστη. Η δημοκρατική ποιότητα δημιουργεί συμπάθεια, αλλά όχι προστασία. Οι συμμαχίες προκύπτουν από τη χρησιμότητα και τελειώνουν με αυτήν. Συγχέοντας την αλληλεγγύη με τους ενδιαφέροντεςΗ πολιτική που βασίζεται στην Τ οδηγεί σε στρατηγική αυταπάτη.

Ταυτόχρονα, η Ροζάβα αποκαλύπτει μια εσωτερική κουρδική αδυναμία. Οι αντιδράσεις στην κλιμάκωση ήταν αλληλέγγυες, αφοσιωμένες και συναισθηματικές - αλλά κατακερματισμένες. Δεν υπήρχαν γενικές δομές ικανές να συγκεντρώσουν πληροφορίες, να συντονίσουν πολιτικές θέσεις ή να επηρεάσουν αποτελεσματικά τις διεθνείς απαντήσεις. Η ορατότητα υπήρχε. Ο αντίκτυπος δεν το έκανε. Η οργή κινητοποιεί, αλλά δεν προστατεύει.

Δεν χρειάζεται ένα Εθνικό Κογκρέσο, αλλά ένα Κουρδικό Συμβούλιο Κρίσης και Στρατηγικής 

Ένα παραδοσιακό Εθνικό Κογκρέσο δεν θα προστάτευε τη Ροζάβα.
Τέτοια συνέδρια είναι αργά, βαριά και βαθιά διαμορφωμένα από κομματικούς ανταγωνισμούς. Αντιδρούν όταν τα γεγονότα έχουν ήδη δημιουργηθεί. Δημιουργούν συμβολισμούς και όχι επιχειρησιακή ικανότητα. Σε οξείες κρίσεις, είναι συχνά εκφράσεις πολιτικής αδυναμίας παρά εργαλεία αποτελεσματικής παρέμβασης.

Αυτό που χρειάζεται δεν είναι μεγάλες εθνικές επιδόσεις, αλλά ευέλικτες, διακρατικές και μόνιμα λειτουργικές δομές. Ένα κουρδικό Συμβούλιο Κρίσης και Στρατηγικής θα μπορούσε να εξυπηρετήσει έναν τέτοιο ρόλο. Όχι ως εξόριστη κυβέρνηση, όχι ως κράτος σε αναμονή, ούτε ως ανταγωνιστής των υπαρχόντων κομμάτων, αλλά ως λειτουργικός πολιτικός κόμβος.

Ένα τέτοιο συμβούλιο θα συγκέντρωνε την πολιτική, την κοινωνία των πολιτών, τη θρησκεία, την οικονομία, τον πολιτισμό, τον ακαδημαϊκό κόσμο και τη διασπορά. Το καθήκον της δεν θα είναι η εκπροσώπηση, αλλά ο συντονισμός: ταχεία ανταλλαγή πληροφοριών, κοινή πολιτική τοποθέτηση, διεθνής δικτύωση, διπλωματική δέσμευση και στρατηγική αντιμετώπιση κρίσεων - πριν η στρατιωτική κλιμάκωση δημιουργήσει μη αναστρέψιμα γεγονότα.

Δεν αντιδρά όταν όλα έχουν ήδη τελειώσει. Ενεργώντας όσο υπάρχει ακόμα πολιτικός χώρος.

Ένα άλλο κεντρικό μάθημα από τη Ροζάβα αφορά την προσήλωση στην επικράτεια. Τα έργα εδαφικής αυτονομίας παραμένουν ευάλωτα όσο δεν διασφαλίζονται από ευρύτερα πολιτικά και διπλωματικά δίκτυα. Η επικράτεια δημιουργεί ευθύνη, αλλά και προβλεψιμότητα - και επομένως ευπάθεια. Ένα πολιτικό μέλλον που βασίζεται αποκλειστικά στον χωροταξικό έλεγχο γίνεται στρατιωτικά υπολογίσιμο.

Η επιθετική απάντηση των αυταρχικών κρατών, ιδιαίτερα της Τουρκίας, είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική. Η πολιτική προς τη Ροζάβα καθοδηγείται λιγότερο από συγκεκριμένες ανησυχίες για την ασφάλεια και περισσότερο από έναν βαθιά ριζωμένο φόβο ότι μια λειτουργική κουρδική πολιτική οντότητα θα μπορούσε να υπονομεύσει τις αφηγήσεις της εθνικής ταυτότητας. Αυτός ο φόβος δεν είναι λογικός, αλλά είναι πολιτικά ισχυρός. Παράγει μια μόνιμη ψυχοπολιτική κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην οποία η επιθετικότητα πλαισιώνεται ως αυτοάμυνα.

Η Ροζάβα δεν δέχτηκε επίθεση επειδή ήταν ασταθής, αλλά επειδή λειτούργησε. Επειδή απέδειξε ότι η διαφορετικότητα, η συμμετοχή και η αυτοδιοίκηση δεν είναι αδυναμίες. Για τα αυταρχικά συστήματα, αυτή είναι η πραγματική απειλή.

Το μάθημα από τη Ροζάβα δεν είναι επομένως ένας ηθικός θρήνος και ούτε ένα επιχείρημα για παραίτηση. Είναι ένα κάλεσμα για πολιτική ωριμότητα. Η Ροζάβα δείχνει πόσα είναι δυνατά και πόσο επικίνδυνα παραμένουν τα πολιτικά σχέδια όταν δεν είναι θεσμικά εξασφαλισμένα. Το αποφασιστικό ερώτημα δεν είναι αν χάθηκε η Ροζάβα. Το αποφασιστικό ερώτημα είναι αν η εμπειρία της θα ληφθεί σοβαρά υπόψη.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο: η επόμενη κρίση θα έρθει. Και θα αποκαλύψει για άλλη μια φορά αν οι Κούρδοι πήραν τα σωστά μαθήματα από τη Ροζάβα ή αν η ιστορία θα επαναληφθεί.

*Ο Δρ Jan Ilhan Kizilhan είναι ψυχολόγος, συγγραφέας και εκδότης, ειδικός στην ψυχοτραυματολογία, το τραύμα, τον τρόμο και τον πόλεμο, τη διαπολιτισμική ψυχιατρική, την ψυχοθεραπεία και τη μετανάστευση.

Από Rudaw.net